หยางลี่ฮวารู้ดีว่า ตั้งแต่เริ่มงานพรุ่งนี้เป็นต้นไป ชีวิตของเธอคงไม่ราบรื่นเหมือนเดิมแล้ว
พูดได้เพียงว่าเธอเดาได้แม่นจริง ๆ
หลังจากสังเกตการณ์ตลอดทั้งวัน ซุนเว่ยซิงหัวหน้าฝ่ายก็พบว่าเด็กสาวอย่างหยางลี่ฮวาไม่ได้แย่อย่างที่จ้าวพ่านไหลพูดไว้
อีกอย่าง หยางลี่ฮวาสอบเข้ามาทำงานในโรงงานทอผ้าของพวกเขาด้วยความสามารถของตัวเองจริง ๆ ดีกว่าพวกที่อาศัยเส้นสายเข้ามาเสียอีก
แต่เห็นแก่จ้าวพ่านไหลที่เป็นช่างเก่าแก่ ซุนเว่ยซิงจึงไม่ได้จัดช่างเก่าแก่คนอื่นมาสอนงานหยางลี่ฮวาอีก
เช้าวันถัดมาตอนเริ่มงาน หัวหน้าซุนเห็นหยางลี่ฮวามาถึงโรงงานแต่เช้าตรู่ ก็พยักหน้าด้วยความพอใจ
ยังไม่ต้องพูดถึงนิสัยของเธอ อย่างน้อยท่าทีในการเรียนรู้นับว่าดีทีเดียว หัวหน้าซุนกวาดตามองไปรอบ ๆ แล้วก็เห็นว่าจ้าวพ่านไหลมาถึงตอนใกล้เวลาเข้างานอีกแล้ว เป็นช่างเก่าแก่แท้ ๆ แต่กลับไม่ทำตัวเป็นแบบอย่างเอาเสียเลย
แต่พอนึกว่าเธอเป็นช่างเก่าแก่ หัวหน้าซุนก็ไม่สะดวกจะอบรมต่อหน้าคนมากมาย จึงเอ่ยว่า “ช่างจ้าว มาแล้วเหรอคะ? จริงสิ หยางลี่ฮวาที่เพิ่งมาใหม่ ฝากคุณช่วยชี้แนะและดูแลเธอให้มากหน่อยนะคะ หลี่หงอิงยังมีประสบการณ์ไม่มากเท่าคุณ”
ซุนเว่ยซิงกำชับจ้าวพ่านไหลเสียงเบา ในฐานะหัวหน้าฝ่ายของโรงงาน เธอไม่ได้ใส่ใจนักว่าคนงานเหล่านี้มีเรื่องบาดหมางอะไรกัน ขอแค่ทำยอดประจำเดือนให้เสร็จตามกำหนดก็พอ
ในเมื่อจ้าวพ่านไหลไม่อยากสอนหยางลี่ฮวาที่เพิ่งเข้ามา ก็หาเวลาชี้แนะให้มากหน่อย อย่าปล่อยให้เธอทำงานไม่ทันจนกระทบภารกิจ พอเบื้องบนลงโทษขึ้นมา คนแรกที่ถูกเรียกไปก็คือเธอ