เฉินฮวนไม่คิดเลยว่าพ่อที่หัวแข็งขนาดนั้นจะใจกว้างได้ถึงเพียงนี้
นี่พ่อคนเดิมที่เขารู้จักจริง ๆ เหรอ?
ในความทรงจำของเขา พ่อเป็นคนระมัดระวังรอบคอบมาตลอดชีวิต ทั้งยังรู้จักเตรียมรับมือไว้ก่อนเสมอ เรื่องแบบนี้พ่อควรเป็นคนแรกที่ออกมาคัดค้าน แล้วก็ด่าเฉินฮวนว่าไม่รู้จักโต เอาแต่สร้างปัญหาให้ครอบครัว แถมยังขู่ตัดพ่อตัดลูกกันถึงจะถูก
แต่พ่อกลับไม่พูดจาร้าย ๆ สักคำ แถมยังอาสาช่วยเฉินฮวนจัดการเรื่องแต่งงานอีกต่างหาก
นี่มันสมเหตุสมผลเหรอ?
เรื่องจริงหรือเปล่า?
“พ่อ? พ่อไม่โกรธเหรอ?”
เฉินฮวนอดถามไม่ได้
เฉินเว่ยกั๋วถอนหายใจ พลางกำเงินที่เฉินฮวนยื่นให้ไว้ในมือ ก่อนพูดว่า
“ฮวนเอ๋อร์ ลูกโตแล้ว เมื่อก่อนพ่อเข้มงวดกับลูก ก็เพราะกลัวลูกจะเจ็บตัว ไม่รู้ทันความโหดร้ายของสังคม”
“ตอนนี้ลูกเปิดหูเปิดตากว้างขึ้น ทั้งยังพิสูจน์แล้วว่าหาเงินเป็น”
“เรื่องแต่งงานเป็นเรื่องใหญ่ แต่สุดท้ายชีวิตก็ต้องเป็นของลูกเอง ครั้งนี้ลูกยอมเอาเงินมาช่วยครอบครัวแก้วิกฤตใหญ่ขนาดนี้โดยไม่ลังเล พ่อก็รู้สึกผิดกับลูกมากพอแล้ว จะให้พ่อทำเรื่องขัดขวางคู่รักได้ยังไง?”
พอเฉินเว่ยกั๋วพูดจบ เฉินโส่วจงพี่ชายคนโตก็ยิ้มซื่อ ๆ แล้วพูดว่า
“น้อง เมื่อก่อนพี่ดูถูกนายมาตลอด คิดแต่ว่านายเอาแต่เที่ยวกับพวกเพื่อนเหลวไหล ไม่คิดทำอะไรเป็นชิ้นเป็นอัน”
“แต่เมื่อกี้นายช่วยระบายแค้นแทนพี่ พี่ซึ้งใจจริง ๆ น้องชายพี่โตแล้ว แถมยังเป็นผู้ใหญ่กว่าพี่เสียอีก”
“พี่เคยไปเรียนที่ชั้นเรียนสอนอ่านเขียนของคุณปัญญาชนเสิ่น เธอมีความรู้ บ้านเราก็มีฐานะอย่างนี้ ถ้านายจะคบกันอย่างอิสระแล้วแต่งกับเธอ พี่สนับสนุน”