มู่หานเฟิงพยักหน้า แววตาเปี่ยมด้วยความขอบคุณ "ขอบพระคุณ"
มหาจักรพรรดิขั้วตะวันออกยิ้มกล่าวว่า "ถึงยามนี้แล้ว ยังไม่ยอมเรียกข้าสักคำว่าตาหรือยัง?"
มู่หานเฟิงรีบตอบทันควัน "ขอบพระคุณคุณตา"
มหาจักรพรรดิขั้วตะวันออกหัวเราะกึกใหญ่อีกครั้ง
ได้หลานชายหลานสาวผู้มีสัมภวะเป็นเลิศเพิ่มมาอีกสองคน แม้ยังไม่พบร่องรอยของธิดา แต่จิตใจของมหาจักรพรรดิขั้วตะวันออกในยามนี้ก็เป็นสุขขึ้นได้อย่างหาได้ยาก
เมื่อได้ยินบทสนทนาระหว่างมู่หานเฟิงกับมหาจักรพรรดิขั้วตะวันออก คนรอบข้างจึงเข้าใจความสัมพันธ์ของทั้งสอง มู่หานเฟิงแท้จริงคือหลานตาของมหาจักรพรรดิขั้วตะวันออก! เช่นนั้นมู่เฟิงหัวก็คือหลานสาวของมหาจักรพรรดิขั้วตะวันออกนั่นเอง!
ไม่มีผู้ใดคิดไม่ถึงว่ามู่เฟิงหัวกับมู่หานเฟิงคู่พี่น้องนี้จะมีต้นตอยิ่งใหญ่ถึงเพียงนี้!
มหาจักรพรรดิขั้วตะวันออกสั่งการมู่หานเฟิงเสร็จ ก็หันไปมองผู้บำเพ็ญแห่งแดนใต้เหล่านั้น ทรงเก็บรอยยิ้มบนพระพักตร์ แล้วกล่าวกับผู้บำเพ็ญเหล่านั้นเย็นชาว่า "พาข้าไปพบประมุขแดนของพวกเจ้า ข้ามีธุระกับเขา"
น้ำเสียงของมหาจักรพรรดิขั้วตะวันออกเรียบนิ่ง แต่ผู้บำเพ็ญแห่งแดนใต้เหล่านั้นกลับรู้สึกถึงแรงกดดันลี้ลับที่บรรยายไม่ถูก
ผู้บำเพ็ญผู้นำก้าวออกมาคำนับ "ข้าพเจ้าผู้น้อยขอคำนับมหาจักรพรรดิขั้วตะวันออก โปรดตามข้าพเจ้าผู้น้อยมาเถิด"
มหาจักรพรรดิขั้วตะวันออกพยักหน้าเบื้องต้น จากนั้นหันไปมองมู่หานเฟิงหนึ่งครา เมื่อเห็นมู่หานเฟิงพยักหน้าแรงให้ จึงตามผู้บำเพ็ญนั้นออกจากที่แห่งนี้ไป
เมื่อมหาจักรพรรดิขั้วตะวันออกจากไป จ้าวผิงถิงกับมู่หยวนเช่อก็เข้ามารายล้อม จ้าวผิงถิงถามด้วยความตื่นเต้น "คุณชายมู่! ท่าน ท่านเป็นหลานตาของมหาจักรพรรดิขั้วตะวันออกจริงรึ? ทำไมท่านไม่บอกพวกเราล่ะ?"