“บ้าไปแล้ว!!!”
“ตระกูลเย่บ้าไปแล้ว พวกเขากล้าดียังไงมาเคลื่อนกำลังทหารโดยพลการ! แถมยังใช้รถถังซะด้วย!”
หลังการยิงถล่มระลอกหนึ่ง มู่ชิงเกอก็อดตะโกนออกมาไม่ได้
เธอไม่เคยคิดเลยว่าตระกูลเย่จะใช้กำลังทหาร แถมยังบ้าระห่ำใช้รถถังโดยตรงอีกต่างหาก
รถถังอสูรเหล็กหายนะอย่างนี้ เครื่องจักรสงคราม ต่อให้เป็นผู้ฝึกตนถึงขอบเขตเทียนเหรินก็รับมือไม่ไหว กระสุนนัดเดียวลงไปก็ม้วยแน่นอน!
แม้แต่หลี่เฉินอันกับมู่ชิงเกอในตอนนี้ ก็ไม่สามารถรับการโจมตีของรถถังซึ่งหน้าได้
หลบหลีกหลบคมมีดเป็นทางเลือกที่ถูกต้อง
จอมยุทธ์ทวนมังกร เย่จื่อหลง ฉวยโอกาสนี้ทิ้งตระกูลเย่หนีไปเลย
การยิงถล่มด้วยรถถังรอบนี้ ยังพลอยทำให้องครักษ์ตระกูลเย่บาดเจ็บไปไม่น้อย
เย่ฉางคงเห็นเย่เวิ่นเทียนเจ้าบ้านมาถึง แถมยังพากองกำลังและรถถังมา สีหน้าเผยแววยินดีตื่นเต้น
เขาหัวเราะอย่างบ้าคลั่งทันที: “ฮ่าๆๆ!”
“หลี่เฉินอันกับมู่ชิงเกอ พวกแกตายแน่! ตายแน่!”
แต่น่าเสียดายที่การยิงถล่มเมื่อครู่ กลับไม่อาจสังหารหลี่เฉินอันกับมู่ชิงเกอได้
ตอนนี้ฝ่ายตรงข้ามหนีไปไกลแล้ว เดินหน้าอีกนิดก็จะเป็นจวนตระกูลเย่แล้ว ถ้ายังใช้กระสุนถล่มต่อไป อาจทำลายจวนตระกูลเย่ได้
เสียงของเย่เวิ่นเทียน เจ้าบ้านตระกูลเย่ดังออกมา
“หลี่เฉินอัน มู่ชิงเกอ ฆ่าจอมยุทธ์ของตระกูลเย่เรา เหยียดหยามตระกูลเย่เรา!”
“ความแค้นนี้ สมควรตายพันครั้งหมื่นครั้ง!”
“วันนี้จะฆ่าพวกแกก่อน แล้วค่อยกวาดล้างตระกูลพวกแก!”
“น้องร่วมอาจารย์ ไม่งั้นพวกเราหนีไปก่อนเถอะนะ!”
ตอนนี้มู่ชิงเกอกับหลี่เฉินอันหลบอยู่หลังต้นไม้ใหญ่ มู่ชิงเกอเอ่ยเบาๆ
เธอรู้สึกว่าไม่จำเป็นจะต้องไปสู้ตายกับกองทัพนับหมื่น แล้วอีกฝ่ายยังมีรถหุ้มเกราะกับรถถังด้วย