"ใช่แล้ว ไม่ทราบว่าทุกท่านมีธุระอันใด?" มู่เฟิงหัวมองดูผู้บำเพ็ญในชุดองครักษ์เหล่านั้น แล้วถามกลับอย่างสุภาพ
"ขอเรียนเชิญคุณหนูมู่ช่วยนำความไปแจ้งแก่ท่านปู่ของคุณหนูด้วย นายท่านของเราขอเข้าพบเพื่อวิงวอนให้ช่วยรักษาคุณหนูของเรา" ผู้บำเพ็ญหัวหน้ายกมือคารวะ แจ้งจุดประสงค์ของพวกเขา
มู่เฟิงหัวจึงเข้าใจว่าสกุลหนานกงมาขอความช่วยเหลือทางการแพทย์ แต่ว่าจะขอให้ท่านปู่ตรวจรักษา ไปหาที่สกุลมู่โดยตรงก็ได้ เหตุใดถึงตามมาถึงที่นี่?
หรือว่า…?
มู่เฟิงหัวปิ๊งแวบขึ้นมาทันที เอ่ยว่า "ท่านปู่ของข้ามาที่หุบผาม้วนมังกรแล้วหรือ?"
"ใช่แล้ว พวกเราไปสกุลมู่เพื่อขอการรักษาแล้ว แต่ได้รับแจ้งว่าปรมาจารย์มู่มาที่หุบผาม้วนมังกร ทว่าหุบผาม้วนมังกรมีค่ายกลวงกตล้อมรอบ พวกเราไม่สามารถเข้าเฝ้าได้" ผู้บำเพ็ญหัวหน้าตอบ
มู่เฟิงหัวหันมองฉินเล่อหยางด้วยแววตาเชิงสอบถาม หากอยู่หน้าสกุลมู่ นางย่อมสะดวกใจที่จะไปแจ้งแก่ท่านปู่ แต่ที่นี่คือหน้าบ้านของท่านอาจารย์ปู่ นางเป็นแขกผู้มาเยือน ไม่อาจล่วงเกินได้
"โปรดรอสักครู่ ข้าจะขออนุญาตจากนายท่าน" ฉินเล่อหยางหยิบหยกส่งเสียงขึ้นมา ส่งพลังวิญญาณเข้าไป รายงานเรื่องนี้แก่ปรมาจารย์หู
ไม่นานนัก ฉินเล่อหยางก็เก็บหยกส่งเสียงเข้าไป แล้วกล่าวกับมู่เฟิงหัวว่า "นายท่านบอกว่า อนุญาตให้แต่เฉพาะท่านพาผู้ป่วยของสกุลหนานกงเข้าไป ส่วนผู้อื่นห้ามเข้าโดยเด็ดขาด"
ผู้บำเพ็ญหัวหน้าก็ได้ยินคำนี้เช่นกัน สีหน้าของเขาแสดงความลำบากใจ
ปรมาจารย์หูแห่งหุบผาม้วนมังกร ชื่อเสียงโด่งดัง ในโลกผู้ฝึกฝนเซียนมีฐานะสูงส่ง หุบผาม้วนมังกรก็น้อยนักที่จะอนุญาตให้คนนอกเข้าไป ตามหลักแล้วคำเรียกร้องของปรมาจารย์หูนี้สมเหตุสมผล
แต่ครั้งนี้ผู้ที่มาขอรับการรักษา เป็นคุณหนูของพวกเขา และคุณหนูของพวกเขาเพิ่งอายุสามขวบ