มู่เฟิงหัวได้รับรู้จากการสนทนากับจ้าวผิงถิงว่า จ้าวผิงถิงและฉู่เชียนชวนต่างเป็นทายาทประมุขของสองตระกูลผู้บำเพ็ญใหญ่แห่งแดนใต้ ทั้งสองเติบโตด้วยกันมาแต่เยาว์วัย คุ้นเคยกันยาวนานจนเกิดความรัก จึงหมั้นหมายกันไว้ตั้งแต่เนิ่น ๆ
แต่สัตว์เลี้ยงวิญญาณของจ้าวผิงถิงกลับเชื่อว่าตนเองกับจ้าวผิงถิงต่างหากที่เป็นคู่แท้แห่งวัยเยาว์ มันจึงไม่เคยถูกใจฉู่เชียนชวนแม้แต่น้อย มันมองว่าฉู่เชียนชวนเป็นเพียงคนภายนอกที่มารุกราน มาแย่งเจ้าของของมันไป
สัตว์เลี้ยงวิญญาณของจ้าวผิงถิงนามว่า ไป๋ เป็นนกเพศเมีย ใช่แล้ว มันเป็นตัวเมีย
แต่มันกลับดื้อรั้นเชื่อว่าฉู่เชียนชวนไม่มีคุณสมบัติคู่ควรกับเจ้าของของมัน
ดังนั้นมันจึงทุ่มเทอย่างเต็มกำลังในการประจานฉู่เชียนชวนอยู่เสมอเมื่ออยู่ต่อหน้าจ้าวผิงถิง
เวลาผ่านไปนานขนาดนั้น ฉู่เชียนชวนจะทนได้อย่างไร
ครานี้เมื่อทั้งสองเดินทางมายังแดนตะวันออกเพื่อจัดการธุระ ฉู่เชียนชวนจึงตั้งใจจะให้บทเรียนแก่ไป๋ โดยให้คนพาไป๋ไปขังไว้ เพื่อให้มันห่างจากจ้าวผิงถิงสักสองสามวัน ช่วงนั้นเขาจะได้ใช้เวลาสองคนกับจ้าวผิงถิงอย่างสงบ ทว่าเขาก็ยังสั่งให้บรรดาลูกน้องไม่ลงแรงกับไป๋ ด้วยเขารู้ดีว่าไป๋มีตำแหน่งในใจของจ้าวผิงถิงเพียงใด
สำหรับไป๋แล้ว การถูกแยกจากจ้าวผิงถิงสองสามวันก็ถือเป็นบทเรียนครั้งใหญ่แล้ว
แต่เรื่องนี้กลับถูกจ้าวผิงถิงรู้เข้า จ้าวผิงถิงโกรธจัดจึงปล่อยภารกิจจ้างออกมาสองชุด
และผลสุดท้ายก็คือการส่งเงินให้มู่เฟิงหัวและมู่หยวนเช่อนั่นเอง
จ้าวผิงถิงเล่าเรื่องราวต่าง ๆ เกี่ยวกับแดนใต้ให้มู่เฟิงหัวฟัง ทั้งขนบธรรมเนียม การกระจายตัวของฝ่ายต่าง ๆ รวมถึงผลผลิตพิเศษของแดนใต้
"แดนใต้มีแต่เนินเขา ฝนตกเกือบตลอดปี จึงเป็นแหล่งกำเนิดของสิ่งมากมายที่มีเฉพาะแดนใต้เท่านั้น ทั้งสมุนไพร ผลไม้วิญญาณ และแร่ โดยเฉพาะผลไม้วิญญาณของแดนใต้ ชนิดหลากหลาย รสสัมผัสยอดเยี่ยมนัก" จ้าวผิงถิงแนะนำผลไม้วิญญาณบางชนิดให้มู่เฟิงหัว
ผลไม้วิญญาณบางชนิดไม่อาจพาออกไปได้ ต้องเด็ดจากใต้ต้นแล้วรับประทานทันที เพราะเมื่อเด็ดออกมาแล้ว ภายในไม่กี่ลมหายใจ รสสัมผัสจะเปลี่ยนไป