“ตึง!”
ขนมปังกองหนึ่งแข็งราวกับอิฐถูกฟาดลงบนแผงไม้ แป้งกับฝุ่นฟุ้งกระจายขึ้นมา
ถนนสายยาวแน่นขนัด เสียงพ่อค้าแม่ขายเรียกลูกค้าผสานกับเสียงสัตว์ร้อง
ใต้แสงตะวันแผดจ้า เด็กสาวผมดำเงยหน้าขึ้น ดวงตาสีทองอ่อนเป็นประกายราวกับดวงตาแมว ทว่าไฝหยดน้ำตาใต้หางตาขวากลับเพิ่มความคมกริบให้ใบหน้าอันหมดจดของเธอ
ชุดกระโปรงสีดำซีดเป็นขุยเพราะผ่านการใช้งาน ชายกระโปรงมีรอยเย็บซ่อมหลายครั้งแล้ว ปีกหมวกแม่มดใบใหญ่บนศีรษะตกลงเล็กน้อย เข็มกลัดทองแดงตรงหน้าอกซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของแม่มดฝึกหัดสะท้อนแสงแดดวาววับ
รูปลักษณ์ของตัวเอกในช่วงแรก (เพิ่มเติม)
“สองเหรียญกวางทองแดง” พ่อค้าพูดเสียงเย็น มือกดขนมปังเอาไว้แน่น
เด็กสาวหัวเราะเยาะ “สองเหรียญหรือ? ราคาเท่ากันแท้ ๆ แต่ก้อนเล็กกว่าของร้านข้าง ๆ ไปตั้งเยอะ! ลุง ฉันรู้ว่าขนมปังของคุณแข็งเหมือนค้อนเหล็ก แต่ช่างตีเหล็กขายค้อนก็ยังไม่โกงน้ำหนักกันเลยนะ!”
ผู้คนรอบข้างพากันหัวเราะ มีคนกระซิบว่า “เฮ้ แต่งตัวแบบนั้น...น่าจะเป็นแม่มดนี่นา ทำไมถึงจนจนต้องต่อราคากับพ่อค้าขนมปังด้วยล่ะ?”
“ชู่ว! พูดให้น้อยหน่อย! ระวังโดนเผาจนหัวล้านเอา!”
แต่เด็กสาวราวกับไม่ได้ยินคำซุบซิบนินทา เธอดีดเหรียญกวางทองแดงในมือจนเกิดเสียง “กริ๊ง” ใสกังวาน “จะขายก็ขาย ไม่ขายฉันไปล่ะ”
พ่อค้าจ้องเธออยู่นาน ก่อนจะถอนหายใจและเลื่อนขนมปังไปให้ในที่สุด
เธอเชิดคางขึ้นอย่างผู้ชนะ กอดขนมปังดำแข็งโป๊กไว้แล้วหันหลังเดินออกจากตลาด
ผ่านมาหนึ่งเดือนแล้ว ลีน่าปรับตัวเข้ากับตัวตนใหม่นี้ได้แทบจะสมบูรณ์
เหมือนนิยายทะลุมิติหลายเรื่อง ชาติที่แล้วลีน่ากำลังเล่นเกม แล้วหลังจากวิ่งสำรวจแผนที่อยู่ชั่วโมงหนึ่งก็เจอข้อความว่าไม่สามารถเปิดประตูจากด้านนี้ได้ เธอโมโหจนตายคาที่ ก่อนจะมาเกิดใหม่ในโลกของเกมที่กำลังเล่นอยู่ก่อนตาย
เกมนั้นชื่อ ‘เถ้าถ่านที่ยังคุกรุ่น’ เป็นเกมแนวแอ็กชันสวมบทบาทแฟนตาซีที่สมจริงอย่างยิ่ง
จากนั้นเธอก็เริ่มการผจญภัยอันยิ่งใหญ่ในโลกนี้
“ลาวิเนีย” ตัวตนในชาติก่อนของเธอ เดิมทีเป็นบัญชีเกมที่อัปเต็มทุกด้าน หลังเกิดใหม่ เธอก็เดินหน้ากวาดล้างศัตรูอย่างง่ายดายตามแบบนางเอกสายบู๊ผู้ไร้เทียมทาน จนไปถึงหน้าประตูบอสตัวสุดท้าย
ในฐานะ “แม่มดแห่งดวงดาว” ผู้เป็นอันดับหนึ่งในบรรดาแม่มดผู้ยิ่งใหญ่ทั้งสิบ เธอสังหารเงาแห่งเถ้าถ่านที่ยังคุกรุ่น บอสตัวสุดท้ายตามเนื้อเรื่องของเกม และคลี่คลายวิกฤตการณ์วันสิ้นโลกได้สำเร็จ
