บนแผ่นกระดาษมีสัญลักษณ์ประหลาดและเส้นสายหนาบางไม่เท่ากัน ตลอดจนกรอบรูปทรงกลมและสี่เหลี่ยมมากมาย ซึ่งพวกเขาไม่เคยพบเห็นมาก่อน! ฉินฮ่าวหรานผสานแก่นหลักของแผนผังความคิดสมัยใหม่เข้ากับรูปแบบบันทึกการอ่านตำราในยุคโบราณได้อย่างแยบยล
เขาใช้แนวคิดหลักบางอย่างเป็นศูนย์กลาง เช่น «เมตตาธรรมในการปกครอง» «ทฤษฎีว่าด้วยธรรมชาติดั้งเดิมอันดีงาม» และ «ข้อถกเถียงระหว่างวิถีแห่งราชากับวิถีแห่งทรราช» จากนั้นแผ่กิ่งก้านออกไปตามเส้นหลักและแขนงต่าง ๆ อย่างเป็นระเบียบ พร้อมเขียนคำสำคัญอย่างกระชับไว้ตรงจุดสำคัญ อ้างอิงคัมภีร์และระบุที่มา เปรียบเทียบความเหมือนและความต่างระหว่างแนวคิดของปราชญ์รุ่นก่อน แม้แต่พื้นที่ว่างด้านข้างก็ยังมีข้อสงสัย ความคิดต่อยอด หรือข้อคิดเห็นที่เชื่อมโยงกับความเป็นจริงของตนเองเขียนกำกับไว้
ยกตัวอย่างหัวข้อ «เมิ่งจื่อว่าด้วยเมตตาธรรมในการปกครอง» กิ่งหลักจะแยกออกเป็นรากฐานทางทฤษฎี เชื่อมโยงกับทฤษฎีว่าด้วยธรรมชาติดั้งเดิมอันดีงามและแนวคิดประชาชนเป็นรากฐาน
มาตรการที่เป็นรูปธรรม เช่น จัดหาที่ทำกินให้ราษฎร ใส่ใจการศึกษาในสถานศึกษา และลดหย่อนโทษทัณฑ์ เป็นต้น
อีกทั้งยังมีแขนงย่อยหลายสาย ทั้งความแตกต่างจากกลอุบายของทรราช ตัวอย่างจากประวัติศาสตร์ และแนวทางที่นำมาใช้ได้ในปัจจุบัน ใต้แต่ละแขนงยังแยกคำสำคัญและถ้อยคำอ้างอิงจากคัมภีร์ไว้อย่างละเอียด โครงสร้างทั้งหมดเป็นระเบียบและแบ่งลำดับชั้นชัดเจน เปลี่ยนข้อเขียนที่เกี่ยวข้องในคัมภีร์เมิ่งจื่อซึ่งดูเหมือนกระจัดกระจาย ให้กลายเป็นเครือข่ายความรู้ที่มองเห็นเป็นภาพ เข้าใจง่าย และจดจำได้ไม่ยาก!