“ต่างจากลิงที่หาความสุขได้ด้วยตัวเอง เหล่ากบที่แยกย้ายกันอยู่ต้องการผู้นำสักคน”
“เขาจะถักทอหยาดน้ำตาที่ร่วงหล่นให้กลายเป็นสายฝน พานักแสดงที่หลงทางขึ้นสู่เวที เชื่อมโยงโศกนาฏกรรมมากมายเข้าด้วยกัน จนกลายเป็นมหากาพย์สุขสมหวัง เรียกเสียงทอดถอนใจทั้งสุขและเศร้าจากผู้ชมใต้เวที”
“ด้วยเหตุนี้ ดวงจันทร์จึงยอมรับชะตาของเหล่ากบ หัวหน้าคณะละครคนแรกและคนเดียวของเหล่านักแสดงจึงออกเดินทาง”
【เฮอร์ต้า: อ้อ ที่แท้ก็แบบนี้นี่เอง】
【ดาว: แบบไหนเหรอ?】
【เฮอร์ต้า: อืม... ขนมเค้กยังต้องใช้เวลาอบอีกสักพัก งั้นฉันอธิบายให้ฟังก็แล้วกัน】
【เฮอร์ต้า: เส้นทางแห่งความรื่นรมย์ที่สูญเสียเทพดาราไป ต้องการผู้นำทางคนใหม่ เพราะงั้นสวี่จ้าวที่ถือกำเนิดขึ้นตามกระแสชะตาจึงเป็นตัวเลือกที่เหมาะสมที่สุด】
【เฮอร์ต้า: เรื่องที่ตานเหิงพูดก่อนหน้านี้ว่าความยินดีและความเศร้าเดินเคียงกันนั้นไม่ถูกต้องนัก เพราะในเส้นทางแห่งความรื่นรมย์ ทั้งสองอย่างนี้มีแก่นแท้เป็นสิ่งเดียวกัน】
【เฮอร์ต้า: แก่นของความสุขก็คือความเศร้า ความเศร้าคือแรงขับเคลื่อนของความสุข หากแยกสองสิ่งนี้ออกจากกัน แล้วจะเรียกว่าความรื่นรมย์ได้อย่างไร?】
【ซันเดย์: ถ้าอย่างนั้น ที่อาฮาอ่อนแอลงจนอยู่ในสภาพนี้ ก็เพราะความรื่นรมย์ในความหมายของเส้นทางแห่งชะตาถูก ‘ความบ้าคลั่ง’ แยกออกจากกันหรือ?】