แล้ววันหนึ่ง เดือนหนึ่ง ปีหนึ่ง แม่มดผู้ยิ่งใหญ่ที่เหลืออีกเก้าคนก็ร่วมมือกันหักหลังเธออย่างกะทันหัน ทำให้เธอตายคาที่
ตำนานของลาวิเนียสิ้นสุดลง ณ จุดนั้น ส่วนเรื่องราวของลีน่าเริ่มต้นขึ้นจากนี้
ทว่าในการเล่นรอบสอง เธอกลับได้สวมบทเป็นตัวละครประกอบตัวหนึ่ง—แม่มดฝึกหัดตัวน้อยผู้อาภัพ ไร้ญาติขาดมิตร และโหมอ่านหนังสือจนตายเพราะอดนอน
ตอนนี้เป็นปี 1876 ตามปฏิทินใหม่ หรือห้าสิบปีหลังจากเธอตายในชาติก่อน สังคมกำลังอยู่ในช่วงกลางถึงปลายของการปฏิวัติอุตสาหกรรม เพียงแต่การปฏิวัติอุตสาหกรรมที่นี่ขับเคลื่อนด้วยเทคโนโลยีเวทมนตร์ จึงเรียกกันว่าการปฏิวัติเวทมนตร์
ประเทศที่เธออยู่ชื่อโคเบอเรน เป็นประเทศริมชายฝั่งทางตะวันตกเฉียงเหนือที่มีการค้าและพาณิชย์รุ่งเรือง ปกครองด้วยระบอบกษัตริย์ภายใต้รัฐธรรมนูญ
เธออาศัยอยู่ในเมืองชายแดนออสเลอร์โล ตรงรอยต่อระหว่างโคเบอเรนกับอีกประเทศหนึ่งชื่อโซเรนแนม
พ่อแม่ของเจ้าของร่างเดิมเคยทำธุรกิจค้าขนสัตว์ คืนหนึ่งในวันที่ฝนตก รถไฟเวทมนตร์ที่บรรทุกสินค้าเกิดตกรางพลิกคว่ำ มีเพียงแม่เท่านั้นที่รอดชีวิตจากเหตุการณ์ทั้งขบวน
หลังจากนั้นไม่นาน นิสัยของแม่ก็เปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน เธอมักทุบตีดุด่าเจ้าของร่างเดิม ทั้งยังยุให้น้องชายรังแกเธอด้วย ท้ายที่สุดแม่ก็ทอดทิ้งเธอไป โดยพาน้องชายซึ่งมีพรสวรรค์ด้านเวทมนตร์ดีกว่าไปด้วย
เด็กสาวขายข้าวของที่เหลืออยู่ในบ้านจนหมด แล้วเริ่มเรียนเวทมนตร์ด้วยตัวเอง แม้ความเข้าใจของเธอจะย่ำแย่ถึงขีดสุด แต่ด้วยความขยันหมั่นเพียร เธอก็ยังสอบผ่านการทดสอบแม่มดฝึกหัดและได้รับสิทธิ์เข้าสอบเพื่อรับรองเป็นแม่มดระดับอี
ต่อจากนี้ขอแค่สอบผ่านการทดสอบรับรองคุณสมบัติแม่มดของสมาคมแม่มด เธอก็จะได้เลื่อนเป็นแม่มดระดับอี และหางานที่เลี้ยงปากเลี้ยงท้องได้
ทว่าในการสอบรับรองของสมาคมแม่มด นอกจากการสอบเวทมนตร์แล้วยังมีการประเมินความรู้ทั่วไปด้วย
สำหรับเด็กสาวบ้านนอกที่ไม่มีเงินจ้างครูสอนพิเศษอย่างเธอ วิชาความรู้ทั่วไปยากกว่าภาคปฏิบัติเวทมนตร์เสียอีก
ผลก็คือคืนก่อนสอบ เธออ่านหนังสือทบทวนจนทำงานหนักเกินไปและตายกะทันหัน
สิ่งที่ทำให้ลีน่าสิ้นหวังที่สุดคือ การสอบรับรองระดับแม่มดครั้งถัดไปจะมีขึ้นอีกตั้งหนึ่งเดือน!
