เมื่อเห็นสองตัวที่ส่งเสียง "ก้าบ ๆ ๆ" อยู่ตรงหน้า เซี่ยหนิงกล้ามเนื้อที่มุมปากกระตุกอย่างควบคุมไม่ได้
นี่มันรู้หรือไงว่าเธอยังไม่ได้กินห่านใหญ่ตุ๋นผักดอง เลยจัดมาให้ถึงที่เลยเหรอ?
เพียงแต่สองตัวนี้ไม่เหมือนกับที่เลี้ยงในบ้าน รูปร่างกำยำล่ำสันผิดปกติ โคนปีกเผยให้เห็นมัดกล้ามเนื้อที่ดูไม่ปกติ
เซี่ยหนิงลูบคาง: "ห่านกลายพันธุ์? ไม่รู้ว่าจะกินได้หรือเปล่า..."
ห่านตัวหนึ่งเอียงคอ จู่ ๆ ก็ส่งเสียง "ก้าบ" ที่หยาบคายอย่างยิ่งใส่เซี่ยหนิง!
จากนั้นมันก็กางปีกทั้งสอง ถีบขาอันแข็งแรง ท่าทางดุดันพุ่งเข้ามา!
"เว้ย! ยังบุกโจมตีได้อีกเหรอ?" เซี่ยหนิงตกใจ รีบหลบไปด้านข้าง
ห่านอีกตัวเห็นพวกพ้องโจมตีไม่สำเร็จ กลับกระโดดขึ้นกลางอากาศ พุ่งจะจิกไปที่แก้มของเซี่ยหนิง!
เซี่ยหนิงมีประสบการณ์ต่อสู้กับห่านใหญ่อย่างเต็มที่ ขอบปากของพวกมันเต็มไปด้วยฟันเลื่อยที่กลายเป็นเขานิ้ว เมื่อกัดเป้าหมายแล้วจะหมุนคอไปรอบหนึ่ง ทำให้เกิดบาดแผลฉีกขาด
แต่วิธีการโจมตีของพวกมันค่อนข้างซ้ำซาก แค่ระวังการหลบปากของมันก็ไม่มีปัญหาใหญ่
เซี่ยหนิงก้าวเท้าสลับ หลบไปด้านข้าง ฉวยจังหวะเตะข้างอย่างเฉียบขาด!
"ปัง!"
ห่านใหญ่บินออกไปเหมือนกระสอบทราย ขนปลิวว่อน
อีกตัวที่วิ่งกลับมาบุกโจมตี เซี่ยหนิงสายตาเย็นเยียบ ยื่นมือออกไปจับคอห่านได้อย่างแม่นยำ
ปล่อยให้มันตีเท้าไปมา ปีกกระพืออย่างบ้าคลั่ง เธอใช้แรงเหวี่ยงหมุนตัว แกว่งแขนเป็นวงกว้าง
"ประชด!"
ห่านใหญ่สูงครึ่งคนถูกเธอเหวี่ยงด้วยมือเดียวสามรอบ ทุ่มลงบนพื้นถนนยางมะตอยอย่างแรง ทำให้ฝุ่นตลบขึ้นชั้นหนึ่ง
"ยังก้าบอีกไหม?" เซี่ยหนิงขี่อยู่บนตัวห่านใหญ่ กดคอไว้ เล็งไปที่หัวห่านแล้วก็ตบชุดใหญ่
ห่านใหญ่ถูกตบจนตาลาย ดวงตาสีดำเมล็ดถั่วที่เดิมทีหยิ่งผยองตอนนี้กลับใสซื่อ
อีกตัวลุกขึ้นจากพื้น ปีนขึ้นมาโจมตีเซี่ยหนิงอีกครั้ง
เซี่ยหนิงตอบสนองอย่างรวดเร็ว คว้าคอห่านใหญ่อีกครั้ง ฉับ ๆ ไม่กี่ที ก็จัดการสองตัวนี้อย่างราบรื่น
[ติ้ง! กำจัดห่านใหญ่กลายพันธุ์ ได้รับ: เนื้อห่านสด*10 ขนนกมหัศจรรย์*1 เหรียญเอาชีวิตรอด*5]
ศพห่านใหญ่สองตัวสลายเป็นแสงสีขาวจาง ๆ เซี่ยหนิงก้มลงเก็บของที่ดรอปลงพื้น
คุณภาพเนื้อห่านดูดีไม่เลว แต่ละชิ้นขนาดเท่าฝ่ามือ สีแดงสดใส ลวดลายชัดเจน
แต่เซี่ยหนิงสนใจขนนกนั้นมากกว่า รีบตรวจสอบมันอย่างรวดเร็ว
[ขนนกมหัศจรรย์]
[ระดับ: ขาว]
[คำอธิบาย: ขนนกที่ร่วงจากหัวโจกในหมู่บ้าน สวมไว้บนผม พลัง+5 ความคล่องตัว+5]
"เจ้าเล็ก ๆ นี่กลับเป็นอุปกรณ์เพิ่มสองคุณสมบัติเหรอ?" เซี่ยหนิงสอดขนนกไว้ที่ผมด้านข้างหูอย่างไม่ใส่ใจ
เธอส่ายหัว ขนนกกระเพื่อมไปมาตามการเคลื่อนไหว ดูน่าเอ็นดู
เซี่ยหนิงตรวจสอบแผงสถานะส่วนตัว พลังและความคล่องตัวเพิ่มขึ้น 5 แต้มจริง ๆ
เธอลองกระโดดสองสามครั้งที่เดิม รู้สึกว่าขาทั้งสองข้างเบาขึ้นมาก การเคลื่อนไหวก็คล่องตัวขึ้นเล็กน้อย
เซี่ยหนิงกลับไปที่รถเพื่อเดินทางต่อ ข้อความในช่องแชทยังคงไหลเร็วมาก
"นี่มันกล่องอะไรห่วย ๆ ฉันเปิดไปสองกล่องแล้ว กลับว่างเปล่าทั้งคู่!"
