ซิง: “?”
มีนาคมที่เจ็ด: “?”
ตานเหิง: “?”
ฮิเมโกะ: “?”
วอลท์: “?”
ซันเดย์: “?”
ไม่มีใครคาดคิดมาก่อน
รถไฟที่เคยไร้เทียมทาน กลับหมดประโยชน์ลงในชั่วขณะนี้
ราวกับของเล่นชิ้นหนึ่ง
ถูกกุยจี้บีบไว้ในมือ
“อีกแล้ว…”
“รถไฟร่วงลงมาอีกแล้ว!”
“ไม่มีอะไรแปลกใหม่เลย”
จากนั้น
กุยจี้ก็ทำเหมือนตอนที่เขามอบของเล่นรถไฟข้ามดาราให้ฮิเมโกะในวัย 6 ขวบ แล้วส่งรถไฟข้ามดาราของจริงให้เธออีกครั้ง
รถไฟตกกระแทกพื้น
หลังเกิดระเบิด เปลวไฟก็ลุกวาบไปทั่ว
สนามรบถูกเปลวเพลิงแผดเผา
ทุกคนดิ้นรนอยู่ท่ามกลางควันไฟ
“ตอนนี้เราต่างก็ได้เห็นแล้ว—”
“วันสิ้นโลกที่กำลังจะมาเยือน!”
【ลูก้า: แข็งแกร่งจนน่ากลัว】
【คลารา: …ที่ผ่านมากลุ่มรถไฟต้องรับมือกับคู่ต่อสู้แบบนี้มาตลอดเลยเหรอ?】
【เพลา: แพ้แล้วเหรอ?】
【หลิงเค่อ: ยังหรอก】
【นาตาชา: ฉันเชื่อว่าความยุติธรรมไม่มีวันพ่ายแพ้ต่อความชั่วร้าย】
【ซัมโป: อยู่ในถิ่นของอาฮา อากิวีลีจะตายได้ยังไงกัน?】
ซิงยันตัวลุกขึ้นจากพื้น
เธอมองไปข้างหน้า รถไฟข้ามดาราถูกไฟเผาจนลุกโชน ส่วนสมาชิกกลุ่มรถไฟก็ตกอยู่ในวิกฤต แต่ความคิดของเธอในตอนนี้คือความคิดของอากิวีลี
ใครจะไปสนเรื่องนั้นกันล่ะ
กุยจี้ ยัยคนนี้จะระเบิดไปพร้อมกับแกเอง!
สเตลลารอนส่องประกาย!
กุยจี้โจมตีลงมา
ในช่วงคับขัน
ฮิเมโกะยังคงยืนหยัดออกมาขวาง
