“จริงเหรอ?”
สวี่อันอันกอดอก สีหน้าเขียนไว้เต็ม ๆ ว่าไม่เชื่อ
หวังเหย่ยกเท้าออกจากอ่างแช่เท้า ใช้ผ้าเช็ดจนแห้ง แล้วส่งยิ้มมั่นใจ
“คุณผู้อำนวยการสวี่ คุณสงสัยฝีมือผมไม่ได้หรอก เหมือนที่สงสัยในคุณธรรมของผมไม่ได้เหมือนกัน”
สวี่อันอันแค่นเสียง
“นายมีคุณธรรมด้วยเหรอ?”
หวังเหย่พยักหน้า “มีสิ คุณธรรมระดับแนวหน้าเลย”
ซูชิงเหยียนนั่งอยู่ข้างเตียงหลัง เกือบกลั้นขำไม่อยู่ “ฉันว่าน่าจะระดับสองหรือสามมากกว่า”
หวังเหย่ลุกขึ้น ขยับนิ้วมือเล็กน้อย
ทักษะปรมาจารย์นวดที่เพิ่งได้รับผุดขึ้นมาในหัวเป็นชุด ๆ ไม่ว่าจะเป็นจุดกด แรงที่ใช้ หรือองศา ทุกอย่างชัดเจนไปหมด
ความรู้สึกนี้เหลือเชื่อจริง ๆ วินาทีก่อนเขายังเป็นแค่นักเรียนมัธยมปลายที่เพิ่งเรียนจบ วินาทีถัดมาก็มีฝีมือพอจะไปเป็นช่างนวดตัวท็อปในร้านนวดถูกกฎหมายได้แล้ว
ระบบนี่เน้นความสะใจ ไม่สนวิทยาศาสตร์
สวี่อันอันยังลังเลอยู่ วันนี้เธอปีนเขาเทียนโหยวมา ขาเมื่อยจริง ๆ ถึงเมื่อครู่จะแช่เท้าแล้วดีขึ้นบ้าง แต่ก็ยังปวดเมื่อยอยู่ดี!
ตั้งแต่ข้อเท้าไปจนถึงน่อง แล้วก็ลามถึงต้นขา ทุกส่วนกำลังประท้วง
แต่พอคิดว่าจะให้หวังเหย่นวดให้ เธอก็รู้สึกแปลก ๆ ขึ้นมา
หวังเหย่เห็นเธอทำท่าลังเล จึงรีบเสริมอีกดอก “ลองแค่ห้านาที ถ้าไม่สบายตัว ผมจะซื้อนมชานมให้คุณหนึ่งอาทิตย์”
เพื่อภารกิจของระบบ ยอมเสียสละเล็กน้อยแล้วกัน
สวี่อันอันนั่งตัวตรงขึ้นมาทันที “จริงนะ?”
หวังเหย่พยักหน้า “จริง”
สวี่อันอันถาม “แล้วถ้าสบายตัวล่ะ?”
หวังเหย่ตอบ “ถ้าสบายตัว คุณก็นวดให้ผมบ้าง”
สวี่อันอันหรี่ตา “นายคิดบัญชีไว้ดีเชียวนะ”
หวังเหย่โบกมือ “ไม่อยากนวดก็ช่างเถอะ คุณกำลังจะพลาดคลาสทดลองสุดยอดประสบการณ์จากปรมาจารย์นวดไปนะ”
ซูชิงเหยียนหัวเราะเบา ๆ แล้วพูดว่า “อันอัน ลองดูเถอะ ไม่เสียหายอะไรนี่”
สวี่อันอันกัดฟัน ก่อนยื่นขาเรียวงามออกไปในที่สุด “ก็ได้ แค่ห้านาทีนะ”
“ตกลงกันก่อน ถ้านายทำอะไรล้ำเส้น ฉันเตะนายแน่”
หวังเหย่นั่งลงข้างที่นั่งโซฟาคู่ สีหน้าจริงจังขึ้นมาทันที “บริการอย่างมืออาชีพ ปฏิเสธความรุนแรงครับ”
สวี่อันอันกำลังจะเถียงอีกสักสองประโยค แต่พอมือของหวังเหย่แตะลงบนขาน่อง เธอก็แข็งค้างไปทั้งตัว
อ๊า!!!