"เป็นเพราะหน้าฉันดำเกินไปหรือเปล่า? ขับมา 20 กิโลเมตรแล้ว ยังไม่เห็นเงาหีบสมบัติเลย!"
"ฉันเปิดได้ถุงข้าวสารขนาดห้าจิน อุปกรณ์ทำอาหารไม่มีเลย นี่จะให้ฉันกินดิบ ๆ เหรอ?"
เซี่ยหนิงตาเป็นประกาย ข้าวสารห้าจิน? คนอื่นไม่มีอุปกรณ์ทำอาหาร แต่เธอมีไง!
เซี่ยหนิงรีบติดต่อผู้เล่นที่ชื่อ [แม่มดน้อยขี้ขี่] ทันที: "แลกข้าวไหม?"
แม่มดน้อยขี้ขี่เป็นสาวน้อยอายุ 19 ปี ตอนนี้เธอกำลังขี่รถไฟฟ้าสี่ล้อเล็กที่ใช้ส่งอาหารโดยเฉพาะ ใบหน้าเต็มไปด้วยความกังวล
ฤดูร้อนมาถึงแล้ว เพื่อจะได้ใส่กระโปรงสวย ๆ เธอเริ่มเส้นทางการลดน้ำหนัก ใช้วิธีอดอาหารแบบเบา ๆ 16+8 ชั่วโมง
เธอเข้ามาในโลกเกมอันน่าอัปมงคลนี้ ตอนที่ไม่ได้กินอะไรมาครบ 16 ชั่วโมงพอดี
ตอนนี้ค่าพลังชีวิตของเธอกำลังจะลดลงเหลือ 30 แต้มแล้ว คาดว่าอีกไม่นาน จะถูกบังคับให้เข้าสู่สภาวะอ่อนแอ ห้ามขับขี่
ถึงตอนนั้นถ้าทำภารกิจขับรถ 50 กิโลเมตรต่อวันไม่สำเร็จ สิ่งที่รอเธออยู่ก็มีเพียงเส้นทางสู่ความตาย
เมื่อเห็นมีคนส่งข้อความส่วนตัวมา แม่มดน้อยขี้ขี่ราวกับจับฟางเส้นสุดท้ายได้ มีชีวิตชีวาขึ้นมาทันที: "แลกสิ แลกแน่นอน ฉันต้องการอาหารและน้ำเปล่า!"
เซี่ยหนิงเลิกคิ้วเล็กน้อย ตอบกลับอย่างรวดเร็ว: "ข้าวหน้าไก่ตุ๋นหนึ่งกล่อง น้ำเปล่าหนึ่งขวด"
การแลกนี้ไม่ขาดทุนแน่นอน ข้าวสารห้าจินอย่างน้อยก็ทำข้าวกล่องได้ 20 กล่อง
จากนั้นนำไปขายพร้อมกับเนื้อห่านที่ปรุงสุกแล้ว ยิ่งได้กำไรมากขึ้น!
แม่มดน้อยขี้ขี่มองค่าพลังชีวิตที่ถึงจุดวิกฤตแล้ว ยื่นคำขอแลกเปลี่ยนโดยตรง
เซี่ยหนิงตรวจสอบอย่างถูกต้องแล้ว ก็ใส่ข้าวหน้าไก่ตุ๋นและน้ำเปล่าหนึ่งขวดลงในช่องแลกเปลี่ยน
หลังการแลกเปลี่ยนเสร็จสิ้น เซี่ยหนิงส่งคำขอเป็นเพื่อนไปให้อีกฝ่ายด้วย
แม่มดน้อยขี้ขี่: "มีอะไรอีกไหม?"
เถ้าแก่เซี่ยจอมคีม: "ถ้าขาดอาหาร หาฉันได้ตลอดเวลา จะแลกของเป็นของหรือเหรียญเอาชีวิตรอดก็ได้"
แม่มดน้อยขี้ขี่ตาเป็นประกาย: "จริงเหรอพี่ใหญ่? ดีมากเลย!"
