จางชุนเถาพาสาวใช้สองคนคอยชงชา รินน้ำ และต้อนรับแขก นางยุ่งวุ่นวายจนแทบหมุนตัวไม่ทัน
ของขวัญชิ้นแรกที่มาถึงคือของจากตำหนักบูรพา
แม้ไท่จื่อไจ่คุนจะเสด็จมาด้วยพระองค์เองไม่ได้ แต่ก็ส่งหลิวเฉิงอัน ขันทีคนสนิท นำของขวัญล้ำค่ามามอบให้
หลิวเฉิงอันคำนับฉินฮ่าวหรานอย่างนอบน้อม ก่อนกล่าวว่า “ใต้เท้าฉิน องค์รัชทายาททรงระลึกถึงพระคุณที่ท่านอาจารย์อบรมสั่งสอน จึงเตรียมสิ่งของเล็กน้อยไว้ให้ท่านใช้สอยในชีวิตประจำวัน เพื่อแสดงความเคารพจากพระทัยพ่ะย่ะค่ะ”
สิ่งของที่ประทานมาล้วนเป็นของชั้นเลิศ
โต๊ะไม้จื่อถานตัวใหญ่หนึ่งตัว ลายไม้สงบนิ่งหนักแน่น ข้างกันมีเก้าอี้เท้าแขนไม้หวงฮวาหลีหลายตัว พนักพิงและที่วางแขนแกะสลักลายเมฆมงคลอย่างประณีต รูปทรงสง่างามนั่งสบาย
ยังมีเครื่องลายครามชั้นดีจากเตาหลวงในวังอีกหลายชิ้น ทั้งแจกันลายครามสำหรับประดับ ถ้วยชากระเบื้องขาว และกระถางกำยานสีแดงสด ทุกชิ้นล้วนมาจากเตาชั้นเลิศ เป็นของใช้ในราชสำนักทั้งสิ้น
นอกจากนี้ยังมีรถม้าขนาดเล็กประณีตหนึ่งคัน ตัวรถทาด้วยสีดำสนิท แต้มขอบด้วยสีชาด ม่านรถใช้ผ้าแพรปักชั้นดี ส่วนตัวรถและล้อสลักลายเมฆมงคลกับพรรณไม้สิริมงคล
ฉินฮ่าวหรานคำนับไปทางตำหนักบูรพา “กระหม่อมฉินฮ่าวหราน ขอขอบพระทัยในพระกรุณาขององค์รัชทายาทพ่ะย่ะค่ะ”
หลิวเฉิงอันถ่ายทอดพระดำรัสขององค์รัชทายาทต่อว่า “องค์รัชทายาทตรัสว่า ท่านอาจารย์ฉินตรากตรำอบรมสั่งสอน ขอให้ท่านพักผ่อนในจวนหลังใหม่อย่างสบายใจ และรักษาสุขภาพให้ดีพ่ะย่ะค่ะ”
กล่าวจบ เขาก็หยิบกระดาษแผ่นหนึ่งจากแขนเสื้อ ยื่นให้ด้วยสองมือ “องค์รัชทายาทยังทรงให้คนคัดคำอวยพรคู่หนึ่งมา ขอใต้เท้าโปรดตรวจดูพ่ะย่ะค่ะ”
ฉินฮ่าวหรานรับมาดู เห็นข้อความบนกระดาษเขียนไว้ว่า “อยู่สงบไร้ความเกียจคร้าน รับพระเมตตาจากสวรรค์ ตรึกตรองระวังตน ช่วยองค์รัชทายาทครองแผ่นดิน” ลายมือยังดูเยาว์วัย ทว่าเป็นลายพระหัตถ์ขององค์รัชทายาทเอง