เซลล์สาวสวยเดินส่ายเอวคอดกิ่วในรองเท้าส้นสูงมาหยุดตรงหน้าหวังเหย่
เธอจงใจโน้มตัวลงเล็กน้อย เผยให้เห็นเนินอกตรงคอเสื้อเต็มสายตาหวังเหย่
“คุณหวังคะ”
“นี่รถของคุณค่ะ เอกสาร ประกันภัย แล้วก็ป้ายทะเบียนชั่วคราว จัดการเรียบร้อยหมดแล้วค่ะ”
เสียงของเธอหวานเยิ้มจนแทบคั้นน้ำออกมาได้ แววตาก็แวววาวถึงขีดสุด
หวังเหย่เหลือบมองเรียวขายาวในถุงน่องสีดำของเธอแวบหนึ่ง สีหน้าไม่เปลี่ยน “ทำงานมีประสิทธิภาพดีนี่”
เซลล์สาวขยับเข้ามาอีกก้าว แทบจะแนบชิดตัวหวังเหย่ กลิ่นน้ำหอมเข้มข้นโชยเข้าจมูก
เธอยื่นกุญแจรถให้ ปลายนิ้วจงใจเกี่ยวฝ่ามือของหวังเหย่าเบา ๆ
“คุณหวังคะ รถคันนี้มีฟังก์ชันเยอะมากเลยค่ะ”
“ถ้าคุณมีตรงไหนไม่เข้าใจ ฉันไปบ้านคุณแล้วสอนแบบละเอียดเป็นพิเศษให้ได้นะคะ”
“ฉันมีเวลาเหลือเฟือเลยค่ะ ท่าไหน… เอ๊ย ฟังก์ชันไหนฉันก็ทำได้หมดค่ะ”
คำใบ้นี่ตรงเผงเสียจนแทบยื่นหน้าเข้ามาประกาศอยู่แล้ว
หวังเหย่ถือกุญแจรถไว้ กำลังจะอ้าปากพูด
ประตูคฤหาสน์ถูกผลักเปิด สวี่อันอันใส่รองเท้าแตะวิ่งพรวดออกมา
เธอเท้าเอวสองข้าง ทุนระดับจีที่น่าตะลึงแผ่แรงกดดันอย่างหนัก บดขยี้ราศีของเซลล์สาวจนแหลกเป็นผุยผง
“แต่เช้าเลยนะ ใครจะมาสอนงานกันลึกซึ้งที่บ้านเราน่ะ?”
สวี่อันอันมองเซลล์สาวตั้งแต่หัวจรดเท้า แล้วหัวเราะเยาะเสียงหนึ่ง
“คุณป้าคะ ถุงน่องคุณภาพไม่ดีเลยนะคะ ขุยหลุดหมดแล้ว”
“ส่งรถเสร็จก็รีบกลับไปเถอะ ประธานของเรายุ่งมาก ไม่มีเวลามาดูคุณแสดงมารยาหรอกค่ะ!”
สีหน้าของเซลล์สาวแข็งค้างไปทันที
เธอมองใบหน้าอ่อนเยาว์ไร้เทียมทานของสวี่อันอัน แล้วมองหุ่นสุดเร้าใจที่ท้าทายสามัญสำนึก ความมั่นใจในใจแตกกระจายไม่มีชิ้นดี
หวังเหย่เกือบหลุดหัวเราะออกมา
เรดาร์จับสัญญาณแอบโจมตีของคุณผู้อำนวยการสวี่นี่ โคตรเก่งจริง ๆ
เซลล์สาวโดนสวี่อันอันรัวชุดใหญ่ใส่จนแต้มสาวหวานพร้อมเซ็กซี่บนใบหน้าแทบเอาไม่อยู่
