จากเด็กน้อยสู่อภิมหาจอหงวน ข้าเปิดทางลัดตลอดเส้นทาง

ตอนที่ 247 จากเด็กน้อยสู่จอหงวน ข้าก็โกงชะตามาตลอดทาง

11 นาที· 2.5K คำ

วันที่ 8 เดือนสิบสอง ณ ถนนฟู่เฉิง ในตัวเมืองอำเภอจิ่งหลิง

เบื้องหน้าหอสุราหลิ่วถังเปลี่ยนโฉมไปเป็นอีกภาพหนึ่งแล้ว

บนกรอบประตูมีผ้าแพรแดงผืนใหม่ผูกเป็นปมดอกไม้ขนาดใหญ่เท่าปากชาม โคมแดงแปดเหลี่ยมขนาดมหึมาสองดวงแขวนอยู่คนละฟาก ตัวโคมแปะกระดาษแดงตัดเป็นอักษรมงคล «โชคลาภ» และ «สิริมงคล»

มองจากไกล ๆ ก็เห็นบรรยากาศมงคลอบอวล ดึงดูดสายตาผู้คนที่สัญจรไปมา

ประตูใหญ่เปิดแง้มไว้ครึ่งหนึ่ง เผยให้เห็นภายใน

ในโถงใหญ่มีโต๊ะแปดเซียนสิบกว่าตัวจัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบ

กลางโต๊ะแต่ละตัววางจานดินเผาใบเล็กอยู่หลายใบ บรรจุเมล็ดแตงโมคั่วหอม พุทราแดงตากแห้ง และน้ำตาลมอลต์หั่นเป็นชิ้นพอดีคำ

มุมโต๊ะมีคนโทสุราขนาดเล็กกับจอกสุราที่ล้างสะอาดวางอยู่หลายใบ ในคนโทเป็นสุราข้าวสีใสกระจ่าง ให้ผู้คนหยิบดื่มได้ตามใจ

ผลไม้แห้ง ขนมหวาน และสุราที่จัดไว้ให้โดยไม่คิดเงินเหล่านี้ เป็นสิ่งที่ฉินฮ่าวหรานกำชับเป็นพิเศษ มิได้หวังผลกำไร เพียงต้องการรวบรวมผู้คน ให้ผู้ที่ก้าวเข้ามาได้ลิ้มรสความหวานเล็กน้อยก่อน สัมผัสถึงไมตรีอบอุ่น

เดินขึ้นบันไดไม้ไปยังชั้นสอง ก็พบกับอีกบรรยากาศหนึ่ง

ชั้นสองแบ่งเป็นห้องรับรองส่วนตัวแปดห้อง บนประตูแขวนป้ายไม้เล็ก ๆ สลักนามไพเราะอย่าง «ชุมนุมปราชญ์» «สดับกลิ่น» «ลิ้มรส» และ «ชมจันทร์»

ผลักประตูห้องใดเข้าไป การตกแต่งภายในล้วนพิถีพิถัน ผนังแขวนภาพเขียนและอักษรวิจิตร บ้างทรงพลัง บ้างละเมียดละไม มีทั้งป้ายคำขวัญให้กำลังใจที่ท่านอาจารย์หลี่มอบให้ กลอนคู่แสดงความยินดีจากสหายร่วมสำนักศึกษาอำเภอ กระทั่งภาพเขียนชิ้นเล็กของบัณฑิตมีชื่อเสียงหนึ่งหรือสองภาพ ซึ่งคัดเลือกมาจากของขวัญแสดงความยินดี

บนโต๊ะสูงตรงมุมห้องมีไม้ดอกตามฤดูกาลตั้งอยู่ ช่วยเติมชีวิตชีวาและความงามสง่า

บนชั้นวางของชิดผนังมีของประดับประดาประณีตหลายชิ้น ล้วนคัดมาจากของขวัญที่ฉินฮ่าวหรานได้รับ ทั้งช่วยแสดงรสนิยมและไม่ดูฟุ่มเฟือยจนสะดุดตา

ชั้นสองทั้งชั้นเป็นพื้นที่งดงามสำหรับบัณฑิตและแขกผู้มีเกียรติ ใช้สนทนาอย่างสงบและลิ้มรสอาหารเลิศรส

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป