สาวสวยระดับท็อปทั้งห้าสวมชุดว่ายน้ำ ยืนอยู่ริมสระว่ายน้ำที่บ้าน
แถมแต่ละคนยังสวยระดับท็อป ทั้งตัวตนและคอนฟิกก็สุดยอด!
“สาวสวยทุกคนครับ”
หวังเหย่เดินไปยังโซนกระโดดน้ำ หมุนข้อมือคลายกล้ามเนื้อ
“ดูผมโชว์กระโดดน้ำแบบมืออาชีพให้พวกคุณดู”
สวี่อันอันกอดอก “แน่ใจนะว่ามืออาชีพ?”
“แน่นอนอยู่แล้ว”
หวังเหย่ถอยหลังไปหลายก้าว เร่งฝีเท้าแล้วกระโดด
“ตูม!”
น้ำกระเซ็นพุ่งสูงขึ้นไปกว่า 2 เมตร
สวี่อันอันที่อยู่ใกล้ที่สุดโดนน้ำสาดเข้าเต็มหน้า
ทั้งบริเวณเงียบไปหนึ่งวินาที
สวี่อันอันเช็ดน้ำบนหน้า หัวเราะจนตัวสั่น หน้าอกขนาดมหึมาขยับขึ้นลงอย่างรุนแรง
“ศูนย์คะแนน!”
“ให้มากกว่านี้ไม่ได้แล้ว!”
“หวังเหย่ ฝีมือกระโดดน้ำของนายห่วยสุด ๆ!”
หวังเหย่โผล่ขึ้นจากน้ำ เช็ดหน้า “นี่เรียกว่าศิลปะการทำให้น้ำกระเซ็นหาย”
ซูชิงเหยียนยืนอยู่ริมสระ พูดเสียงเรียบ “น้ำกระเซ็นหายไปจริง ๆ นั่นแหละ แค่ไปหายอยู่บนหน้าอันอันหมดแล้ว”
ทุกคนหัวเราะกันลั่น
หวังเหย่ว่ายไปถึงริมสระ แล้วยื่นมือไปหาสวี่อันอัน
“มา”
“กรรมการลงน้ำมาสัมผัสประสบการณ์ด้วยตัวเองเลย”
สวี่อันอันถอยหลังอย่างระแวดระวัง
“ฉันไม่ไป”
“เรื่องนี้คุณไม่มีสิทธิ์เลือกแล้ว”
หวังเหย่ยันมือทั้งสองข้างกับขอบสระ แล้วกระโดดขึ้นฝั่งทันที
ก่อนสวี่อันอันจะทันได้ตั้งตัว เขาก็คว้าข้อมือเธอไว้
สวี่อันอันกรีดร้องพลางดิ้นขัดขืน
“หวังเหย่!”
“ปล่อยฉันนะ!”
“ศูนย์คะแนนใช่ไหม?”
“ฉันเปลี่ยนคะแนนให้!”
“ห้าคะแนน!”
“สายไปแล้ว”
หวังเหย่ลากเธอกระโดดลงสระไปด้วยกัน
“ตูม!”
น้ำกระเซ็นแตกกระจายเป็นวงกว้างอีกครั้ง บิกินีสีชมพูปรากฏให้เห็นลาง ๆ ท่ามกลางระลอกน้ำ
สวี่อันอันตะเกียกตะกายขึ้นจากน้ำ เช็ดหน้า ก่อนจะวักน้ำสาดใส่หวังเหย่เต็ม ๆ
“ไอ้ตัวแสบ!”
“รับการโจมตีด้วยน้ำกระเซ็นของฉันไปซะ!”
ทั้งคู่เริ่มเล่นซนกันในสระทันที
ซูชิงเหยียนส่ายหน้าอย่างจนใจ ก้าวขายาวลงบันไดไปยังเขตน้ำตื้น
หลิวรั่วซีเผยรอยยิ้มบาง ๆ ก่อนจะลงน้ำตามไปด้วย
เธอจงใจว่ายไปข้างหวังเหย่ ปลายนิ้วไล้ผ่านหน้าอกเขาเบา ๆ
“น้องหวังเหย่”
“ท่ากระโดดน้ำของคุณหยาบคายเกินไปแล้ว สาดน้ำใส่พี่สาวเปียกไปทั้งตัวเลย”