วันที่ 2 เดือนสิบเอ็ด ฟ้ายังไม่ทันสางดี แสงไฟในเรือนด้านหลังที่ว่าการอำเภอเฟินอี๋ก็ทยอยสว่างขึ้นทีละดวง
ภารกิจในเจียงซีมาถึงช่วงเก็บงานในที่สุด
ตลอดหลายวันมานี้ เขาพาองครักษ์ลับกับขันทีไปตรวจสอบและทำบัญชีทรัพย์สินของตระกูลเหยียนทีละรายการ ทั้งที่ดิน เรือน ร้านค้า และเงินทองในเฟินอี๋ หยวนโจว ตลอดจนทั่วทั้งมณฑล เฉพาะสมุดบัญชีก็จดไว้เต็มหีบใหญ่กว่าสิบใบ
บัดนี้ของกลางถูกผนึกเก็บไว้ ผู้ต้องหาถูกคุมขัง รอเพียงออกเดินทาง
เขาหันกายเข้าไปในโถงใหญ่ “ขันทีหวง วันนี้ดำเนินการตามที่เราหารือกันไว้”
หวงจิ่นคำนับแล้วตอบว่า “กระหม่อมจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว คนที่ปลอมเป็นเหยียนยงมีรูปร่างใกล้เคียงกับเหยียนยง พอขึ้นไปนอนบนเตียงแล้วคลุมผ้า ก็จะเห็นเพียงท้ายทอย
ในห้องวางถังน้ำอุจจาระไว้หลายถัง กลิ่นนั้นอย่าว่าแต่เข้าใกล้เลย แค่ยืนหน้าประตูก็ฉุนจนแสบตาแล้ว คนของสามหน่วยงานนั้นล้วนอยู่ดีกินดีทั้งสิ้น พอได้กลิ่นจากอีกฟากธรณีประตู ต่างก็หลบแทบไม่ทัน ใครจะยังเดินเข้าไปดูให้ละเอียดอีกเล่า?”
“องครักษ์ลับกับขันทีจัดคนไว้พร้อมแล้วหรือ?”
“กระหม่อมทิ้งองครักษ์ลับไว้สิบคน ขันทีอีกหกคน ให้ผลัดเวรกันเฝ้า ภายนอกจะกล่าวว่าเหยียนยงป่วยหนัก ไม่อาจต้องลม ห้ามผู้ใดเข้าเยี่ยม หากคนจากสามหน่วยงานถาม ก็ให้ตอบว่าราชทูตหลวงมีคำสั่ง ผู้ใดบุกรุกจะถูกลงโทษฐานสมรู้ร่วมคิดกับศัตรู กว่าพวกเขาจะรู้ตัว ขันทีม่ายคงถึงเมืองหลวงแล้ว”
แผนลวงฟ้าข้ามทะเลนี้ ทั้งสองไตร่ตรองซ้ำแล้วซ้ำเล่าก่อนตัดสินใจ
นอกที่ว่าการ เฉินเหวินจ่าว ผู้ตรวจการมณฑลเจียงซี พร้อมด้วยผู้ดูแลการปกครอง ผู้ตรวจการคดี และขุนนางจากอำเภอต่าง ๆ มารอส่งอยู่หน้าประตูแล้ว
ลานโล่งหน้าที่ว่าการมีรถเทียมม้าจอดอยู่ยี่สิบกว่าคัน บนรถกองหีบไม้ที่ผนึกไว้แน่น ภายในบรรจุทองเงิน ของโบราณ ภาพเขียน หนังสือสัญญาที่ดิน และเอกสารกรรมสิทธิ์เรือน