ผ้าไหมเนื้อดีสองพับ เสื้อผ้าสำหรับทั้งสี่ฤดูกาล ฤดูละสองชุด กำไลเงินหนึ่งคู่ ปักปิ่นเงินสองเล่ม กระจกทองแดงหนึ่งบาน หีบเครื่องประทินโฉมหนึ่งใบ เครื่องนอนสองชุด หมอนลายยวนยางหนึ่งคู่ ยังมีเข็ม ด้าย และของใช้จิปาถะอีกเล็กน้อย ทุกชิ้นล้วนเป็นฉินฮ่าวหรานกับสวีเหวินอินเลือกสรรด้วยตนเอง ผ่านการพิจารณาอย่างละเอียดถี่ถ้วน
ฉินฮ่าวหรานตั้งใจเพิ่มเครื่องเขียนทั้งสี่อย่างอีกหลายชุด ทั้งยังจัดหนังสืออธิบายการสอบคัดเลือกขุนนางไว้อีกหลายสิบเล่ม บรรจุรวมไว้ในสินเดิมด้วย
วันที่ 25 เดือนหนึ่งตามจันทรคติ เป็นวันมงคลสำหรับออกเดินทาง
ฟ้ายังสางไม่เต็มที่ หน้าประตูเรือนฉินก็วุ่นวายขึ้นแล้ว
รถม้าสี่คันบรรทุกสัมภาระเรียบร้อยตั้งแต่เช้าตรู่ หานผู้ดูแลสำนักคุ้มภัยเวยหย่วนพาผู้คุ้มกันสี่คนขี่ม้าติดตามไปด้วย
หมอเซวียก็มาถึงเช่นกัน เขาหอบหีบยาแล้วนั่งอยู่บนรถคันที่สอง
ฉินเต๋อชางเปลี่ยนมาสวมเสื้อผ้าชุดใหม่ เป็นเสื้อคลุมผ้าฝ้ายบุไหมพรมสีครามเข้มที่สวีเหวินอินตัดเย็บด้วยมือตนเอง ทั้งอบอุ่นและภูมิฐาน
ด้านนอกคลุมเสื้อกันหนาวหนังหนูสีเทาอีกชั้น
ฉินหย่วนซาน เฉินซื่อ และโต้วเหนียงเดินตามหลัง ค่อย ๆ ก้าวออกจากประตู
หลี่จาวหย่วนดึงชายเสื้อฉินเต๋อชางไว้ไม่ยอมปล่อย ร้องตะโกนว่า “ท่านทวดอย่าไป! ท่านทวดอย่าไป!”
ฉินเหอวั่งกับจางชุนเถาพาเหวินป๋อและเหวินฮั่นมายืนอยู่หน้าประตูด้วย
หลายวันมานี้เหวินป๋อกับเหวินฮั่นรู้แล้วว่าท่านปู่ท่านย่าจะจากไป เมื่อคืนทั้งสองแอบร้องไห้ไปครึ่งค่อนคืน
ครั้นเห็นท่านปู่ท่านย่าในยามนี้ เด็กน้อยทั้งคู่ก็พุ่งเข้าไปกอดขาฉินหย่วนซาน ไม่ยอมปล่อยไม่ว่าอย่างไร
เหวินป๋อร้องไห้เรียก “ท่านปู่! ท่านย่า! อย่าไปเลย!”