เห็นได้ชัดว่าโบตั๋นบาดเจ็บ
หลี่เฉินอันเปิดใช้เนตรทิพย์เซียนทันที เพื่อตรวจดูอาการบาดเจ็บของโบตั๋น
บนตัวโบตั๋นมีบาดแผลจากกระบี่ทั้งหมดห้าแห่ง สองแห่งในนั้นค่อนข้างรุนแรง ลึกถึงกระดูก
นางแค่รักษาขั้นต้นเท่านั้น
ขนาดนี้แล้ว ยังบอกว่าไม่เป็นไรอีก
"นายน้อย ข้าขอเล่าเรื่องก่อน..."
แต่หลี่เฉินอันกลับขัดจังหวะอย่างถือดี
"ข้ารักษาแผลให้เจ้าก่อน เรื่องอื่นค่อยว่ากันทีหลัง"
โบตั๋นอยากพูดอีกว่า "แต่ว่า..."
"ไม่มีแต่ว่า ถ้าเจ้ากลายเป็นคนไร้ประโยชน์ แล้วใครจะทำงานให้ข้าเล่า!" น้ำเสียงของหลี่เฉินอันไม่เปิดช่องให้สงสัย
ในใจโบตั๋นรู้สึกซาบซึ้งอยู่บ้าง
สองสามวันมานี้ นางก็พอเข้าใจนิสัยนายน้อยแล้ว ภายนอกเย็นชาแต่ภายในอบอุ่น ดีกับคนรอบข้าง
"ถอดเสื้อออก ข้าจะทำแผลให้" หลี่เฉินอันเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉย
"เจ้าค่ะ"
โบตั๋นไม่ลังเล รีบถอดเสื้อผ้าทั้งหมดออก มีแผลกระบี่แห่งหนึ่งอยู่ที่หน้าอก ซึ่งเป็นจุดซ่อนเร้น
ท่าทีของโบตั๋นไม่รีรอ แต่บนใบหน้ากลับฉายแววแดงซ่านเล็กน้อย เพราะนี่เป็นครั้งแรกที่นางเปลือยกายต่อหน้าบุรุษเช่นนี้
นางไม่สงสัยในวิชาการแพทย์ของหลี่เฉินอันเลย ในข้อมูลระบุว่าเขามีฝีมือแพทย์เหนือธรรมดา เป็นหมอเทวดาตัวจริง
มือหนึ่งจับการแพทย์ช่วยชีวิตคน มือหนึ่งจับพลังสูงสุดสังหารศัตรู!
ช่างเป็นชายที่ทั้งซับซ้อนและขัดแย้งจริง ๆ
ความคิดของโบตั๋นกระจัดกระจาย ตอนนี้ในใจนางมีความคิดค่อนข้างมาก
หลี่เฉินอันหยิบยารักษาบาดแผลวิเศษขวดหนึ่งออกมา มันเป็นยาที่เขาใช้ตำราโบราณปรุงขึ้นตอนเรียนแพทย์บนเขา ชื่อว่าผงจินหลิง
ยาทาแผลนี้มีผลในการรักษาบาดแผลภายนอกดีเยี่ยม และไม่ทิ้งรอยแผลเป็น