เมื่อได้ยินคำเยาะเย้ย ฉินเหยียนก็ล้มเลิกที่จะดิ้นรนแล้ว ฝ่ายตรงข้ามใช้หินมูลค่า 6,000,000 หยวน เปิดได้หยกมรกตมูลค่า 13,000,000 หยวน นี่นับว่าเป็นผลงานที่ดีมากทีเดียว
หินล็อตนี้ของพวกเขารวมมูลค่าแค่ 3,000,000 หยวน ถ้าเปิดได้ 5,000,000 หยวน นางก็จะขอบคุณสวรรค์แล้ว ดูท่าทางตนเองต้องแพ้แน่ ๆ
แต่เจียงฟานยังคงมีสีหน้าสงบนิ่ง แม้กระทั่งมุมปากยังมีรอยยิ้มจาง ๆ ราวกับมีหรือไม่มี
"หึ ไอ้พวกสายตาสั้น ตอนนี้ได้ใจ ยังเร็วเกินไป"
ซุนโหย่วเหวย์หัวเราะเยาะ "เสแสร้ง! รีบตัดซะ อย่าให้เสียเวลาทุกคน!"
เจียงฟานโบกมือ "ท่านอาจารย์เริ่มเลย!"
ช่างตัดหินติดตั้งหินดิบหินดำนั้นลงบนเครื่องทันที ใบมีดค่อย ๆ เลื่อนลง
ซี่——!
เศษหินกระเด็น หน้าตัดเริ่มปรากฏ
บนพื้นสีเทาขาว มีสีเขียวเจือจางปรากฏจาง ๆ
"ฮ่า! แค่นี้? ก็แค่เส้นสีเขียวไอ้พวกนั้น!"
ซุนโหย่วเหวย์หัวเราะเสียงดัง "อย่างมากก็แค่ 50,000 หยวน!"
โจวเห่อยันส่ายหัว "ของเสียไร้ค่าแน่นอน แม้แต่เสป๊กก็ยังไม่มี"
ทว่าเจียงฟานกลับยกมือ "หยุดก่อน"
เขาเดินไปหน้าเครื่องตัดหิน ปัดฝุ่นออกเบา ๆ ชี้ไปที่จุดเว้าเล็กน้อย
"จากตรงนี้ เอียงซ้าย 3 เซนติเมตร ตัดเฉียง 15 องศา"
โจวเห่อยันหัวเราะเย็น "พ่อหนุ่ม การแก้หินน่ะเป็นงานเทคนิค เจ้ายังกล้าออกคำสั่งมั่วอีก?"
เจียงฟานไม่สนใจตอบ "ทำตามที่ข้าบอก"
โจวเห่อยันเห็นเขาไม่ฟัง ก็ส่ายหัว "เด็กไร้เดียงสา"
เมื่อใบมีดเครื่องตัดปรับมุม แล้วกรีดลงอีกครั้ง
ท่ามกลางเสียงคำรามของเครื่องจักร สายตาทุกคนจับจ้องไปที่หินที่ค่อย ๆ ถูกตัดออก
เมื่อหินเปิดออกจนหมด สถานที่นั้นก็ตกอยู่ในความเงียบงันชั่วขณะ
"นี่...นี่มันแก้วน้ำแข็งขั้นสูง!"
ช่างผู้รับผิดชอบแก้หินตะลึง ในดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
เห็นเพียงหินดิบที่ถูกตัดออก มีหยกชิ้นหนึ่งใสแวววาวเปล่งประกายนุ่มนวลนอนอยู่อย่างสงบ หยกแก้วน้ำแข็งขั้นสูงนี้แม้ขนาดจะไม่ใหญ่นัก แต่เส้นใยละเอียดมาก จนเกือบเทียบเท่าแก้วผลึกแล้ว