“อ๊ะ เกือบลืม!”
เธอนั่งตัวตรงขึ้นอย่างรวดเร็ว ทรัพย์สินอันน่าตื่นตะลึงตรงหน้าอกก็สั่นกระเพื่อมอย่างรุนแรงตามไปด้วย
ขนาดที่เกินเหตุแบบนี้ ต่อให้พยายามปกปิดก็ยังปิดไม่มิด แรงกดดันช่างน่าทึ่งเหลือเกิน
ชั่วพริบตาเดียว ทั้งคนก็เปลี่ยนจากสาวน้อยผู้มีความสุขในสวนน้ำ กลายเป็นลูกแกะรอเช็กคะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัยที่พร้อมถูกเชือด
หวังเหย่วางแก้วน้ำผลไม้ มุมปากยกขึ้น ใบหน้าดูมั่นคงไม่น้อย “อย่าตื่นตระหนกสิ”
สวี่อันอันหันมาถลึงตาใส่เขา ใบหน้าเล็กซีดเผือดด้วยความตึงเครียด “นายไม่ตื่นตระหนก แต่ฉันตื่นตระหนกนะ! ฉันไม่กล้าเช็กแล้ว! ถ้าสอบพลาดขึ้นมา แม่ต้องหักขาฉันแน่!”
ข้าง ๆ ซูชิงเหยียนถือโทรศัพท์ เปิดหน้าเช็กคะแนนไว้แล้ว ใบหน้าเย็นชาของเธอยังคงสงบนิ่งเหมือนเช่นเคย
“ดูพวกเธอสิ ขี้ขลาดกันจริง ๆ” หวังเหย่หัวเราะ “งั้นฉันเริ่มก่อนแล้วกัน! จะได้ให้พวกเธอเห็นว่านักรบตัวจริงเป็นยังไง!”
พูดจบ เขาก็กรอกชื่อกับหมายเลขบัตรสอบลงในหน้าเว็บอย่างคล่องแคล่ว
สวี่อันอันกับซูชิงเหยียนรีบยื่นหน้าเข้ามาทันที ประกบหวังเหย่ไว้คนละข้าง ด้านซ้ายมีกลิ่นหอมหวาน ด้านขวามีกลิ่นกายจาง ๆ ทั้งยังมีเนื้อนุ่มสองก้อนที่เบียดทับแขนเขาอยู่ไม่มากก็น้อย
กดปุ่มเช็กคะแนน!
หน้าเว็บหมุนติ้ว ก่อนคะแนนจะปรากฏขึ้น
ภาษาจีน 112 คะแนน คณิตศาสตร์ 75 คะแนน ภาษาอังกฤษ 83 คะแนน ประวัติศาสตร์ 76 คะแนน การเมือง 72 คะแนน ภูมิศาสตร์ 68 คะแนน
คะแนนรวม 486 คะแนน
เมื่อเห็นตัวเลขนี้ บรรยากาศรอบตัวก็เงียบลงทันที
สวี่อันอันกะพริบตากลมโต มองสีหน้าหวังเหย่อย่างระมัดระวัง ก่อนยื่นมือขาวนุ่มไปตบบ่าเขา น้ำเสียงอ่อนโยนราวกับกำลังปลอบเด็ก “หวังเหย่… อย่าเสียใจนะ!”
“จริง ๆ แล้ว 486 คะแนนก็ดีมากแล้ว! จริงนะ! คะแนนเท่านี้… อย่างน้อยก็เข้าเรียนมหาวิทยาลัยสายสองที่ดีมาก ๆ ได้เลย!”
ซูชิงเหยียนหันมามองด้วย แววตางามมีความห่วงใยเจืออยู่เล็กน้อย เธอปลอบเสียงเบา “อืม วิชาคณิตศาสตร์ฉุดคะแนนไปนิดหน่อย แต่ภาษาจีนทำได้ดีมาก ตอนนี้มหาวิทยาลัยหลายแห่งก็ให้ความสำคัญกับความสามารถรอบด้าน นายไม่ต้องเสียใจมากหรอก”
หวังเหย่ได้ฟังสองสาวงามมาปลอบแทบกลั้นหัวเราะไว้ไม่อยู่