ให้ตายเถอะ ใครกันนะที่น่ารักน่าชังเป็นคนตั้งกฎสอบวิชาความรู้ทั่วไปนี่ขึ้นมา?
แล้วสอบกันเดือนละครั้ง เมืองเล็ก ๆ กันดารแห่งนี้จะมีผู้เข้าสอบมากพอให้จัดสอบรวมได้ยังไง? สอบเมื่อไหร่ก็ได้ไม่ดีกว่าหรือ? นี่มันสิ้นเปลืองทรัพยากรชัด ๆ!
“แปะ—”
ขี้นกก้อนหนึ่งตกลงตรงหน้าเท้าเธอ
เส้นดำหลายเส้นปรากฏขึ้นบนใบหน้าของลีน่า
อ้อ นึกออกแล้ว “ฉัน” เป็นคนตั้งเอง ไม่มีอะไรแล้ว...
ใช่แล้ว กฎพวกนี้ล้วนเป็นสิ่งที่เธอคิดขึ้นมาในชาติก่อนตามใจชอบ
ตอนนี้ลีน่าอยากตบตัวเองในอดีตสักสองฉาดจริง ๆ บาปที่ก่อไว้ในชาติก่อน ในที่สุดก็ย้อนกลับมาทำให้เธอลำบากในชาตินี้
แต่สิ่งที่ทำให้ลีน่ารู้สึกแปลกก็คือ นับตั้งแต่เริ่มเล่นรอบสอง เธอไม่เคยได้ยินข่าวอะไรที่เกี่ยวข้องกับ “ลาวิเนีย” เลย
บทบาทต่าง ๆ ที่เธอเคยมีในประวัติศาสตร์ชาติที่แล้วล้วนถูกแทนที่ด้วยคนอื่น ส่วนเรื่องราวเกี่ยวกับวิกฤตการณ์วันสิ้นโลกก็ไม่มีบันทึกไว้แม้แต่น้อย
ลีน่าคาดเดาว่าอาจเป็นสมาคมแม่มดอื่นที่ลบข้อมูลเหล่านี้ออกไป องค์กรใหญ่โตเช่นนี้ย่อมต้องมีวิธีทำเรื่องแบบนั้นได้แน่
สิ่งเดียวที่น่ายินดีก็คือ ลีน่าไม่ได้เริ่มต้นจากศูนย์เสียทีเดียว
ในชาติก่อน เธอพอจะเข้าใจกฎเกณฑ์ของโลกนี้แล้ว นอกจากตัวละครประกอบกับสัตว์ประหลาดที่ต่างก็มีความคิดเป็นของตัวเอง โลกนี้ไม่มีความแตกต่างจากตรรกะในเกม ‘เถ้าถ่านที่ยังคุกรุ่น’ เลย
ไม่เพียงวิธีพัฒนาตัวละครจะไม่ต่างกัน แม้แต่ “บั๊ก” ที่ใช้ประโยชน์ได้ในเกมก็เหมือนกันทุกประการ
ชาติก่อนเธอฉวยช่องโหว่พวกนี้ไปไม่น้อย นอกจากนี้ยังใช้ศาสตราที่ช่วยให้ผ่านเกมได้ง่ายสารพัดอย่างชำนาญ เทคนิคพิสดารสำหรับเลี่ยงการทำภารกิจที่ต้องใช้ทักษะก็ฝังลึกอยู่ในวิญญาณของเธอแล้ว
แต่ชาตินี้ลีน่าไม่อยากโดดเด่นเหมือนชาติก่อน และเธอก็ไม่มีแผนแก้แค้นอะไรทั้งนั้น—
เธอแค่อยากหางานสบาย ๆ สักงาน แล้วใช้ชีวิตอย่างสงบสุขไปตลอดชีวิต
สำหรับเธอแล้ว ชีวิตในชาติก่อนไม่ได้ให้ความรู้สึกเหมือนเรื่องจริงนัก หลายครั้งเธอรู้สึกราวกับว่าตัวเองยังคง “เล่นเกม” อยู่
เมื่อเกิดใหม่ ความทรงจำมากมายจากชาติก่อนก็เลือนรางไปหมด โดยเฉพาะความทรงจำช่วงหลังจากปราบบอสตัวสุดท้าย
เธอพอจะนึกออกเพียงเลือนรางว่า หลังเงาแห่งเถ้าถ่านที่ยังคุกรุ่นถูกสังหาร มันดรอปไอเทมพิเศษบางอย่าง...หลังจากนั้นเธอก็จำอะไรไม่ได้อีก
เพื่อให้บรรลุเป้าหมายของภารกิจ เธอทำทุกวิถีทางจนล่วงเกินผู้คนไปไม่น้อย และก็เคยทำ “เรื่องชั่วร้าย” มาหลายอย่างจริง ๆ
บางทีเธออาจไปล่วงเกินแม่มดอีกเก้าคนเข้า แล้วพี่น้องร่วมสาบานแสนดีพวกนั้นก็ฉวยโอกาส “แทงข้างหลัง” เธอก็ได้?
แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนเดิม ต่อให้ชาติก่อนเธอจะทำเรื่องไม่ดีไว้ไม่น้อย อย่างน้อยก็สร้าง “ยุคสมัยอันสงบสุข” ขึ้นมาได้ ชาตินี้ไม่ต้องห่วงเรื่องวิกฤตการณ์วันสิ้นโลกอีกแล้ว ขอแค่ใช้ชีวิตเป็นสามัญชนตัวเล็ก ๆ อย่างมีความสุขและเงียบสงบก็พอ
แต่ตอนนี้...นอนข้างถนนมาหนึ่งเดือน กินขนมปังดำกับมันฝรั่งมาหนึ่งเดือน จะเรียกว่า ‘สุขสบาย’ ได้ยังไงกัน...
ลีน่าเดินออกจากตลาดอันอึกทึก แล้วเงยหน้ามองดวงอาทิตย์
ดาวฤกษ์อันอบอุ่นลอยเด่นอยู่สูงบนฟากฟ้า ราวกับไม่เคยมอดดับลงเลย
เครื่องจักรเดินได้ที่ขับเคลื่อนด้วยเวทมนตร์ สูงถึงสองเมตร เดินก้าวหนัก ๆ ผ่านข้างกายเธอ เปลือกนอกเล่นแร่แปรธาตุสีทองเหลืองสะท้อนแสงแดดเจิดจ้า ตราสัญลักษณ์ “สมาคมแม่มด” บนหน้าอกมองเห็นได้ชัดเป็นพิเศษ
อาคารบ้านเรือนเรียงรายแน่นขนัดทอดยาวไปจนสุดถนน เตาหลอมเล่นแร่แปรธาตุทรงกระบอกสูงตระหง่านกับหอคอยสกัดพลังเวทมนตร์จากเส้นชีพจรแผ่นดินทรงวงแหวนตั้งอยู่ในเขตอุตสาหกรรมทางเหนือของเมือง เหนือเขตอุตสาหกรรม บางครั้งยังเห็นแสงเรืองสีสันต่าง ๆ วาบผ่านท้องฟ้า
เทคโนโลยีเวทมนตร์นี่ดีจริง ๆ ทั้งไม่เป็นพิษและไม่ก่อมลพิษ แม้แต่วัสดุเหลือทิ้งจากการเล่นแร่แปรธาตุก็นำกลับมาใช้ใหม่ได้...อย่างน้อยก็ไม่ต้องออกถนนแล้วสูดฝุ่นละอองขนาดเล็กเข้าไปเต็มปอด
เธอละสายตากลับมา ตั้งสติ แล้วท่องในใจว่า “แสดงหน้าต่างสถานะ”
ชื่อผู้ใช้: ลีน่า
อาชีพ: แม่มดฝึกหัด
ระดับเวทมนตร์: LV12
ธาตุเวทมนตร์: ไฟ
เงิน: 2 เหรียญสิงโตเงิน 7 เหรียญกวางทองแดง
เครื่องป้องกัน: หมวกแม่มดประจำสถาบัน (ศีรษะ) เสื้อคลุมแม่มดประจำสถาบัน (ลำตัว) รองเท้าบูตแม่มดประจำสถาบัน (เท้า)
【เปิดใช้งานเอฟเฟกต์เซต (3/3): เพิ่มความเสียหายเวทมนตร์ 5% ลดความเสียหายเวทมนตร์ 5% (คุณสมบัติเสริม: ไม่มี)】
เครื่องประดับ: ไม่มี
อาวุธ: กระบองขนมปังดำ 【พลังโจมตีกายภาพ +5】
เวทมนตร์: ลูกไฟ ทำนาย
คุณสมบัติตัวละคร:
พลังโจมตีกายภาพ: 6 พลังโจมตีเวทมนตร์: 20 พลังป้องกันกายภาพ: 5 พลังป้องกันเวทมนตร์: 15 พลังชีวิต: 10
ค่าประเมินพลังต่อสู้โดยรวม: 15 (ดีลบ)
ให้ตายสิ ขนมปังดำนี่เป็นอาวุธจริง ๆ ด้วย!
