เขตมุมเขา เขตดาราแดงรุ้ง
ใจกลางเขตดารา เงามืดผืนใหญ่ปกคลุมทั่วบริเวณ ราวกับผ้าดำผืนหนึ่งถูกคลุมทับท้องฟ้าที่พร่างพราวด้วยแสงดาว รอบด้านมีดาวเคราะห์ยักษ์น่าสะพรึงเจ็ดดวง ซึ่งเป็นตัวแทนของปรากฏการณ์ฟ้าชนิดต่าง ๆ โคจรล้อมอยู่
“สถาบันดาวเจ็ดดวง......”
ห้วงว่างแยกออกเป็นรอยแยกอย่างเงียบงัน
หลี่ชิงซานก้าวออกมา ก้มมองเงามืดเบื้องล่าง ดวงตาค่อย ๆ ลุกโชนด้วยเปลวแสง
เปลวแสงส่องสว่าง ขับไล่เงามืดดำสนิท เผยให้เห็นแผ่นดินใหญ่กว้างใหญ่ไพศาลสะท้อนอยู่ในดวงตา
ทวีปแดงรุ้ง!
“ยุทธภพงั้นหรือ?”
หลี่ชิงซานยิ้มบาง ๆ แววตาเจือความอาลัยอาวรณ์อยู่เล็กน้อย
ผ่านไปพันปี สายตาทะลุผ่านรอยแยกซึ่งแดนดารากับโลกความจริงมาบรรจบกัน ในที่สุดเขาก็ได้เห็น “ยุทธภพ” แห่งนั้นอีกครั้ง
แน่นอนว่า เขาทำได้เพียง “มองเห็น” เท่านั้น
เมื่อก่อนเซียงฮ่าวเข้าไปไม่ได้ ตอนนี้เขาเองก็เข้าไปไม่ได้เช่นกัน ทว่า......
สายตาเบนไปมองดาวเคราะห์ยักษ์น่าสะพรึงทั้งเจ็ดดวง ซึ่งมีขนาดใหญ่พอ ๆ กับดาวฤกษ์และฝ่าฝืนกฎฟิสิกส์โดยสิ้นเชิง
จนถึงวันนี้ ในที่สุดเขาก็มองเห็น “แผนสำรอง” ที่เซียงฮ่าวทิ้งไว้ได้อย่างชัดเจน
ดาวเจ็ดดวงแห่งปรากฏการณ์ฟ้า ที่ฝ่าฝืนกฎฟิสิกส์ของโลกความจริงได้ ก็เพราะตัวมันเองอยู่ระหว่างม่านฟ้าแห่งแดนดารากับโลกความจริง และเชื่อมโยงกับกฎของแดนดารา!
ด้วยเหตุนี้เอง จึงทำให้เกิดเรื่อง “ดาวเจ็ดดวงพินาศ ทวีปรุ้งแดงดับสูญ” ได้!
“จริงสิ อาจารย์ใหญ่เซียงฮ่าวยังมีของสืบสายตระกูลอยู่ชิ้นหนึ่งด้วย ไม่รู้ว่าไปชิงมาจากกลุ่มดาราจักรเพื่อการพิชิตหมายเลขไหน......”
หลี่ชิงซานพึมพำ พลางจับจ้องดาวเคราะห์ที่แสงอาทิตย์ยามเที่ยงแผดเผาร้อนแรง ก่อนจะก้าวออกไปหนึ่งก้าว