พ่อบ้านลู่มาล่วงหน้าเพื่อตกแต่ง เรือนที่ท่านรองจะเข้าพักจะเรียบง่ายเช่นนี้ไม่ได้ หน้าประตูวางกระถางแมกโนเลียบานสะพรั่ง บนชั้นวางของอเนกประสงค์ในเรือนเพิ่มเครื่องหยกประดับสิบกว่าชิ้น
สุดท้าย เปลี่ยนเครื่องนอนผืนบางที่เตรียมให้สาวใช้ปรนนิบัติเป็นผ้าไหมสีเข้มหรูหรา
ระหว่างที่พ่อบ้านลู่บัญชาการผู้คน เขาก็อดส่ายหน้าในใจไม่ได้ สะใภ้รองช่างขอไปทีเกินไปแล้ว ในเมื่อคิดจะยกสาวใช้ปรนนิบัติให้ท่านรองเอง เหตุใดยังต้องใส่ใจรายละเอียดปลีกย่อยพวกนี้
อีกอย่าง สาวใช้ปรนนิบัติที่เตรียมมาคราวนี้ ท่านรองอาจไม่ถูกใจเลยก็ได้
ขณะคิดเช่นนั้น พ่อบ้านลู่ก็กวาดตามองสาวใช้ชั้นสูงข้างกายสะใภ้รองที่ยืนเงียบอยู่ข้างๆ ดูคนอื่นวุ่นวาย
ดูท่าทางนางจะเป็นคนมีบุตรง่าย แต่ท่านยังต้องคิดหน่อยว่าท่านรองจะยอมให้นางให้กำเนิดบุตรหรือไม่
ท่านรองก็อับโชคแท้ๆ ที่แต่งกับคนอย่างสะใภ้รอง หากเปลี่ยนเป็นครอบครัวอื่นคงยกเลิกสัญญาแต่งงานกับสะใภ้รองไปแล้ว แต่ท่านรองกลับรักษาหน้าตาให้สะใภ้รองมาตลอด
สะใภ้รองไม่รู้จักพอ กลับยิ่งได้คืบจะเอาศอก
บุรุษอย่างท่านรองจะไม่มีบุตรสืบสกุลได้อย่างไร แค่ทรัพย์สมบัติของเขาเองหากไร้บุตรสืบทอดก็ยังน้อยใจนัก อย่าว่าแต่ท่านรองเลย
พ่อบ้านลู่จัดการเรือนข้างนี้เสร็จ พลางทอดถอนใจก่อนจากไป
หางตาเหลือบเห็นสาวใช้ปรนนิบัติผู้นิ่งเงียบอีกครั้ง ใจก็นึกสงสารสาวผู้นี้
นับแต่นี้ ไม่ว่าท่านรองจะแตะต้องนางหรือไม่ นางก็ต้องอยู่ไปจนแก่ตายในเรือนหลังนี้
หากเขาดูไม่ผิด นางก็คือสาวใช้ที่ต่ำต้อยที่สุดข้างกายสะใภ้รอง
เว้นแต่สะใภ้รองจะหว่านล้อมท่านรองให้มอบบุตรแก่นางได้ มิฉะนั้นวันข้างหน้าของนางคงยากลำบากยิ่ง
เย่หมิงมิอาจล่วงรู้ พ่อบ้านลู่ที่รีบร้อนเปลี่ยนเครื่องตกแต่งให้เรือนสามห้องกำลังรู้สึกเวทนานางในใจ พอผู้คนจากไป นางก็เดินเข้าไปในห้องด้านใน ลูบคลำนั่นนี่นี่นั่น สุดท้ายหยุดอยู่หน้าเตียง
เมื่อครู่ไม่ได้สังเกต นี่มันผ้านวมวิวาห์ผืนใหญ่สีแดงสดปักลายเป็ดแมนดารินเล่นน้ำเสียด้วย
ยื่นมือลูบสัมผัสลื่นนุ่ม เป็นผ้าห่มไหมเนื้อดี ให้สัมผัสดีกว่าผ้าห่มไหมที่นางซื้อจากเมืองแห่งไหมในชาติก่อนมาก
นี่สมควรบอกว่าสวัสดิการนี้ไม่เลวทีเดียวหรือไม่
