"เจ้ารอข้าอยู่ที่สกุลมู่อย่างว่าง่าย หากพลังวิญญาณในกายของเจ้าปะทุขึ้นอีก ท่านปู่ของข้าจะลงมือช่วยกดไว้ให้" มู่เฟิงหัวลูบศีรษะน้อย ๆ ของหนานกงจวีเบา ๆ พร้อมกำชับ
หนานกงจวีสัมผัสถึงความอบอุ่นจากมือของมู่เฟิงหัวบนศีรษะ นางยื่นมือออกไปกอดเอวของมู่เฟิงหัว เสียงอ่อนหวานนุ่มนวล "ท่านพี่ ต้องกลับมาอย่างปลอดภัยนะเจ้าคะ"
แม้หนานกงจวีจะยังเล็ก แต่ก็เฉลียวฉลาดเกินวัย
นางรู้ว่ามู่เฟิงหัวไปเก็บสมุนไพรในที่อันตราย ก็เพื่อรักษานาง
นางเป็นห่วงท่านพี่มาก ดังนั้นจึงอยากตามไปด้วย
แต่หากนางไปด้วย ดูเหมือนจะสร้างความลำบาก ดังนั้นนางจึงยอมเชื่อฟัง รอท่านพี่กลับมาที่บ้านอย่างว่าง่าย
มู่เฟิงหัวเพียงกล่าวกับหนานกงหลินเยี่ยว่า "แค่เตรียมค่ารักษาให้พร้อมก็พอ"
หนานกงหลินเยี่ยพยักหน้าติด ๆ กัน สีหน้าจริงจัง
"แน่นอน แน่นอน หมอเซียนมู่โปรดวางใจ!
บุญคุณอันใหญ่หลวงของหมอเซียนมู่ในครั้งนี้ ข้าหนานกงหลินเยี่ยจะจารึกไว้ในใจ
หลังจากนี้ หากหมอเซียนมู่ต้องการสิ่งใด สกุลหนานกงจะทุ่มเทสุดกำลังอย่างแน่นอน! ข้าหนานกงหลินเยี่ยจะถวายทุกสิ่งทุกอย่าง!"
นี่คือคำมั่นของสกุลหนานกง และคือคำสัญญาส่วนตัวของหนานกงหลินเยี่ย
หากมู่เฟิงหัวรักษาหนานกงจวีได้สำเร็จในครั้งนี้ ไม่เพียงแต่เป็นบุญคุณต่อหนานกงหลินเยี่ยเท่านั้น แต่ต่อตระกูลหนานกงทั้งหมดแล้ว ล้วนเป็นบุญคุณอันใหญ่หลวง ส่งผลกระทบมหาศาลต่อตระกูลหนานกง
หนานกงหลินเยี่ยตระหนักในข้อนี้ดี จึงให้คำมั่นสัญญาเช่นนี้
หลังจากกลับจากเรือเหาะของสกุลหนานกงมาสู่เรือเหาะของมู่อวี้โจวแล้ว มู่อวี้โจวถามมู่เฟิงหัวว่า "เฟิงหัว เจ้าเตรียมจะพาใครไปบ้าง?"
"ก็อันปั๋วกับคนที่… คอยปกป้องข้าอยู่ในเงามืดนั่นแหละ" มู่เฟิงหัวไม่ได้ตั้งใจจะพาคนไปมาก
ครั้งนี้ไหว้วานท่านน้าเล็กกับอาจารย์ปู่ให้ช่วยหลอมสมบัติเวทมามีจำกัด หากมีคนมากเกินไปกลับจะไม่พอใช้
มู่เฟิงหัวรู้ว่าตนกับน้องชายมีผู้แข็งแกร่งคอยปกป้องอยู่ในเงามืด
เพียงแต่ นางและน้องชายไม่เคยเห็นโฉมหน้าที่แท้จริงของคนผู้นี้เลย แม้แต่อันปั๋วก็ไม่เคย
ครั้งนี้เมื่อเข้าไปในคุกทัณฑ์สวรรค์ ผู้แข็งแกร่งท่านนี้คงจะปรากฏตัวแล้วกระมัง?