ตลอดครึ่งเดือนที่ผ่านมา บรรยากาศในกิลด์ก็เปลี่ยนไปอย่างเงียบเชียบ
เมื่อครึ่งเดือนก่อน หนานเป่ายังเป็นคนที่ทุกคนในกิลด์รายล้อมเอาใจ
ใคร ๆ ต่างเรียกเธออย่างสนิทสนมว่า “พี่สาวหนานเป่า” ใครขาดวัตถุดิบก็ไปหาเธอ เวลาลงดันเจี้ยนก็ชวนเธอไปด้วยเสมอ
แต่ไม่นานมานี้ ซูหลิ่วกลับเปิดเผยรูปถ่ายของตัวเอง
ในภาพนั้นคือรูปลักษณ์ของเธอในชีวิตจริง
หญิงสาวดูบริสุทธิ์สดใส ใบหน้าสะอาดเกลี้ยงเกลาราวกับหิมะแรกบนภูเขา มุมปากแต้มรอยยิ้มจาง ๆ แวบเดียวก็รู้ว่าเป็นลูกสาวที่ครอบครัวทะนุถนอมมาอย่างดี
ทันทีที่ภาพถูกเผยแพร่ บรรดาผู้เล่นชายในกลุ่มกิลด์ก็พากันร้องฮือฮา
“เชี่ย! น้องซูหลิ่วสวยขนาดนี้เลยเหรอ?”
“หน้าตาระดับนี้ ถ้าอยู่มหาวิทยาลัยเรา ต้องเป็นดาวคณะเลยมั้ง!”
“ยิ่งกว่านั้นอีก! ฉันรู้จักเธอ นี่หลินเชียนเชียนจากมหาวิทยาลัยเอไง ดาวคณะอักษรศาสตร์ บ้านรวยมาก เป็นคุณหนูคนดังที่ทั้งสวยทั้งรวยของจริง!”
“ดาวคณะมหาวิทยาลัยเอเหรอ? นี่ฉันอยู่กิลด์เดียวกับนักศึกษามหาวิทยาลัยดังหรือนี่ ได้เรื่องแล้ว!”
“น้องซูหลิ่ว ต่อไปถ้าดันเจี้ยนขาดคนเรียกฉันได้เลย เรียกปุ๊บมาปั๊บ!”
เพียงชั่วพริบตา ซูหลิ่วก็กลายเป็นขวัญใจคนใหม่ของกลุ่มกิลด์ ความโดดเด่นของเธอกลบหนานเป่าจนมิด
แม้หนานเป่าจะเคยถูกยกให้เป็นคุณหนูคนดังที่ทั้งสวยทั้งรวยเหมือนกัน แต่เธอไม่เคยเปิดเผยรูปถ่าย ทั้งยังเติมเงินในเกมแค่หนึ่งถึงสองหมื่นเท่านั้น จะเรียกว่ารวยมากก็คงไม่ได้
ที่สำคัญกว่านั้นคือ หนานเป่าทุ่มหัวใจให้กู้ฉางเฟิงเพียงคนเดียว ในสายตามีแต่เขา ไม่ค่อยข้องเกี่ยวกับเหล่ายอดฝีมือในกลุ่มนัก จึงไม่แปลกที่ผู้คนจะไม่ค่อยชอบเธอ