ฉู่เชียนชวนหยิบกล่องใบหนึ่งออกมา ภายนอกดูเก่าแก่ล้าสมัยยิ่งนัก ผิวด้านนอกห่อหุ้มด้วยหนังชนิดหนึ่ง บัดนี้ด่างพร้อยแตกชำรุดจนเผยเนื้อหยกภายในออกมา แต่อาคมบนกล่องยังคงสมบูรณ์ดี
ฉู่เชียนชวนหยิบกล่องออกมาแล้วมิได้มอบให้มู่เฟิงหัวทันที แต่หันไปมองจ้าวผิงถิงก่อน เมื่อเห็นนางพยักหน้ารับ จึงส่งกล่องนั้นให้มู่เฟิงหัว
มู่เฟิงหัวรับกล่องมาพลิกดูไปมารอบด้าน แล้ววางลงบนโต๊ะ เอ่ยว่า "อาคมนี้ หากฝืนเปิดจะทำลายสิ่งของข้างในทันที อาคมชุดนี้ค่อนข้างซับซ้อน พวกเจ้าคงเคยตามหาผู้มาช่วยเปิดที่นครตงจี้แล้วใช่หรือไม่"
ฉู่เชียนชวนพยักหน้า "ใช่แล้ว ข้าทั้งสองจ่ายราคาสูงลิ่วเชิญคนมาเปิดกล่อง แต่ก็เปิดไม่สำเร็จ ทว่าเขาคืนเงินมัดจำให้เพียงครึ่งหนึ่ง"
มู่เฟิงหัวส่งเสียงลิ้นสั่น "ปรมาจารย์ค่ายกลผู้ใดไร้จรรยาบรรณเช่นนี้กันนะ เปิดไม่สำเร็จยังกล้ารับเงินมัดจำครึ่งหนึ่ง เขาควรใช้เงินชดเชยแก่พวกเจ้าเสียมากกว่า เพราะเขาทำให้อาคมชุดนี้เสื่อมสลายไปบางส่วน ยิ่งทำให้คนภายหลังที่จะเปิดยากยิ่งขึ้นเป็นเท่าตัว"
เมื่อได้ยินคำพูดของมู่เฟิงหัว ใบหน้าของฉู่เชียนชวนและจ้าวผิงถิงต่างเปลี่ยนสีทันที
เสี่ยวไป๋ที่กำลังนั่งหมอบดูกล่องอยู่บนโต๊ะยิ่งโกรธคลั่ง กระพือปีกร้องเสียงดัง "ข้ารู้มาตลอด! ข้าเคยบอกแล้วว่าคนนั้นหน้าตาแหลมคมเหมือนจิ้งจอก ไม่ใช่คนดีอะไร! ไม่มีฝีมือยังกล้าแกล้งทำเป็น! ทำของเสียหายแล้วยังกล้าเก็บเงินมัดจำครึ่งหนึ่ง ภายหน้าหากพบเจอคนนี้อีก ข้าจะจิกตายมันเป็นแน่!"
ในดวงตาของจ้าวผิงถิงผุดขึ้นเป็นห่วงใย "แ...แล้วยังเปิดได้หรือไม่"