ครั้นมาถึงเมืองชิงสุ่ย ฉินฮ่าวหรานก็หิ้วของกำนัลที่เตรียมไว้มาคารวะขอบคุณท่านอาจารย์หลี่
เมื่อท่านอาจารย์หลี่เห็นฉินฮ่าวหรานมาเยี่ยมเยือน ก็ยินดีเป็นอย่างยิ่ง
ฉินฮ่าวหรานกล่าวขอบคุณท่านอาจารย์สำหรับคำสั่งสอนในวันวาน ทั้งยังเอ่ยถึงแผนการที่จะเดินทางไปศึกษาต่อยังเมืองหลวงประจำมณฑล
ท่านอาจารย์หลี่ลูบเคราพลางกล่าวให้กำลังใจ หลังจากร่วมรับประทานอาหารกลางวันอย่างเรียบง่ายกับท่านอาจารย์หลี่แล้ว รถเทียมวัวก็เดินทางต่อไปยังตัวอำเภอ
ฉินอันเหอจัดเตรียมทุกอย่างไว้เรียบร้อย ทั้งยังสำรองห้องพักเอาไว้แล้ว
ตลอดสองวันถัดมา ฉินฮ่าวหรานพาฉินเหอวั่งไปพบผู้คน เริ่มจากไปคารวะนายอำเภอโจวที่ว่าการอำเภอ
นายอำเภอโจวกล่าวให้กำลังใจเขาเป็นอย่างดี ทั้งยังเขียนจดหมายแนะนำให้ฉบับหนึ่งเป็นพิเศษ เพื่อให้เขานำไปมอบแก่สหายร่วมรุ่นซึ่งรับตำแหน่งอยู่ในหน่วยงานศึกษาธิการแห่งหูเป่ยและหูหนาน ฉินฮ่าวหรานซาบซึ้งใจยิ่งนัก
จากนั้นเขายังไปเยี่ยมเยียนสหายร่วมสำนักศึกษาประจำอำเภอหลายคน
ตลอดสองวันที่อยู่ในตัวอำเภอ กิจการโรงเตี๊ยมยังคงรุ่งเรืองดังเดิม ฉินอันเหอบริหารจัดการอย่างเป็นระเบียบ ส่วนฉินชิวโส่วก็ควบคุมงานในครัวอย่างเข้มงวด
วันที่สิบเก้าเดือนหนึ่ง พวกเขาอำลาผู้คนในตัวอำเภอ ฉินหย่วนซานกับฉินเอ้อร์ซวงขับรถเทียมวัวไปส่งฉินฮ่าวหรานและฉินเหอวั่งยังเมืองประจำเขต
เมื่อถึงเมืองประจำเขต ฉินฮ่าวหรานก็ไปคารวะอาจารย์ผู้สอนหวัง ณ สำนักศึกษาประจำเขต
เมื่อเห็นฉินฮ่าวหราน อาจารย์ผู้สอนหวังก็ยินดีอย่างยิ่ง จึงพาเขาเข้าไปพูดคุยในห้องหนังสือ
อาจารย์ผู้สอนหวังสอบถามว่าช่วงนี้ฉินฮ่าวหรานหย่อนยานหรือไม่ แล้วทดสอบความเข้าใจในคัมภีร์อยู่สองสามข้อ ก่อนพยักหน้าอย่างพึงพอใจ “พื้นฐานยังมั่นคง ความคิดก็เปิดกว้างขึ้นไม่น้อย”
ไม่รู้ด้วยเหตุใด บทสนทนาก็วกไปถึงเรื่องที่ฉินฮ่าวหรานร่วมมือกับสำนักหนังสือเหวินหัวจ้าย
อาจารย์ผู้สอนหวังจิบชา แล้วเอ่ยราวกับมิได้ตั้งใจว่า “ฮ่าวหราน หนังสือรวมบทความของเจ้าขายดีทีเดียว หลายวันก่อนเถ้าแก่ซุนแห่งสำนักหนังสือเหวินหัวจ้ายยังมาหาข้า ตอนพูดถึงเรื่องนี้ดูภาคภูมิใจไม่น้อย”