เหล่าขุนนางชราหลายคนบนที่นั่งกรรมการต่างพยักหน้าเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าพวกเขาเห็นด้วยกับคำอธิบายของเขาอยู่ไม่น้อย
แรงกดดันพลันถาโถมมาทางฉินฮ่าวหราน สายตาทุกคู่ ทั้งใคร่รู้ พินิจพิเคราะห์ เป็นห่วง กระทั่งแฝงความยินดีในคราวเคราะห์ของผู้อื่น ต่างจับจ้องไปยังเด็กหนุ่มร่างผอมบางผู้นี้
อาจารย์ผู้สอนหวังนั่งอยู่ด้านข้าง มือที่อยู่ในแขนเสื้อกำแน่นโดยไม่รู้ตัว สายตาจับจ้องฉินฮ่าวหรานไม่วาง เต็มไปด้วยความกังวล
ฉินฮ่าวหรานเดินไปกลางลาน ก่อนจะคำนับกรรมการและเจียงจวินอวี๋อีกครั้งด้วยความเคารพ ท่าทีไม่ถ่อมตนจนเกินไปและไม่หยิ่งผยอง
เขามิได้รีบโต้แย้งคำอธิบายอันไร้ที่ติของอีกฝ่าย หากเริ่มจากวางท่าทีเยี่ยงผู้พิจารณาสายธารประวัติศาสตร์อย่างเป็นกลาง แล้วกล่าวถึงแนวคิดหลักและเหตุผลในความเป็นจริงของ “วิถีเจ้าอำนาจ” อย่างชัดเจน ให้ทุกคนได้ยินว่า
“สิ่งที่พี่เจียงกล่าวถึงวิถีแห่งราชานั้นมีเจตนารมณ์สูงส่ง ภาพยุคสมัยอันรุ่งเรืองที่วาดไว้น่าปรารถนาอย่างยิ่ง อีกทั้งยังเป็นอุดมคติที่บัณฑิตขงจื๊ออย่างพวกเรามุ่งแสวงหาไม่หยุดหย่อน ทว่า ข้าน้อยเห็นว่า การปกครองแคว้นใหญ่ก็เปรียบดังการปรุงปลาเล็ก ต้องพิจารณากาลเวลาและประเมินสถานการณ์ มิอาจเหมารวมเป็นหนึ่งเดียวได้
วิถีเจ้าอำนาจที่ข้าน้อยกล่าวถึงในวันนี้ มิใช่การอาศัยกำลังข่มเหงผู้อ่อนแอและปกครองอย่างโหดร้ายไร้คุณธรรมดังที่พี่ท่านหรือผู้คนทั่วไปเข้าใจผิด ข้าน้อยเห็นว่า แท้จริงแล้ววิถีเจ้าอำนาจเป็นทางเลือกอันจำเป็นที่รัฐต้องใช้เพื่อความอยู่รอดและความเข้มแข็งในยุคกลียุค ทั้งยังมีคุณูปการทางประวัติศาสตร์ที่มิอาจลบเลือน และความจำเป็นซึ่งคำนึงถึงสถานการณ์จริง
แก่นแนวคิดของมันอยู่ที่การพิจารณากาลเทศะและสถานการณ์ มุ่งผลที่เป็นจริง กล่าวคือ ใช้กำลังค้ำจุนเมตตาธรรม อาศัยความเข้มแข็งผลักดันนโยบายบางประการที่เป็นคุณต่อเสถียรภาพของระเบียบ แก่นสำคัญอยู่ที่ทำให้แคว้นมั่งคั่งและกองทัพแข็งแกร่ง สถาปนาอำนาจส่วนกลาง และธำรงความสงบเรียบร้อยในสังคม