ชาวเผ่ามังกรรีบรี่ออกจากซอกเขาไปอย่างใจจดใจจ่อ ทุกคนเชื่อสนิทในถ้อยคำของประมุขเผ่าว่า เมื่อก้าวออกจากที่นี้ สายเลือดมังกรจะถูกแทรกแซงถอนออก แล้วจะกลายเป็นมนุษย์แท้จริง ไม่มีใครล่ะรู้เลยว่าทางออกนั้น คือที่ซึ่งภาพลวงตาตั้งอยู่
สิ่งที่มู่เฟิงหัวและพวกต้องอ้าปากค้างคือ ภาพลวงตาของชาวเผ่ามังกรช่างหลากหลายเหลือเกิน ภาพลวงตาที่ถูกสร้างขึ้นตามนิสัยของชาวเผ่ามังกรแต่ละคน มีแบบสารพัดรูปแบบ สีสันสดใส ยิ่งกว่านิทานสำเร็จรูปเสียอีก
บางคนกลายเป็นคนเชือดสัตว์ บางคนเป็นช่างปัก หรือนายบัญชี ตื่นแต่เช้าออกทำมาหากิน ยามสนธยากลับบ้าน ทั้งชีวิตไม่เคยสัมผัสปราณวิญญาณ แต่กลับได้ชิมรสรัก โลภ โกรธ หมัน เสียดาย เกลียด ลุ่มหลง จากชีวิตเรียบง่ายด้วยฟืน ข้าว น้ำมัน และเกลือ ยามผมหงอกจึงจับมือคู่ชีวิตแน่น แล้วถอนใจเบา ๆ ว่า "ชาตินี้คุ้มแล้ว"
บางคนกลับต้องตรากตรำขบคิดเรียนรู้ จนได้รับบรรดาศักดิ์เป็นโหว ขึ้นเป็นอัครมหาเสนาบดี และจารึกชื่อลงในบันทึกประวัติศาสตร์ในฐานะ "เสนาบดีผู้ทรงธรรม"
บางคนมีคุณสมบัติฝึกบำเพ็ญ จึงเข้าสังกัดสำนัก ก้าวผ่านสร้างฐาน ก่อแก่นทอง หยวนอิง ทีละก้าวอย่างยากลำบาก เคยเข้าขวางดาบแทนศิษย์น้อง เคยสละชีวิตเพื่อสำนัก ในที่สุดก็รับศิษย์ สืบทอดวิชาที่เรียนรู้มาทั้งชีวิต