"คนต่ำทราม เจ้าเล่ห์ไร้ยางอาย!"
เย่เทียนชิงตะโกนด่าด้วยความโกรธ
หลี่เฉินอันกลับไม่ใส่ใจ เขาทำสิ่งต่างๆ อย่างไม่เคยยึดติดกับกฎเกณฑ์ และไม่เคยสนว่าผู้อื่นจะมองอย่างไร ขอเพียงตนเองแข็งแกร่งก็พอ
ตึง!
หลี่เฉินอันเตะเย่เทียนชิงจนล้มคว่ำลงกับพื้น แล้วเหยียบร่างเขาไว้ใต้ฝ่าเท้า
"ปล่อยท่านผู้นำเดี๋ยวนี้นะ!"
ทหารคนสนิททั้งสองของเย่เทียนชิงเห็นดังนั้นก็เต็มไปด้วยความโกรธ ตรงเข้าสังหารหลี่เฉินอัน
เสี่ยวเหมยและเสี่ยวจู๋สาวใช้ทั้งสองชักกระบี่อ่อนออกจากเอวทันที เข้าสู้กับทั้งสองคน
พละกำลังของหญิงงามทั้งสี่แห่งเหมยหลานจู๋จวี๋นั้นไม่ธรรมดา ผู้ฝึกยุทธระดับปรมาจารย์ทั่วไปมิใช่คู่มือของพวกนาง
เพียงชั่วพริบตา เลือดสองสายพุ่งกระเซ็น ทหารคนสนิททั้งสองของเย่เทียนชิงถูกสาวใช้ทั้งสองเชือดคอ สังหารอยู่กับที่
"อ้าาา!!!"
"ข้าจะฆ่าเจ้า ฆ่าเจ้า!!!"
เย่เทียนชิงเห็นทหารคนสนิทถูกสังหารต่อหน้าต่อตา ดวงตาแทบถลน ใบหน้าบิดเบี้ยว
แต่เพราะเขาถูกพิษ ลมปราณภายในกายใช้การไม่ได้ หากฝืนใช้จะทำให้เส้นลมปราณเสียหาย ส่งผลต่อการฝึกตนในภายภาคหน้า กระทั่งอาจกลายเป็นคนไร้ค่า
"ส่งเสียงดังน่ารำคาญ!!!"
หลี่เฉินอันกระทืบเท้าลงบนใบหน้าของเย่เทียนชิงโดยตรง ให้เขาหุบปาก
"หยุดนะ!!!"
ทันใดนั้นเอง มีผู้หนึ่งพุ่งเข้ามาจากด้านนอกวิลล่า
ผู้นี้คือผู้บัญชาการใหญ่ของเขตทหารเจียงเฉิง เว่ยเจ้าตง
"หลี่เฉินอัน ปล่อยคุณชายเทียนชิงเดี๋ยวนี้นะ เขาไม่ใช่คนที่เจ้าจะไปยั่วยุได้!"
"ถ้าฆ่าเขา เจ้าก็จะกลายเป็นศัตรูกับตระกูลเย่แห่งเซี่ยตู และเป็นศัตรูกับเขตทหารสามแห่งต้าเซี่ย!"
หลี่เฉินอันยังไม่ทันได้พูดอะไร