มหาผู้อาวุโสหกตกใจสุดขีด ในใจลนลาน เอ่ยอย่างร้อนรนว่า "พี่รอง อย่าถึงขั้นนั้นเลย!" เขาประเมินความรักลูกของมหาผู้อาวุโสสองต่ำเกินไป
"มหาผู้อาวุโสสอง ทำเช่นนั้นมิได้เด็ดขาด!" ผู้ดูแลและอาจารย์อีกสองคนสีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง ตะโกนห้ามด้วยความตื่นตระหนก กล่าวได้ว่าทุกคนประเมินความรักลูกของมหาผู้อาวุโสสองต่ำเกินไป
มู่จืออวี๋งงงันโดยสิ้นเชิง ทั้งหวาดกลัวและเสียใจ มหาผู้อาวุโสสองคือเสาหลักที่แท้จริงของสกุลมู่ หากตระกูลของมหาผู้อาวุโสสองขอแยกตัวออกไปและตัดสัมพันธ์กับสกุลมู่ สกุลมู่จะยังคงเป็นสกุลมู่ดังเดิมได้หรือ? ส่วนเขาที่เป็นต้นเหตุของเรื่องทั้งหมดก็จะกลายเป็นคนบาปชั่วกาลของสกุลมู่! ตอนนี้เขาเสียใจจริง ๆ ไม่น่าเลยที่จะพูดเหน็บแนมเด็กทั้งสองเพื่อระบายความแค้นที่ไม่ควรเปิดเผยในใจ
"เด็กสองคนนี้คือชีวิตของข้า ผู้ใดในสกุลมู่กล้ารังแกพวกเขา ก็คือการเป็นศัตรูตายกับข้า ตระกูลของเราจะแยกตัวออกไปตั้งสกุลใหม่ แบบนั้นจะไม่ผิดกฎห้ามคนสกุลมู่ทำร้ายกันเองอีกต่อไป เราก็จะได้แก้แค้นอย่างถึงที่สุด!" เสียงของมหาผู้อาวุโสสอง มู่อวี้โจว เย็นเยือกและทุ้มต่ำ แต่แฝงไว้ด้วยความเด็ดเดี่ยวและดุดันน่าสะพรึง
มู่เฟิงหัวฟังคำพูดเหล่านี้แล้วรู้สึกตะลึงงันยิ่งนัก นางนึกไม่ถึงว่าผู้เป็นตา ซึ่งเพิ่งพบกันได้เพียงไม่กี่วัน จะทำเพื่อนางและน้องชายได้ถึงขนาดนี้
ความรักและการปกป้องที่ตามีให้กับนางและน้องชายทำให้จิตใจของมู่เฟิงหัวทั้งสั่นสะเทือนและซาบซึ้งใจ ดวงตาของมู่เฟิงหัวเริ่มรื้นขึ้นมาเล็กน้อย นางผู้ชาติก่อนมีโชคชะตาความสัมพันธ์ทางครอบครัวที่บางเบา แต่ในชาตินี้เหมือนจะมีญาติที่ดีที่สุดในโลก ในใจจึงแอบสาบานว่านางจะไม่ทำให้ความรักและความหวังดีของตาต้องสูญเปล่าเป็นอันขาด