เมื่อเห็นข้อความบนหน้าจอจากเอ็กซ์ ฮวาหลีส่งยิ้มหวานให้กล้อง ก่อนเผยอริมฝีปากแดงระเรื่อ “เป็นยังไงบ้างคะ พี่เอ็กซ์ ทรงผมใหม่ของฉันสวยไหม?”
หญิงสาวในชุดแดงบนหน้าจอมีแววตาหวานเย้ายวน เพียงปรายตามองกล้องอย่างไม่ใส่ใจ เสมือนเส้นไหมล่องหนที่เกี่ยววิญญาณของเซี่ยเซียวไว้แน่น
ชุดกี่เพ้าสีแดงสดแนบไปกับเรือนร่าง ผ้าแพรสะท้อนแสงระยิบระยับ ขับให้เอวคอดกิ่วและรูปร่างอรชรเย้ายวนถึงขีดสุด
ลูกกระเดือกของเซี่ยเซียวขยับขึ้นลง หัวใจในอกเต้นแรงขึ้นทุกขณะจนเสียงดังอื้ออึงไปทั่วโสตประสาท
เซี่ยเซียวยังไม่ทันตอบ คอมเมนต์ก็คลั่งกันไปก่อนแล้ว
“สวย! สวยสุด ๆ!”
“เสี่ยวหลีของพวกเรานางฟ้าลงมาจุติชัด ๆ!”
“แบบนี้จะไม่สวยได้ยังไง? ความดันฉันขึ้นแล้วเนี่ย!”
“คืนนี้คุ้มแล้ว! นางฟ้าลงมาเหนื่อยแย่เลย!”
“ทั้งหุ่นทั้งหน้าตา แบบนี้อยู่บนโต้วเล่อก็เป็นที่สุดแล้ว!”
ฮวาหลีไล่สายตามองคอมเมนต์ แต่ไม่เห็นชื่อสีทองคนนั้น จึงเอ่ยถามต่อด้วยเสียงอ่อนหวาน “พี่เอ็กซ์ ทำไมไม่พูดอะไรเลยคะ? หรือว่าเสี่ยวหลีแต่งแบบนี้แล้ว...ไม่สวยเหรอคะ?”
ระหว่างพูด นางเอียงตัวเล็กน้อย หันเอวคอดที่แทบจะใช้มือเดียวโอบได้เข้าหากล้อง แววตาคล้ายทั้งขุ่นเคืองทั้งน้อยใจ ชวนให้หัวใจคนมองคันยุบยิบ
เซี่ยเซียวถึงได้หลุดจากภวังค์อย่างฉับพลัน
เขากลืนน้ำลาย นิ้วมือแข็งเกร็งเล็กน้อยขณะพิมพ์ข้อความสองบรรทัด
เอ็กซ์รักฮวลีคนเดียว: “สวยครับ”
เอ็กซ์รักฮวลีคนเดียว: “สวยมากครับ”
จากนั้นราวกับรู้สึกว่าพูดอย่างเดียวยังไม่พอ เขาก็เปิดหน้าของขวัญขึ้นมาทันที