กำลังคิด ก็รู้สึกถูกสะกิดที่บั้นเอว เมื่อเงยหน้ามองก็เห็นบุรุษร่างสูงใหญ่ หน้าตาหล่อเหลา ก้าวจากข้างนอกเข้ามายังห้องโถงกลางนอกห้องนอน
แม่นมเหยาที่สะกิดเอวนางเอ่ยเสียงเข้ม "ท่านรองมาแล้ว เหตุใดยังไม่รีบไปดูแลรับใช้เล่า"
เย่หมิงก็คาดไม่ถึง ท่านรองฮว่อหล่อเหลาถึงเพียงนี้ มิน่าเล่าถึงแม้สะใภ้รองจะมีบุตรไม่ได้ก็ยังทุ่มเทไม่ปรารถนาให้มีสตรีอื่นข้างกายเขา
หากเป็นนาง นางก็อาจเป็นเช่นเดียวกับสะใภ้รอง
แค่รูปร่างท่านรองนี้ก็คุ้มค่าให้รักษาไว้
น่าเสียดายยุคนี้ไม่มีวิธีให้ตั้งครรภ์เทียม มิฉะนั้นคงไม่ต้องเกี่ยวโยงให้เกิดคู่รักคู่แค้นมากมายเช่นนี้
คิดพลางนางก็มาอยู่ข้างกายท่านรองแล้ว
ฮั่วหยงเห็นสตรีที่ถูกส่งมาครั้งนี้ก็ขำด้วยความกรุ่นโกรธ เขาสูงแปดฉื่อ ถือว่าสูงมากในหมู่บุรุษ สตรีนางนี้สูงเพียงจมูกของเขา
แม้เขาจะมิได้มีรสนิยมพิเศษในตัวสตรี แต่ก็มิใช่ว่าไม่มีข้อเรียกร้องเลย
เทียบกับสตรีเช่นนี้แล้ว เขาย่อมชอบสตรีอ่อนแอบอบบางดุจนกน้อยในอ้อมกอดยิ่งกว่า
พลันนึกถึงคำเล่าลือที่เคยได้ยินในหมู่ชาวบ้านว่า สตรีร่างใหญ่มีบุตรง่าย
นี่จินชื่อกำลังบอกเขาอย่างแจ่มแจ้งว่า เพื่อให้มีบุตร นางยอมให้เขาลดข้อเรียกร้องใดๆ ต่อมารดาของบุตรได้เช่นนั้นหรือ
เย่หมิงรู้จักคนผู้นี้จากความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม ท่านรองฮว่อ แต่ก็มิได้คาดคิดว่าเมื่อเห็นตัวจริงใกล้ๆ จะทรงอำนาจถึงเพียงนี้ บุรุษเพียงมีรูปร่างสูงและทรงอำนาจ ก็ทำให้ผู้คนยอมจำนนได้โดยง่าย
แค่เพียงคิ้วเข้มดกดำกดต่ำก็ทำให้ปลายใจผู้อื่นสั่นระริกด้วยความเสียวซ่าน หากได้พบบุรุษเช่นนี้ในชาติก่อน คงทำให้อดกรีดร้องมิได้
ยิ่งไปกว่านั้น บุรุษผู้นี้รูปงามนัก
เค้าโครงใบหน้าลึกซึ้งคมคาย แววตาดำขลับเหลือบมองมาราวกับภูเขาใหญ่ลูกมหึมาทะมึนกดทับ ทั้งยังเป็นภูเขาหิมะน้ำแข็งเสียด้วย
เป็นอนุภรรยาของบุรุษเช่นนี้ โดยรวมแล้วมิได้ขาดทุน
มิน่าเล่าสะใภ้รองถึงควบคุมคนรอบข้างท่านรองไว้แน่นหนานัก แม้จะเสียสัจจะต่อเจ้าของร่างเดิมก็ยังให้นางมารับตำแหน่งนี้
ช่างน่าขันแท้
สะใภ้รองได้แต่งเป็นภรรยาของคนเช่นนี้ ในใจคงรักเสียเหลือเกิน แต่กลับต้องเตรียมอนุภรรยาเพราะบุตร ไม่รู้จะปวดใจเพียงใด
เย่หมิงคิดถึงตรงนี้ ก็อดหัวเราะมิได้