หวังเหย่ค้นพบเสือขาวแท้ ๆ ตัวหนึ่ง!
เขาเริ่มสำรวจครั้งใหญ่ทันที
หวังเหย่สำรวจไปพลาง ให้คะแนนเต็มในใจไปพลาง
อุณหภูมิในห้องนอนหลักพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว ความอึดของหวังเหย่ช่างโคตรถึกเกินเหตุผลไปแล้ว
ความแตกต่างของซูชิงเหยียน ดาวมหาวิทยาลัยผู้เย็นชา ช่างโคตรถึกจนพังทลายไปเลย
……
เช้าวันรุ่งขึ้น
แสงแดดส่องเข้ามาในห้องนอนหลักชั้นสาม
ซูชิงเหยียนลุกขึ้นจากเตียงใหญ่ ก้มเก็บชุดนอนไหมบนพื้นมาสวม
เอ๊ะ? ทำไมหายไปตัวหนึ่งล่ะ?
ซูชิงเหยียนผลักประตูห้องนอนหลักออกอย่างคนทำผิดแล้วร้อนตัว
เพิ่งก้าวออกจากห้อง ก็ชนเข้ากับฉู่ฉู่ที่ถือแก้วน้ำเตรียมลงบันไดพอดี
ฉู่ฉู่เบิกตากว้าง มองซูชิงเหยียนที่แต่งตัวไม่เรียบร้อยเดินออกมาจากห้องของประธาน ร่างทั้งร่างแข็งค้างอยู่ตรงนั้น
เหงื่อแตกพลั่กเลยพี่น้อง!
สมองของฉู่ฉู่ส่งสัญญาณเตือนภัยรัว ๆ
จบแล้ว! ฉันดันมาเห็นความลับของประธานกับเจ้าของร้านสาวเข้าแล้ว!
ฉันจะโดนประธานฆ่าปิดปากไหมเนี่ย!
“ฉันไม่เห็นอะไรทั้งนั้น! ฉันละเมออยู่!”
ฉู่ฉู่หลับตาปี๋ ถือแก้วน้ำวิ่งตะกุยตะกายลงบันไดไป
แก้มของซูชิงเหยียนแดงก่ำในพริบตา ทั้งอายทั้งโมโหจนอยากแทรกแผ่นดินหนี
ครึ่งชั่วโมงต่อมา ที่ห้องอาหารชั้นหนึ่ง
ทั้งหกคนนั่งล้อมโต๊ะกินอาหารเช้า
ซูชิงเหยียนก้มหน้าดื่มนม ไม่กล้ามองหน้าใครเลย
เมื่อคืนหวังเหย่เก็บเสื้อผ้าชั้นในของซูชิงเหยียนชิ้นหนึ่งเข้าไปในพื้นที่ระบบเป็นของรางวัล
【เก็บเสื้อผ้าชั้นในของสาวสวยที่มีคะแนนความงาม 95 คะแนนขึ้นไป ความคืบหน้าปัจจุบัน: 3/5】
ซูชิงเหยียนต้องรู้แน่ว่าของหายไป แต่เธอคงไม่กล้าพูดออกมา หวังเหย่กุมจุดอ่อนของเธอไว้แน่น
หวังเหย่ดื่มโจ๊กหนึ่งคำแล้วเคาะโต๊ะเบา ๆ
“สาว ๆ วันนี้พวกเราไปเที่ยวหยวนหมิงหยวนกับสวนสาธารณะโอลิมปิกกัน”