ข่าวการล่มสลายของเทพสงครามเทียนเฟิง ราวกับพายุที่โหมกระหน่ำอย่างกะทันหัน แพร่กระจายไปทั่วทุกซอกมุมของจวนตระกูลเย่อย่างรวดเร็ว
ตกตะลึง โกรธแค้น แทบไม่เชื่อ หวาดกลัวโกลาหล...
อารมณ์หลากหลายก่อตัวและแพร่ขยาย
จวนตระกูลเย่ราวกับถูกปกคลุมด้วยเมฆหมอกแห่งความมืดมน
กำลังป้องกันยังเพิ่มขึ้นหลายเท่าจากปกติ
คืนนั้น ทั้งตระกูลเย่ไม่มีใครได้หลับ
...
อีกด้านหนึ่ง
คฤหาสน์หลังหนึ่งในโมหยวน
"อืม หนักอีก..."
"รู้สึกดีจัง..."
หลี่เฉินอันกำลังนวดให้ศิษย์พี่มู่ชิงเกอซึ่งนอนคว่ำอยู่บนเตียง
หลี่เฉินอันผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์ย่อมมีฝีมือนวดระดับสุดยอด เขารู้ตำแหน่งจุดชีพจรและหน้าที่ของทุกจุดบนร่างกายมนุษย์อย่างแม่นยำ
มู่ชิงเกอหลับตาพริ้ม เพลิดเพลินพร้อมส่งเสียงครางต่ำ เคลิบเคลิ้มราวกับล่องลอยอยู่บนสรวงสวรรค์
"ศิษย์พี่ ปกติไม่ใช่พี่ควรจะนวดให้ข้าหรือ ทำไมกลายเป็นข้านวดให้พี่ได้ล่ะ"
ตกลงกันแล้วว่าข้าวหนึ่งมื้อแลกกับบริการนวดของศิษย์พี่
แต่พออิ่มหนำสำราญ ศิษย์พี่กลับไม่ทำตามสัญญา
"เจ้าน้องชาย นวดให้พี่ก่อนเถอะ เดี๋ยวพี่นวดให้เอง" มู่ชิงเกอพูดด้วยเสียงออดอ้อน
"ก็ได้"
ร่างที่หอมนุ่มของศิษย์พี่ ก็ทำให้รู้สึกสบายดีเหมือนกัน
"ศิษย์พี่ เปลี่ยนมาด้านหน้าละนะ"
หลี่เฉินอันตบก้นหอมของศิษย์พี่เบาๆ
แต่มู่ชิงเกอกลับพลิกตัวลุกขึ้นยืนโดยตรง ด้วยความที่ไม่ได้สวมอะไรด้านใน ทรวดทรงอกเอวผุดผาดสะดุดตา นางยิ้มระรื่นมองมาที่หลี่เฉินอัน
"เจ้าน้องชาย อย่านึกว่าข้าไม่รู้ว่าเจ้ากำลังคิดอะไร!"
"เจ้าอยากฉวยโอกาสกับศิษย์พี่!"
"ที่ไหนมีการนวดด้านหน้ากัน!"
"ศิษย์พี่ อย่ามาใส่ร้ายข้านะ" หลี่เฉินอันโต้แย้ง "การแพทย์แผนจีนด้านการกดจุดนวด มีด้านหลังก็ย่อมมีด้านหน้า!"
"ยังไงข้าก็ไม่ให้นวดด้านหน้าหรอก ไม่งั้นพี่จะเสียรู้เจ้า" มู่ชิงเกอถลึงตาใส่หลี่เฉินอัน