[หมายเหตุสำหรับผู้อ่าน]
1: ผู้เขียนไม่มีสมอง ไม่มีตรรกะ
2: นางเอกคือลูกสาวตัวจริง
3: พิมพ์แต่ละตัวไม่ง่าย ขอความเมตตาด้วย
4: เร่งอัปเดต ดอกไม้ คำชม ขอบคุณสุดหัวใจ!
5: ཨོཾ་ཛམ་བྷ་ལ་ཛ་ལེན་དྲ་ཡེ་སྭཱ་ཧཱ།(ขอภาวนาให้ทุกคนปลอดภัยจากภัยพิบัติ)
...........
[1: ยินดีต้อนรับสู่การเอาชีวิตรอดบนทางหลวง!]
[2: เริ่มเกมด้วยยานพาหนะสุ่มหนึ่งคัน บนถนนแต่ละสายปกติจะมีผู้เล่นเพียงหนึ่งคน หากเจอสถานการณ์ผิดปกติ จงช่วยตัวเองด้วย]
[3: เก็บหีบสมบัติ ฆ่ามอนสเตอร์ ฆ่าผู้เล่น ล้วนได้ทรัพยากร]
[4: จงเดินหน้าต่อไป อย่าหันหลังกลับ ต้องขับขี่ไม่ต่ำกว่า 50 กิโลเมตรต่อวัน]
[5: ยานพาหนะคือเขตปลอดภัยของคุณ ไม่มีใครเข้าถึงได้โดยไม่ได้รับอนุญาต]
[6: เกมนี้ได้สร้างแผงสถานะตามสภาพของผู้เล่นแล้ว ดูได้ด้วยตัวเอง]
[7: เปิดช่องแชตทั้งเซิร์ฟเวอร์แล้ว เปิดการซื้อขายอิสระแล้ว]
“นี่... บ้าจริง พาฉันมาที่ไหนเนี่ย?” เซี่ยหนิงกำกระดาษชำระไว้ในมือ กะพริบตามองไปรอบ ๆ อย่างงงงวย
ช่วงนี้ท้องผูกนิดหน่อย เธอกำลังพยายามอย่างหนัก โชคดีที่เป็นที่เปลี่ยวไม่มีคน ไม่งั้นคงเก็บหน้าอายไม่ไหว
สิบวินาทีต่อมา เซี่ยหนิงดึงกางเกงขึ้น แล้วยอมรับความจริงที่ถูกดึงเข้ามาในเกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวง
ยังไงซะ เธอก็อ่านนิยายแนวเอาชีวิตรอดบ่อย ๆ เกี่ยวกับวิธีการตายแบบต่าง ๆ ก็พอมีความรู้อยู่บ้าง
“ยานพาหนะสุ่มเหรอ? ให้ตายสิ! ขอใช้ชีวิตที่เหลือของแฟนเก่าฉัน แลกกับความโชคดีชั่วชีวิตของฉันเถอะ”
เซี่ยหนิงอธิษฐานอย่างสุดซึ้ง เพราะนี่ก็เป็นที่เดียวที่ใช้แฟนเก่าได้จริง ๆ
[กำลังสุ่มยานพาหนะเริ่มต้นให้คุณ]
[ติ้ง~ขอแสดงความยินดี คุณได้รับยานพาหนะระดับ SSR——รถครัวท่องเที่ยว!]
[ติ้ง~ขอแสดงความยินดี คุณเป็นผู้เล่นคนแรกของเซิร์ฟเวอร์ที่เป็นเจ้าของยานพาหนะระดับ SSR ปลดล็อกความสำเร็จ: โชคดี!]
[โชคดี: เปิดหีบสมบัติจะได้คริติคอลแน่นอน (2-10 เท่า)!]
“บูชายัญแฟนเก่า พลังไร้ขีดจำกัด?” เซี่ยหนิงรูม่านตาหดตัวอย่างรุนแรง อ้าปากกว้าง
วินาทีถัดมา อากาศตรงหน้าเธอบิดเบี้ยวเล็กน้อย ยานพาหนะยักษ์ใหญ่ปรากฏขึ้นจากอากาศ จอดนิ่งอยู่กลางถนนอย่างมั่นคง
“เฮ้ย! โชคดีเกินไปแล้ว” เธออุทานด้วยความตกใจ
นี่มันไม่ใช่รถครัวท่องเที่ยวธรรมดา ๆ แต่มันคือป้อมปราการเคลื่อนที่ที่ดัดแปลงอย่างล้ำลึกจากรถบรรทุกต้าอวิ้น!
