มู่เฟิงหัวรับเงินมาแล้วก็ไม่รีรอ หยิบหม้อใหญ่สำหรับต้มยาออกมาโดยตรง จากนั้นก็หยิบสมุนไพรมากมายออกมา เทน้ำลงหม้อ สั่งให้มู่หงอวี่ก่อไฟต้มยา
ครึ่งชั่วยามต่อมา มู่เฟิงหัวคนยาต้มในหม้อ พูดกับกลุ่มผู้บำเพ็ญพวกนั้นว่า "ดื่มยาต้มนี้คนละหนึ่งชาม ส่วนที่เหลือเอาไปทาให้ทั่วตัว หนึ่งชั่วยามให้หลัง พิษก็จะหาย"
กลุ่มผู้บำเพ็ญแย่งกันกรูเข้ามา มู่หงอวี่ช่วยตักยาให้
ส่วนมู่เฟิงหัวเดินไปนั่งข้าง ๆ หยิบถุงน้ำออกมาจิบน้ำหนึ่งอึก หรี่ตาลงอย่างสบายใจ คำนวณในใจว่าเมื่อครู่ตัวเองเก็บเงินได้หนึ่งแสนห้าหมื่นศิลาวิญญาณ ไว้ค่อยแบ่งให้มู่หงอวี่ทีหลังเป็นค่าตอบแทนความเหนื่อยยาก
เผยจิ่นอวี๋ก็มานั่งข้างมู่เฟิงหัว อดไม่ไหวที่จะเอ่ยชมเสียงเบา "สหายธรรมมู่ ข้าไม่คิดเลยว่าท่านจะยอมช่วยรักษาพวกเขา และยังเก็บเงินแค่คนละหนึ่งหมื่นศิลาวิญญาณ สหายธรรมมู่ท่านช่างเป็นหมอที่ใจเมตตาจริง ๆ สูงส่งดุจบุปผาในสระ"
เผยจิ่นอวี๋ดูออกว่าที่มู่เฟิงหัวบอกว่าคนเหล่านี้ถ้ารักษาไม่ทันจะส่งผลกระทบต่อรากฐานนั้น ไม่ใช่คำขู่ขวัญ หากเป็นคำเตือนที่จริงแท้
ชั่วขณะหนึ่ง เผยจิ่นอวี๋อดถอนหายใจไม่ได้ที่มู่เฟิงหัวตัวเล็ก แต่กลับเป็นหมอที่สูงส่งเปี่ยมด้วยจิตเมตตา จึงเอ่ยชมออกมาตรง ๆ
มู่เฟิงหัวได้ยินคำพูดนี้ก็นิ่งเงียบไป
นางคิดทบทวนสั้น ๆ รู้สึกว่าสกุลมู่กับสำนักกระบี่สวรรค์มีความสัมพันธ์อันดี ตนมีหน้าที่ต้องให้คำแนะนำแก่เจ้าสำนักน้อยผู้นี้สักหน่อย แน่นอนว่านางไม่ได้มองแก่หน้าเงินหนึ่งหมื่นศิลาวิญญาณจากมหาผู้อาวุโสหกแน่ ๆ ถึงได้เอ่ยปากเตือน
มู่เฟิงหัวมองเผยจิ่นอวี๋ด้วยแววตาประหลาด เอ่ยว่า "ใครบอกว่าข้าเก็บเงินพวกเขาคนละหนึ่งหมื่นศิลาวิญญาณ?"
เผยจิ่นอวี๋ชะงักไป ในใจเกิดความสงสัย หรือว่าสมุนไพรที่มู่เฟิงหัวใช้เมื่อครู่จะแพงกว่านั้น ต้นทุนสูงเกินสองหมื่นศิลาวิญญาณ?
มู่เฟิงหัวลดเสียงลง "เราเป็นพวกเดียวกันข้าถึงบอกความจริงกับเจ้า สมุนไพรทั้งหมดต้นทุนแค่สองหมื่นศิลาวิญญาณ"
เผยจิ่นอวี๋รูม่านตาหดตัว หันหน้าไปเบิกตากว้างจ้องมู่เฟิงหัวที่มุมปากคลี่ยิ้ม