เซี่ยหนิงวางใจลงได้ ในตอนนี้อย่างน้อยก็ยังไม่มีอันตราย
แถมเสียวหู่ตัวน้อยตรงหน้า ดูหัวโต ๆ ทึ่ม ๆ ยังมีความน่ารักปนตลกอยู่บ้าง
โดยเฉพาะหางเสือฟูฟ่องเส้นหนาที่กำลังแกว่งไปมาข้างหลังกางเกงมืองานของมัน
เซี่ยหนิงอดกลั้นความอยากจะเอื้อมไปหยิกมันไว้ แล้วถามกลับว่า "ข้าขอถามก่อน ตรงนี้จอดรถเสียค่าจอดไหม?"
เสียวหู่ได้ยินก็ยิ้มอย่างซื่อ ๆ "คุณลูกค้าผู้มีเกียรติโปรดวางใจ ที่ลานจอดรถของบริการพื้นที่อินหยิน จอดรถฟรีไม่คิดค่าบริการ!"
"ปรัชญาการบริการของเราคือ ให้ท่านได้ใช้เงินไปกับสิ่งที่จำเป็นมากกว่า"
มันหมุนตัวไปด้านข้าง หางอันฟูฟ่องปัดผ่านเอวของเซี่ยหนิงไปอย่างร่าเริง ทำให้เธอรู้สึกจั๊กจี้ขึ้นมา
เสียวหู่ชี้ไปทางส่วนลึกของบริการพื้นที่แล้วพูดได้อย่างคล่องแคล่ว "ตึกที่มีแสงนีออนวับวามที่ท่านเห็นนี่ คือโรงแรมแมงหู่ห้าดาวของเราครับ"
"ห้องสวีทชั้นบนสุดพร้อมสระว่ายน้ำอุณหภูมิคงที่กลางแจ้ง แค่ 288 เหรียญเอาชีวิตรอดต่อคืน รวมอาหารเช้าครับ"
"ข้าง ๆ นั้นคือถนนอาหาร รวมรสชาติหลากหลายแขนงไว้มากมาย ส่วนด้านหลังเป็นสถานบันเทิง รับรองว่าท่าน... เอ่อ... ถึงกับลืมบ้านเกิดไปเลย"
เซี่ยหนิงมองตามที่มันชี้ไป เห็นเพียงการตกแต่งภายในที่หรูหราเกินบรรยาย
บันไดเลื่อนทำงานอย่างราบรื่น พนักงานบริการสัตว์มนุษย์หลากหลายสายพันธุ์ในเครื่องแบบเดินขวักไขว่ไปมา
ถ้าไม่รู้ว่านี่คือเกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวง เธอแทบจะคิดว่าตัวเองพลัดหลงเข้ามาในรีสอร์ทระดับท็อป