ฮวาหลีเบิกตากว้าง ก่อนจะหลุดหัวเราะพรืดออกมา “เลือดกำเดาไหลจริงเหรอ?”
เอ็กซ์รักฮวลีคนเดียว: “ไหลจริง”
เอ็กซ์รักฮวลีคนเดียว: “เธอ...เธอไปเปลี่ยนชุดเถอะ อย่าใส่ชุดนี้เลย”
ฮวาหลีกะพริบตาปริบ ๆ แสร้งทำเป็นไร้เดียงสา “ทำไมล่ะ? ไม่สวยเหรอ?”
เอ็กซ์รักฮวลีคนเดียว: “สวยเกินไปแล้ว”
เอ็กซ์รักฮวลีคนเดียว: “เลือดพี่ไม่พอให้ไหลหรอก”
ช่องแชตเงียบไปชั่วขณะ ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะ
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ พี่เอ็กซ์เลือดกำเดาไหลแล้ว!!!”
“พี่เอ็กซ์เป็นสายเปย์ระดับเทพเลยนะ! จะหมดสภาพแบบนี้ได้ยังไง!”
“ขำจะตาย พี่เอ็กซ์โดนฮวาหลีสวยจนเลือดกำเดาไหลหรือไง?”
“พี่เอ็กซ์: เลือดหยดสุดท้ายก็ไม่มีเหลือแล้วจริง ๆ”
“สวยเกินไปแล้ว ฮ่า ๆ ๆ พี่เอ็กซ์ใจเย็นหน่อย!”
“ไม่ไหวแล้ว คู่นี้ตลกเกินไป คนหนึ่งสวยจนบ้านเมืองปั่นป่วน อีกคนก็โดนเสน่ห์เล่นงานจนหัวหมุน”
ฮวาหลีหัวเราะจนแทบน้ำตาเล็ด “พี่เอ็กซ์นี่น่ารักเกินไปแล้วนะคะ”
พอเธอยิ้ม ดวงตาก็ฉายประกายวาววาม ริมฝีปากแดงระเรื่อราวกับดอกไม้แย้มบาน ยิ่งดูเย้ายวนชวนหลงใหล
เซี่ยเซียวรู้สึกได้ถึงกระแสอุ่นร้อนที่ไหลออกจากจมูกอีกครั้ง
ให้ตายสิ คราวนี้หยุดยากกว่าเดิมอีก
การแข่งขันครั้งนี้จบลงด้วยชัยชนะของฮวาหลี ท่ามกลางความวุ่นวายอลหม่าน
บรรดาผู้ชมที่ “แปรพักตร์” ไปอยู่ฝั่งนั้น สุดท้ายก็ทำใจปล่อยให้เธอแพ้จริง ๆ ไม่ลง
หลังจากนั้นเซี่ยเซียวก็เปย์ต่ออีกหนึ่งล้าน ขอแค่ฮวาหลีรีบเปลี่ยนชุดนี้ออกเสียที
ฮวาหลีถูกเขาเร่งจนทำอะไรไม่ถูก สุดท้ายจึงต้องลุกไปเปลี่ยนกลับมาใส่เสื้อผ้าหลวม ๆ ชุดเดิม
ช่องแชตพากันคร่ำครวญระงม
“ฮือ ๆ ฮวลีกลับมาแล้ว หมดช่วงแจกความสุขแล้ว!”