เธอพอจะเดาได้ว่าอีกฝ่ายมีความสามารถในการทำอาหารเป็นแน่ ไม่เช่นนั้นจะแลกข้าวสารดิบ ๆ นี้ไปทำไม
ในเกมเอาชีวิตรอดบนทางหลวงนี้ ความสำคัญของอาหารไม่ต้องพูดถึง
และการมีพี่ใหญ่ที่ทำอาหารได้เป็นเสาหลัก บางทีอาจจะอยู่ได้นานกว่านั้นอีกนิด
แม่มดน้อยขี้ขี่ประกาศทันที: "พี่ใหญ่วางใจได้! ต่อไปถ้าฉันได้ของดี ๆ อะไรมา จะติดต่อคุณเป็นคนแรกแน่นอน!"
เซี่ยหนิงยิ้มอย่างพอใจ: "ยานพาหนะของฉันกินน้ำมันมาก ช่วยมองหาน้ำมันให้หน่อยได้ไหม"
แม่มดน้อยขี้ขี่: "ไม่มีปัญหา ฉันใช้แบตเตอรี่ ไม่ใช้น้ำมัน ต่อไปเปิดได้จะเก็บไว้ให้พี่ใหญ่"
เซี่ยหนิงตอบกลับ "โอเค" แล้วจบการสนทนา
เธอมองมาตรวัดระยะทาง วันนี้ขับมาแล้ว 22 กิโลเมตร ต้องวิ่งอีกอย่างน้อย 28 กิโลเมตรถึงจะผ่านเกณฑ์
ในขณะที่เธอเตรียมจะทำภารกิจให้เสร็จในครั้งเดียว สายตาด้านหน้าก็จับภาพโครงร่างที่คุ้นเคยได้
เป็นหีบสมบัติ และยังเป็นหีบสมบัติสีเขียวด้วย!
หีบสมบัติมีระดับ เรียงตามลำดับ ขาว เขียว น้ำเงิน ม่วง ส้ม แดง ทองเข้ม เจ็ดสี
เซี่ยหนิงหัวใจเต้นแรง ยิ่งหีบสมบัติระดับสูง หมายถึงวัสดุที่เปิดได้ยิ่งอุดมสมบูรณ์ คุณภาพก็ยิ่งดี
เช่นเดียวกัน ถ้าเปิดเจอสัตว์อสูร ก็จะยิ่งดุร้ายมากขึ้น
ในรถมีมีดทำอาหาร แต่เนื่องจากเป็นของติดรถอาหาร จึงไม่สามารถนำออกมาใช้ข้างนอกได้
"ความร่ำรวยต้องแลกกับความเสี่ยง!" เซี่ยหนิงจอดรถอย่างมั่นคง ยืนอยู่ข้างหีบสมบัติ
"ยินดีด้วย! ได้รับน้ำมันอเนกประสงค์*2 กระเป๋า*1 แร่เหล็ก*5 ชุดแฟชั่นเปลี่ยนรูป*1 เหรียญเอาชีวิตรอด 3 เหรียญ!"
[ติ้ง! เปิดหีบสมบัติสีเขียว กระตุ้นคริติคอล[โชค] ได้รับจำนวนไอเทม×10!]
พื้นที่ว่างที่เดิมทีมีเพียงไอเทมไม่กี่ชิ้น กลับกองรวมกันเป็นภูเขาเล็ก ๆ ทันที!
เซี่ยหนิงทั้งคนดูงงไปชั่วขณะ ใช้เวลาถึงสามวินาทีเต็มกว่าจะตั้งสติกลับมาได้
"แม่จ๋า... รวยแล้ว!!!"
น้ำมันอเนกประสงค์มากถึง 20 ส่วน แต่ละส่วน 50 ลิตร พอใช้ได้นานมาก ๆ
กระเป๋ามีช่องเก็บของแค่ 10 ช่อง แต่สามารถขยายได้ด้วยการรวมเข้าด้วยกัน
เซี่ยหนิงรวมกระเป๋าที่เหลืออีก 9 ใบในครั้งเดียว ช่องเก็บของกลายเป็น 19 ช่อง
แร่เหล็กก็มีประโยชน์มาก เป็นหนึ่งในวัสดุสำคัญในการอัปเกรดยานพาหนะ
เหรียญเอาชีวิตรอดก็เพิ่มขึ้นเป็น 35 เหรียญ เป็นเศรษฐินีตัวน้อยแน่นอน!
ส่วนชุดแฟชั่นเปลี่ยนรูป เป็นอะไรกันนะ?
เซี่ยหนิงหยิบมันขึ้นมาอย่างไม่ใส่ใจ พอเห็นคุณสมบัติแล้วก็อดอุทานไม่ได้: "สุดยอดไปเลย!"