สวีฉี่ครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยอย่างช้า ๆ ว่า “บุตรของพี่ชายร่วมตระกูลเจ้า มีนามว่าเหวินป๋อกับเหวินฮั่น เด็กคนนี้ก็เรียกว่าเหวินหยวนเถิด เลือกจากความหมายของ ‘มังกรซ่อนกายอยู่ในห้วงลึก อักษรธำรงมรรคา’ ขอให้เขามีความรู้ลุ่มลึก สุขุมสงบนิ่ง”
ฉินฮ่าวหรานประสานมือคารวะ “ขอบพระคุณท่านพ่อตาที่ประทานนามให้ขอรับ”
สวีฉี่พยักหน้าเล็กน้อย ก่อนล้วงหยกพกชิ้นหนึ่งออกจากแขนเสื้อ แล้ววางลงข้างห่อตัวเด็กอย่างแผ่วเบา หยกพกนั้นเจียระไนจากหยกขาวเนื้อละเอียด สลักเป็นกิเลนตัวน้อย เนื้อหยกเปล่งประกายชุ่มชื่น มองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นของเก่าแก่ตกทอดมาหลายชั่วอายุคน
ฉินฮ่าวหรานเห็นแล้วก็จำได้ทันที นี่คือสมบัติตกทอดของตระกูลสวี ซึ่งท่านพ่อตาพกติดตัวอยู่เสมอ ไม่เคยห่างกาย จึงรีบปฏิเสธว่า “ท่านพ่อตา ของสิ่งนี้ล้ำค่าเกินไป ลูกเขยไม่กล้ารับ...”
สวีฉี่ยกมือห้าม “ข้ามอบให้หลานชาย มิได้มอบให้เจ้า”
เขาก้มมองทารกในห่อตัว น้ำเสียงอ่อนโยน “เหวินหยวน สิ่งที่ท่านตาปรารถนามีเพียงให้เจ้าเติบโตอย่างแข็งแรง เข้าใจเหตุผล”
ทารกในอ้อมแขนขยับริมฝีปากน้อย ๆ ขณะหลับ คล้ายกำลังตอบรับ
สวีฉี่ค่อย ๆ ยืดกายขึ้น มองฉินฮ่าวหรานด้วยแววตาหนักแน่น “ฮ่าวหราน บัดนี้เจ้าเป็นบิดาคนแล้ว ต่อไปยิ่งต้องรอบคอบในการกระทำ”
พิธีอาบน้ำสามวัน คือการอาบน้ำให้ทารกในวันที่สามหลังคลอด นับเป็นพิธีสำคัญครั้งแรกในชีวิต
ตามธรรมเนียม ต้องเชิญฮูหยินผู้มีวาสนาครบถ้วนมาเป็นประธาน และญาติมิตรต้องมาร่วมแสดงความยินดี
มารดาของสวีเหวินอิน ฮูหยินสวีผู้เป็นแม่ยายของฉินฮ่าวหราน มาถึงตั้งแต่เช้าตรู่
นางเหมาะจะเป็นฮูหยินผู้มีวาสนาครบถ้วนที่สุด บิดามารดายังอยู่ครบ มีบุตรชายหญิงพร้อมหน้า สามีภรรยาปรองดอง การงานในเรือนรุ่งเรือง
ในโถงใหญ่จัดเตรียมสิ่งของสำหรับพิธีอาบน้ำสามวันไว้พร้อมแล้ว มีอ่างทองแดงใบใหญ่ใบหนึ่ง ภายในบรรจุน้ำอุ่นแช่ใบอ้ายเฉ่า