ชายหนุ่มยิ้มเย้ยหยัน ไม่ได้เอาคำขู่ของเซี่ยหนิงไปใส่ใจแม้แต่น้อย
ยังไงเขาก็สูงเกือบ 180 เซนติเมตร หนัก 80 กิโลกรัม จัดว่าเป็นลูกกรดได้สบายๆ
พลังต่อสู้รวมตั้ง 90 กว่าแต้ม ยังจะสู้กับผู้หญิงที่ดูอ่อนแอเซียวตรงหน้าไม่ได้อีกหรือ?
ความโลภในแววตาชายหนุ่มกลืนกินสติสัมปชัญญะไปจนหมด มือที่ถือด้ามมีดสั้นยื่นไปข้างหน้า พร้อมกับหัวเราะหยัน "ขู่ใครอยู่ล่ะเนี่ย?"
"ยอมทำตามพี่ซะดีๆ ไม่งั้น...อย่าหาว่าพี่ไม่รักษาน้ำใจคนสวยเลย"
เซี่ยหนิงมองชายหนุ่มที่ค่อยๆ เดินเข้ามาใกล้ หัวใจไม่รู้สึกสะเทือนแม้แต่น้อย กลับมีอารมณ์แปลกๆ คล้ายความเวทนาลอยขึ้นมา
เธอคิดว่าเกมนี้เป็นแค่การแย่งชิงทรัพยากรเพื่อเอาชีวิตรอด แต่ตอนนี้ดูเหมือนมันเป็นการทดสอบขีดจำกัดของจิตใจมนุษย์ด้วย
เห็นระยะห่างใกล้เข้ามาเรื่อยๆ มือของเซี่ยหนิงที่สอดอยู่ในกระเป๋ากางเกงทำงานก็รีบชักออกมา เงาวาววับปรากฏขึ้นกลางฝ่ามือ!
"ฉึก——"
เสียงแหบแห้งดังขึ้น มีดสั้นร่วงกระทบพื้นดังกริ๊ง
รอยยิ้มหยันบนใบหน้าชายหนุ่มยังไม่ทันจะจางหาย ก็แข็งทื่อไปเป็นความตกตะลึงสุดขีด
เขาจ้องเซี่ยหนิงเหมือนเห็นปีศาจอะไรก็ไม่รู้ สายตาค่อยๆ เลื่อนลงต่ำ
ข้อมือที่ถือมีดสั้นของเขา ตอนนี้ขาดออกจากกันอย่างเรียบกริบ!
เลือดไม่ได้พุ่งออกมาทันที รอยตัดเรียบเนียนผิดปกติ
จนผ่านไปครึ่งวินาที ความเจ็บปวดรุนแรงถึงส่งผ่านเส้นประสาทขึ้นไปถึงสมอง ชายหนุ่มส่งเสียงกรีดร้องสุดหัวใจ
"อ๊า——! มือฉัน! มือฉัน!!!"
เขาเซถอยหลัง แขนที่ขาดอยู่กระตุกอย่างบ้าคลั่ง ชนเข้ากับรถขายอาหาร แล้วไถลลงมาตามตัวรถ กลิ้งกลายเป็นก้อนเดียว
ข้อมือของเซี่ยหนิงนิ่งอยู่กลางอากาศ ดาบราชวงศ์ถังอันคมกริบไร้ร่องรอยเลือดแม้แต่น้อย แสงเย็นยะเยือกสะท้อนดวงตาที่สุขุมเยือกเย็นของเธอ