หลังลงชื่อสมัครสอบ วันเวลาก็ราวกับถูกมือที่มองไม่เห็นเร่งให้ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
ในห้องเล็ก ๆ ของเรือนปีกตะวันตกแห่งจวนสวี โต๊ะหนังสือของฉินฮ่าวหรานมีกระดาษต้นฉบับกองสูงขึ้นทุกที ส่วนกระดาษที่เขียนเสียแล้วก็ซ้อนเป็นตั้งหนาอยู่ตรงมุมห้อง
บนกระดาษทุกแผ่นเต็มไปด้วยอักษรตัวเล็กเรียงแน่น เขาตื่นยามเหม่าและพักผ่อนยามไฮ่ นอกจากเวลากินอาหารและชำระล้างร่างกายที่จำเป็นแล้ว แทบไม่ก้าวออกจากห้อง
ในช่วงเวลานี้ ฉินฮ่าวหรานอ่านคัมภีร์หลักอย่างคัมภีร์ซ่างซูตั้งแต่ต้นจนจบอีกครั้ง
หนังสือเล่มนี้ฉินฮ่าวหรานจดจำได้ขึ้นใจมานานแล้ว ทว่าทุกครั้งที่อ่านซ้ำ ก็ยังมีความเข้าใจใหม่เกิดขึ้น
อุดมคติในการปกครองแผ่นดินในบทเหยาเตี่ยน การแบ่งเขตภูมิศาสตร์ในตำรายวี่ก้ง ข้อถกเถียงเรื่องการย้ายเมืองหลวงในบทผานเกิง และหลักการปกครองแผ่นดินในบทหงฝาน... ทุกบทเขาอ่านทบทวนซ้ำแล้วซ้ำเล่า เปรียบเทียบกับคำอธิบายและอรรถกถาจากแต่ละยุค ทั้งคำอธิบายของขงอันกั๋ว อรรถกถาของขงอิ่งต๋า คำอธิบายรวบรวมของไช่เสิ่น ตลอดจนความเห็นของปราชญ์ผู้ยิ่งใหญ่ร่วมสมัย ล้วนศึกษาเปรียบเทียบอย่างละเอียด
บันทึกที่เขาเขียนสะสมไว้หนาจนได้สองเล่ม แบ่งหมวดหมู่เป็นระเบียบ ทั้งการอธิบายหลักคำสอน การวินิจฉัยหลักฐาน และการประยุกต์ใช้กับกิจการบ้านเมือง แยกแจกแจงอย่างเป็นขั้นเป็นตอน
วันที่ 3 เดือน 2 กรมพิธีการประกาศผังจัดห้องสอบบนป้ายนอกสนามสอบหลวง นี่เป็นหนึ่งในงานเตรียมการสำคัญที่สุดก่อนการสอบระดับเมืองหลวง ผู้เข้าสอบนับหมื่นจะเข้าห้องสอบตามผังที่กำหนด
ฟ้ายังไม่สาง ฉินเหอวั่งก็ลุกขึ้นแล้ว ฉินฮ่าวหรานกำชับเขาว่า “พี่เหอวั่ง วันนี้คนไปดูประกาศมีมาก ท่านเพียงมองหาตำแหน่งห้องสอบของข้าแต่ไกลก็พอ แล้วกลับมาแต่เนิ่น ๆ”
ฉินเหอวั่งพยักหน้า “ข้าทราบแล้ว”
สนามสอบหลวงตั้งอยู่ทางตะวันออกของเมือง ภายในประตูฉงเหวิน เบื้องหน้ามีลานกว้างแห่งหนึ่ง