เจียงสิงหยุนเดินวนไปมา ราวกับกำลังค้นหาจุดที่จะเริ่มลงมือ
ก่อนไม่นาน นางควักสมบัติเวทเล็ก ๆ สองชิ้นออกจากถุงเก็บของส่งให้มู่เฟิงหัว "ช่วยข้าฝังสมบัติเวทสองชิ้นนี้ที่ตำแหน่งเชียนหน่อย"
มู่เฟิงหัวทำตามคำไปฝังสมบัติเวท เมื่อฝังครบสองชิ้นก็เงยหน้ามองไปยังเจียงสิงหยุน เห็นว่าเจียงสิงหยุนก็กำลังฝังสมบัติเวทเช่นกัน
"สมบัติเวทเหล่านี้เจ้าหลอมขึ้นเองหรือ" มู่เฟิงหัวถามขึ้น
เจียงสิงหยุนตอบว่า "บางชิ้นข้าหลอมเอง บางชิ้นซื้อมา มีบางชิ้นซับซ้อนเกินไป ฝีมือข้าตอนนี้ยังหลอมไม่ได้ เช่น สมบัติเวทที่ใช้เป็นศูนย์กลางค่ายกลชิ้นนี้"
เจียงสิงหยุนชูสมบัติเวทในมือขึ้นให้มู่เฟิงหัวดู
มู่เฟิงหัวก้าวเข้าไปใกล้ มองกวาดผ่าน ๆ แล้วว่า "ดูจริง ๆ ก็ประณีตวิจิตรจริงนะ"
เจียงสิงหยุนพยักหน้า แล้วกลบฝังสมบัติเวทลงไป ไม่ช้าค่ายกลก็ตั้งเสร็จสมบูรณ์
มู่เฟิงหัวมองออกแล้วว่าเจียงสิงหยุนเชื่อมค่ายกลที่ก่อไว้เข้ากับอาณาเขตนี้ ค่ายกลกับอาณาเขตกลายเป็นหนึ่งเดียวกัน เขาจึงผ่านค่ายกลนี้เข้าสู่ภายในของอาณาเขตได้โดยธรรมชาติ
"มาเร็ว" เจียงสิงหยุนยืนอยู่กลางค่ายกลแล้วโบกมือเรียกมู่เฟิงหัว
มู่เฟิงหัวทำตามก้าวไปยืนข้างเจียงสิงหยุน วินาทีนั้นเองเจียงสิงหยุนก็เร่งค่ายกลให้ทำงาน
รอบด้านสว่างวาบด้วยแสงสีขาว แสงจ้าที่เจิดจ้าเหลือรับกลืนกินมู่เฟิงหัวทั้งสองคนไป ภายใต้รังสีรุนแรงเช่นนั้น ทัศนียภาพรอบ ๆ มองไม่ชัดเจนอีกต่อไป
ไม่ช้าแสงขาวก็จางหาย มู่เฟิงหัวกวาดสายตารอบตัว พบว่าบรรยากาศรอบด้านเปลี่ยนไปแล้วสิ้นเชิง