ทั้งคันใช้สีเทาเมทัลลิกเกราะอัลลอยด์ เส้นสายแข็งแกร่งและทรงพลัง ด้านหน้ารถยังคงความดุดันอันเป็นเอกลักษณ์ของรถบรรทุกหนัก
ตัวรถทั้งสองข้างถูกขยายและทำให้กว้างขึ้นอย่างสุดขีด กระจกพาโนรามาแบบมองออกข้างเดียวขนาดใหญ่ ให้แสงภายในสว่าง ขณะที่คนข้างนอกมองไม่เห็นแม้แต่นิดเดียว
เซี่ยหนิงอดรนทนไม่ไหว เปิดประตูแล้วปีนขึ้นไป การตกแต่งภายในทำให้เธอต้องหายใจเฮือกใหญ่
ระบบควบคุมสมาร์ทโฮมทั้งหลัง โซฟานวดหนังแท้ ตู้ไวน์อุณหภูมิคงที่ เตียงคู่ใหญ่พร้อมซันรูฟพาโนรามา
แม้แต่ห้องน้ำยังเป็นห้องสวีทแบบแยกแห้ง-เปียกพร้อมอ่างอาบน้ำ
ที่เจ๋งกว่านั้นคือ รถคันนี้มีโหมดเปิดร้านแบบกดปุ่มเดียว แผงข้างรถกางออกได้ก็ตั้งแผงขายของ มีทั้งเครื่องครัวและเครื่องปรุงครบครัน!
[ติ้ง~โปรดเลือกเมนูอาหารที่ผลิตได้ในวันนี้]
[ตัวเลือก 1: เฝอเฟิน*5 น้ำแร่*5]
[ตัวเลือก 2: ข้าวไก่หม้อดิน*5 น้ำแร่*5]
[ตัวเลือก 3: ก๋วยเตี๋ยวเย็นหยานจี๋*5 น้ำแร่*5]
เซี่ยหนิงตกใจอีกครั้ง: “ผลิตได้อัตโนมัติเหรอ?”
[ใช่ นี่คือฟังก์ชันติดตัวของยานพาหนะระดับ SSR รถครัวท่องเที่ยว]
[เมื่อยานพาหนะอัปเกรด ปริมาณและประเภทที่ผลิตได้ก็จะเพิ่มขึ้นตาม]
เซี่ยหนิงจ้องแผงตัวเลือกลอยอยู่ตรงหน้า หัวใจเต้นตึกตัก ๆ
ในที่แบบนี้ที่ต้องเอาชีวิตรอดบนทางหลวง อะไรสำคัญที่สุด? ไม่ต้องสงสัยเลยคืออาหารกับน้ำ!
มีอาหารที่ผลิตได้อย่างมั่นคง แม่ไม่ต้องกังวลว่าลูกจะอดตายอีกต่อไป!
เซี่ยหนิงไม่ลังเลแม้แต่น้อย เลือกข้าวไก่หม้อดินทันที
เหตุผลหลักคือข้าวอิ่มท้อง เธอเก็บไว้สองส่วนเองก็พอ ส่วนที่เหลือแลกเปลี่ยนเป็นทรัพยากรอื่นได้ เช่น น้ำมัน
เธอเพิ่งสังเกตเห็นว่า ถังน้ำมันของรถครัวท่องเที่ยวคันนี้คือ 800 ลิตร
รถเปล่า ๆ อัตราสิ้นเปลือง 100 กิโลเมตรประมาณ 30 ลิตร โคตรกินน้ำมัน!
เซี่ยหนิงจัดการข้าวไก่หม้อดินหอม ๆ หมดหนึ่งชุด แล้วเรออย่างพอใจ
เธอขยับไปที่ที่นั่งคนขับ สตาร์ทรถ เสียงเงียบมาก มีเพียงเสียงฮัมเบา ๆ
ถนนตรงหน้ากว้างพอควร ประเมินว่าอย่างน้อย 30 เมตร พื้นผิวเรียบ มองไปสุดลูกหูลูกตา
เซี่ยหนิงใช้มือข้างหนึ่งจับพวงมาลัย เปิดแผงสถานะส่วนตัว
[ผู้เล่น: เซี่ยหนิง เพศหญิง อายุ 23 ปี]
[เซิร์ฟเวอร์: เซิร์ฟหัวเซี่ย โซน 8888]
[ชื่อเล่น: รอตั้งค่า]
[ยานพาหนะ: รถครัวท่องเที่ยว (เลเวล 1)]
[ค่าสุขภาพ: 89 คะแนน (ค่าผสมระหว่างความหิวและความเหนื่อยล้า ต่ำกว่า 30 คะแนนจะเข้าสู่สภาวะอ่อนแอ ห้ามขับขี่โดยเด็ดขาด)]
[พลัง: 16 (ไร้เรี่ยวแรงแม้แต่จะผูกไก่ พูดถึงเธอนี่แหละ)]
[ความคล่องตัว: 19 (เธอห่างจากโบลต์แค่ 20 วินาที สู้ ๆ นะ)]
[ความอดทน: 17 (แต่ละวันก้าวเดินนับได้เป็นหลักเดียว?)]
