ฮวาหลีคุยเล่นกับเซี่ยเซียวสองสามประโยค ก่อนจะบอกว่า “ฉันไปเล่นเกมแล้วนะ” จากนั้นก็ปิดหน้าต่างสนทนา
เธอรู้ดีว่าจังหวะแบบนี้จะรุกไล่มากเกินไปไม่ได้
เหยื่อเพิ่งงับเบ็ด ต้องผ่อนสายให้มันดิ้นเอง ยิ่งดิ้นมากเท่าไร เบ็ดก็ยิ่งเกี่ยวลึกขึ้นเท่านั้น
ห้องเช่าในยามค่ำคืนเงียบสงัด ฮวาหลีเดินไปนั่งตรงโต๊ะหนังสือเพียงตัวเดียวในห้อง แล้วเปิดคอมพิวเตอร์ที่วางอยู่บนนั้น
คอมเครื่องนี้ไม่เลวเลย ราคาก็ไม่ใช่ถูก ๆ
แม้เจ้าของร่างเดิมจะดูขี้เหนียว แต่กับของจำเป็นก็ยังยอมจ่ายเงินอยู่
ฮวาหลีเปิดเกม《จอมยุทธ์กระบี่》หน้าจอเข้าสู่ระบบส่องประกายหลากสี ตัวละครของเจ้าของร่างเดิมค่อย ๆ ปรากฏขึ้น
ตัวละครนั้นเป็นหญิงกู่รูปร่างเย้ายวน สวมชุดสีม่วงเข้ม มือหนึ่งถือไม้เท้าสั้นเฉียงไว้ข้างกาย คิ้วตาแฝงเสน่ห์เย้ายวน
ใบหน้านี้เจ้าของร่างเดิมใช้เวลาปั้นอยู่นานถึงสามชั่วโมง ทั้งเย้ายวนแต่ไม่ฉูดฉาด ทั้งมีเสน่ห์แต่ไม่จัดจ้าน งดงามมาก
แถมยังคล้ายฮวาหลีอยู่หลายส่วน
เจ้าของร่างเดิมเติมเงินเข้าเกมนี้ไปหลายหมื่นหยวน เพื่อเข้ากิลด์ของกู้ฉางเฟิง
สำหรับนักศึกษาทั่วไปแล้ว เงินจำนวนนี้ไม่ใช่น้อย ๆ อุปกรณ์ของเธอจึงไม่เลว นับว่าอยู่ในระดับกลางค่อนสูงในหมู่ผู้เล่นด้วยกัน
เธอเพิ่งออนไลน์ ช่องแชตกิลด์ก็ครึกครื้นขึ้นทันที
“หนานเป่ามาแล้ว!”
“หนานเป่า หนานเป่า มาลงดันเจี้ยนใหม่ไหม วันนี้ขาดคนฮีล!”
“พี่หนานเป่าพาฉันไปด้วยสิ!”
“หนานเป่าออนไลน์แล้ว คิดถึงจะแย่!”
ฮวาหลีเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
เจ้าของร่างเดิมเป็นที่นิยมในกิลด์นี้ไม่น้อย
นอกจากจะเป็นภรรยาหัวหน้ากิลด์แล้ว ยังเพราะนิสัยดีและอารมณ์เย็นด้วย