“ขายหนังสือพิมพ์! ขายหนังสือพิมพ์!...คุณแม่มด สนใจซื้อหนังสือพิมพ์ฉบับล่าสุดไหมครับ?”
เสียงเด็กขายหนังสือพิมพ์ดึงความคิดของเธอกลับสู่ความเป็นจริง
ลีน่าครุ่นคิดเล็กน้อย ก่อนจะยอมจ่ายหนึ่งเหรียญกวางทองแดงซื้อหนังสือพิมพ์มา
แม้อยู่แต่ในกระท่อมก็ต้องรู้ความเป็นไปของโลก ในยุคนี้ ข่าวสารเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดเสมอ
สายตาของเธอพลันถูกพาดหัวข่าวบนหน้าแรกดึงดูดไว้ “กองทัพกลุ่มที่ห้าของโคเบอเรนถอนกำลังเชิงยุทธศาสตร์ ออกจากพื้นที่ชุ่มน้ำโซเรนต์”
อ้อ โคเบอเรนแพ้อีกแล้ว หรือไม่แน่พอเห็นอีกฝ่ายมาก็ยกธงขาวยอมแพ้เลยก็ได้...ลีน่ามีชีวิตมาสองชาติ แต่ไม่เคยเห็นประเทศนี้ชนะศึกสักครั้ง
“บริษัทเหมืองแร่เอเล็กไมอาประกาศล้มละลาย กิจการที่เหลือจะถูกเข้าดำเนินงานต่อโดยกลุ่มสกายแลนด์”
“หุ้นบริษัทเดินเรือโรเนียตพุ่งสูง! ภายในปีเดียวราคาสูงขึ้นถึงสามสิบเท่า! หลังกลุ่มสกายแลนด์ ตลาดหุ้นก็สร้างปาฏิหาริย์ขึ้นอีกครั้ง!”
นี่มัน...ตอนฉันตาย ตลาดหุ้นเพิ่งก่อตั้งเองไม่ใช่เหรอ ตอนนี้เล่นกันใหญ่ขนาดนี้แล้วหรือ?
“ธนาคารกลางโคเบอเรนประกาศลดอัตราดอกเบี้ยอีกครั้ง! โอกาสของนักลงทุนมาถึงแล้ว! โอกาสรวยในวันเดียวอยู่ตรงหน้า!”
“ข่าวชวนตะลึง! พบวัตถุโบราณในตำนานอีกครั้งกลางทะเลทรายซาดาร์! ผู้เชี่ยวชาญยืนยันว่าเป็นคทาของฟาโรห์องค์ที่สาม!”
จิ๊ อีกแล้ว ไม่รู้ว่าเป็นผู้โชคดีคนไหนขุดเจอสมบัติเข้า ชาตินี้คงไม่ต้องกังวลเรื่องปากท้องไปตลอดชีวิต...หวังว่าพรุ่งนี้จะมีข่าวจับโป๊ะออกมานะ
ลีน่าพลิกหนังสือพิมพ์ไปอีกด้าน
“คำลวงของโซเรนแนม: เส้นทางเดินเรือสายใหม่แห่งเลือดและการหลอกลวง!”
อา มาอีกแล้ว ช่วงใส่ร้ายประเทศเพื่อนบ้านตามสูตร พอเห็นโซเรนแนมสร้างเรือรบหุ้มเกราะที่ขับเคลื่อนด้วยเวทมนตร์จำนวนมาก โคเบอเรนก็เริ่มนั่งไม่ติด
“งานมหกรรมโลกครั้งที่ห้าจะจัดขึ้นที่เมืองหลวงเซนกรา มีบริษัทกว่า 200 แห่งและ 7 ประเทศเข้าร่วม...”
