ประมุขตระกูลหลินรีบร่อนลงสู่ลานภายในบ้านบรรพชน แล้วกลับพบความจำเป็นใหญ่ยิ่งกว่าเดิม ผู้ที่ชี้การให้บรรดาลูกศิษย์ตระกูลหลินขุดค้นบ้านบรรพชน กลับเป็นบรรพชนแห่งตระกูลหลินเอง
"บรรพชน? เรื่องนี้คือเรื่องใด?" ประมุขตระกูลหลินเดินไปยังท่ามกลางบรรพชนแห่งตระกูลหลิน ถามอย่างสับสน
บรรพชนแห่งตระกูลหลินเหลือบมองประมุขตระกูลหลินหนึ่งครั้ง ไม่ตอบวาจา หากแต่ยกคางขึ้นเล็กน้อย สื่อให้บุตรชายผู้สืบสายเลือดของตระกูลหลินที่ยืนอยู่ข้างกายเป็นผู้ตอบแทน
ทายาทตระกูลหลินเล่าเรื่องราวของมู่เฟิงหัวและพวกเธอด้วยน้ำเสียงตื่นเต้นสั่นเทิ้ม
ประมุขตระกูลหลินในตอนนี้จึงสังเกตเห็นคนแปลกหน้าหลายคนที่ยืนอยู่เบื้องหน้า กำลังจับตามองหลุมขนาดมหึมาที่ลูกศิษย์ตระกูลหลินขุดไว้
เขายังมองเห็นมังกรดำตัวหนึ่งที่ขดอยู่บนไหล่ของมู่เฟิงหัวด้วย
ประมุขตระกูลหลินกระซิบถามบรรพชนแห่งตระกูลหลิน "บรรพชน ท่านเหล่านี้มีฐานันดรศักดิ์ใดกันแน่? เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาของท่านอ๋องมารองค์ใดหรือ?"
บรรพชนแห่งตระกูลหลินส่งสายตาเหยียดหยันไปที่ประมุขตระกูลหลิน หัวเราะเย้ยหยอกล้อว่า "หากท่านอ๋องมารองค์ใดมีฝีมือทำให้มังกรมารยอมจำนนถวายชีวิต ต่อจากนี้ท่านยังจะเป็นเพียงอ๋องมารได้ฉะนั้นหรือ? หากเป็นเช่นนั้น คงได้เป็นจอมมารไปแล้ว"
ทั้งประมุขและทายาทตระกูลหลินพร้อมใจสูดลมหนาวเข้าเต็มปอด
บรรพชนแห่งตระกูลหลินส่งเสียงฮึดในลำคอ "เอาตัวให้มั่น! เรื่องเล็กน้อยก็ตกอกตกใจ น่าอายแท้"
ประมุขและทายาทตระกูลหลินรีบระงับความตกตะลึงบนใบหน้า แล้วทำสีหน้านิ่งเฉย
แต่ทั้งสองไม่รู้เลยว่าในจิตใจของบรรพชนแห่งตระกูลหลินในขณะนี้ คลื่นลมมรสุมกำลังซัดสูงตระหง่านอยู่แล้ว