หลอมรวมการขนส่งทางลำน้ำ การบริหารเกลือ งานก่อสร้างเขื่อน และการเกษตรให้เป็นหนึ่งเดียว พร้อมชี้ให้เห็นว่าหัวใจสำคัญอยู่ที่การขจัดการทุจริตและความไร้ประสิทธิภาพในขั้นตอนกลาง แต่งตั้งผู้มีความสามารถเฉพาะด้านให้ใช้งาน และคำนึงถึงรากฐานความเป็นอยู่ของราษฎร
ความก้าวหน้าเหล่านี้ล้วนอยู่ในสายตาของสวีฉี่
วันหนึ่ง หลังตรวจแก้ตำราเสร็จ เขาก็เรียกฉินฮ่าวหรานมายังห้องหนังสือ น้อยครั้งนักที่ใบหน้าจะเผยรอยยิ้มออกมา “ตลอดเดือนกว่ามานี้ เจ้ามีพัฒนาการรวดเร็วยิ่ง เห็นได้ว่าความรู้ที่ได้จากการเดินทางศึกษานั้นเป็นรากฐานอยู่แล้ว สิ่งที่ขาดไปมีเพียงการขัดเกลา”
ฉินฮ่าวหรานประสานมือคำนับ “ล้วนเป็นเพราะอาจารย์ผู้คุมสอบชี้แนะอย่างเอาใจใส่ ศิษย์จึงมองเห็นหนทางแจ่มชัด”
สวีฉี่โบกมือ “อาจารย์ชี้ทางเข้าประตู ส่วนการฝึกฝนย่อมขึ้นอยู่กับตัวบุคคล เจ้าสามารถเข้าใจและนำไปปรับใช้ได้ นั่นเป็นเพราะความเข้าใจของเจ้าเอง อย่างไรก็ดี ห้ามทะนงตนเป็นอันขาด การสอบระดับเมืองหลวงที่เมืองหลวงรวบรวมผู้มีความสามารถทั่วแผ่นดินไว้มากมาย มีผู้คนไม่น้อยที่ฝนกระบี่มาสิบปี บทความของพวกเขาจึงเฉียบคมและเจนจัดยิ่ง”
“ศิษย์ไม่กล้าประมาท” ฉินฮ่าวหรานกล่าวด้วยสีหน้าจริงจัง
วันเวลาต่อจากนั้น การศึกษาของฉินฮ่าวหรานก็ก้าวเข้าสู่ช่วงใหม่
เขายังคงทำการบ้านประจำวันตามที่สวีฉี่มอบหมาย เพื่อรักษาความรู้สึกในการเขียนเอาไว้
วันที่ยี่สิบสาม เดือนสิบสอง เป็นวันส่งท้ายปีเก่าเล็ก
กลิ่นอายเทศกาลปีใหม่ในปักกิ่งเข้มข้นขึ้นทุกขณะ บนถนนเริ่มมีเสียงประทัดดังประปราย จวนสวีก็แขวนโคมแดง เตรียมประกอบพิธีเซ่นไหว้เทพเตา
วันนั้นสวีฉี่จงใจเลิกสอนก่อนเวลา แล้วกล่าวกับฉินฮ่าวหรานว่า “วันนี้เป็นเทศกาล เจ้าเองก็พักผ่อนเสียบ้าง มื้อเย็นมาร่วมโต๊ะกับข้า ถือเป็นการปลอบขวัญความเพียรตลอดเดือนกว่าของเจ้า”
ฉินฮ่าวหรานรับคำด้วยความซาบซึ้ง