งานมหกรรมโลก? นี่มันอะไรอีกล่ะ ดูท่าจะเป็นของใหม่ที่เกิดขึ้นหลังจากฉันตายไปแล้ว...
“ทะยานสู่ฟ้าเก้าชั้น มุ่งหน้าสู่ขอบนภา! สาธารณรัฐอวี้เชวี่ยขอเชิญท่านเข้าร่วมโครงการเก้าเวหา!”
โห? โฆษณารับสมัครคนของอวี้เชวี่ยมาถึงที่นี่เลยหรือ? เหมือนจะสร้างยานบินเวทมนตร์อะไรสักอย่างที่ทะลุชั้นบรรยากาศได้สินะ...
เดี๋ยวก่อน สาวคนนี้หน้าตาน่ามองดีแฮะ!
“เฮปเบิร์น นักแสดงนำจาก ‘วันหยุดในวาเลนเทีย’ ประกาศรับบทตัวเอกในภาพยนตร์เรื่องใหม่ ‘กุหลาบสีน้ำเงิน’!”
ภาพถ่ายพิมพ์หมึกขาวดำไม่ค่อยชัด แต่ยังพอมองออกว่าเป็นหญิงสาวผู้มีบุคลิกโดดเด่นและงดงามอย่างยิ่ง
ดูเหมือนภาพยนตร์ที่ฉันทำขึ้นเล่น ๆ เพราะเบื่อในตอนนั้นจะได้รับความนิยมแล้วสินะ...อืม นักแสดงคนนี้สวยจริง ๆ!
จิ๊ จริง ๆ ชาตินี้ฉันก็หน้าตาไม่เลวนะ พอได้ใบรับรองแม่มดแล้ว ลองคิดเรื่องเข้าวงการภาพยนตร์ดูดีไหม?
“ประกาศจากสมาคมแม่มด: ระหว่างวันที่ 5 ถึง 7 กันยายน สมาคมมีแผนจัดการสอบรับรองคุณสมบัติแม่มดระดับอี ดี และซี ทั่วโคเบอเรน ขอให้ผู้เข้าสอบทุกท่านไปยังสนามสอบที่ลงทะเบียนไว้ ขอให้สอบผ่านไปด้วยดี (หมายเหตุ: โปรดนำสิ่งของและอุปกรณ์ที่ได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการจากสมาคมแม่มดมาด้วย หากมีข้อสงสัย โปรดอ่านระเบียบการสอบ)”
อ้อ ใช่แล้ว การสอบแม่มด...โชคดีที่เรียนเวททำนายได้ก่อนถึงวันสอบ!
เวททำนาย มีระดับความหายากอี หลังจากระดับเวทมนตร์ถึงสิบแล้ว เพียงทำสมาธิวันละสองชั่วโมงต่อเนื่องหนึ่งสัปดาห์ก็จะได้รับเวทนี้
เวททำนายสามารถพยากรณ์แนวโน้มของเหตุการณ์ที่ไม่แน่นอนได้หลายอย่าง เช่น ระดับอันตรายในการต่อสู้ ตำแหน่งของไอเทมมูลค่าสูง และอื่น ๆ เมื่อระดับตัวละครเพิ่มขึ้น ผลการทำนายก็จะชัดเจนยิ่งขึ้น
ในเกม เวทนี้ไม่เพียงช่วยให้ผู้เล่นวางแผนเส้นทางพัฒนาตัวละครได้อย่างมีประสิทธิภาพ แต่ยังช่วยให้ข้ามด่านปริศนาได้อีกหลายด่าน จนได้รับการขนานนามว่าเป็นหนึ่งในสี่ศาสตราช่วยให้ผ่านเกมได้ง่ายในช่วงต้นเกม
ขอแค่มีเวทนี้อยู่ การสอบภาคปฏิบัติก็เป็นเรื่องกล้วย ๆ!
ฮิ ๆ พอฉันสอบผ่านครั้งนี้ ประตูสู่ชีวิตแสนสุขก็จะเปิดออกแล้ว!
ลีน่าเก็บหนังสือพิมพ์ ฮัมเพลงเพี้ยน ๆ อย่างมั่นใจเต็มเปี่ยม แล้วมุ่งหน้าไปยังสมาคมแม่มดซึ่งตั้งอยู่สุดถนน
แม่มดกระบองขนมปัง