[พลังต่อสู้รวม: 52 (ถอย! ถอย! ถอย!)]
[ทรัพยากร: ข้าวไก่หม้อดิน*4 น้ำแร่*4]
[เหรียญเอาชีวิตรอด: 0 เหรียญ]
เซี่ยหนิงเบ้ปาก นี่มันอะไรกัน พูดว่าเธอไร้เรี่ยวแรง?
เมื่อวานเธอยังสู้กับห่านข้างบ้านมาเลย!
ห่านมันจิกกางเกงเธอสามครั้ง แต่โดนเธอเตะสิบสามที ตบแปดฉาด ฟาดสองรอบ!
เส้นหมี่กับผักดองเธอซื้อเตรียมไว้แล้ว ถ้าไม่ติดว่าน้าชายคนที่สองของอาสะใภ้รองพ่อของพี่เขยไม่ยอม เธอจะจับห่านนั้นไปตุ๋นให้หมด!
เซี่ยหนิงจ้องช่องชื่อเล่นคิดอยู่นาน แล้วพิมพ์ชื่อที่ใช้เล่นเกมบ่อย ๆ ของเธอ——[เถ้าแก่เซี่ยจอมคีม]
ครู่ต่อมา เซี่ยหนิงว่าง ๆ ก็เปิดช่องแชตทั้งเซิร์ฟเวอร์ ข้างในคึกคักมาก
“ฉันไม่รู้ว่าชาติก่อนทำกรรมอะไรไว้ ถึงสุ่มได้จักรยานปั่น!”
“ฉันยังดีหน่อย ได้รถสามล้อเครื่อง แต่เสียดายไม่มีหลังคา”
“ช่วยด้วย เอาชีวิตรอดบนทางหลวง ทำไมฉันได้ม้ามาหนึ่งตัว!”
“รอตายออนไลน์ ได้รถหัดเดินเด็กทารก ต้องค่อย ๆ คลานไป”
“เปิดตาก็มองเห็นรอบทิศ เปิดจมูกก็ได้กลิ่นหอม เปิดหูก็ได้ยินรอบทิศ เปิดปากก็กินวัวกินแพะ เปิดมือก็หยิบเงินหยิบทอง เปิดเท้าก็ขึ้นสวรรค์ อีวีโค แท็กซี่ใหญ่ ทองคำแท้ บริการด้วยใจ”
“โคตรโกงเลย! เพิ่งเปิดหีบสีขาว ไม่บอกเลยว่าจะออกสัตว์อสูรได้! มดตัวเท่ารองเท้า พวกนายเคยเห็นไหม?”
เซี่ยหนิงกำลังหัวเราะจนเห็นฟันอยู่ดี ๆ ก็หมดอารมณ์ทันที
หีบสมบัติมีมอนสเตอร์?!
ถ้าอย่างนั้นความสำเร็จโชคดีของเธอ...... คริติคอล 10 เท่าเนี่ยนะ ท้องฟ้าถล่มแล้ว!!!
ในขณะนั้นเอง เซี่ยหนิงก็เริ่มลดความเร็วลงทันที
ที่ขอบถนนด้านหน้า มีหีบสีขาวใบหนึ่งเด่นชัด!
เธอจอดรถให้มั่นคง โดยเว้นระยะห่างจากหีบสมบัติด้านหน้าพอสมควร
ถ้าเกิดสถานการณ์พิเศษ เธอจะได้วิ่งกลับเข้ารถได้อย่างรวดเร็ว ให้สัตว์อสูรได้รู้จักกับคำว่า ฝ่าลมฟ้าคว้าโลก
เมื่อเตรียมพร้อมแล้ว เซี่ยหนิงหายใจเข้าลึก ๆ แล้วเปิดหีบสมบัติอย่างช้า ๆ
วินาทีถัดมา หีบสมบัติสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง
[ติ้ง! เปิดหีบสมบัติสีขาว กระตุ้นคริติคอล[โชคดี] ได้รับไอเทมจำนวน ×2!]
เซี่ยหนิงตกใจนิ่งไป สิ่งมีชีวิตสีขาวกลมกลึงสูงเท่าเอวสองตัวกำลังนั่งอยู่ตรงหน้าเธอ
จะงอยปากแบนสีส้มแดงเป็นประกายระยิบระยับอยู่กลางแดด นัยน์ตาสีดำเหมือนเมล็ดถั่วกำลังจ้องเธอด้วยความไม่เป็นมิตร