มู่เฟิงหัวมองตามต้นเสียงไป ก็เห็นร่างหนึ่งมีศีรษะเป็นคนและลำตัวเป็นปลา ซึ่งเป็นเผ่าปลาเป่าชิ่ง กำลังดิ้นรนบนถนนด้วยหางปลาของมันเพื่อเคลื่อนตัวไปข้างหน้า
มู่เฟิงหัว: "..." ปลาที่ดิ้นรนขึ้นฝั่ง ตอนนี้ปรากฏเป็นภาพตรงหน้าให้ทุกคนได้เห็นอย่างชัดเจน
ไม่ทันที่ทหารยามซึ่งนำทางให้มู่เฟิงหัวและคนอื่นๆ จะได้มีปฏิกิริยาใด ทหารยามลาดตระเวนสองนายที่อยู่ข้างหน้าก็พุ่งเข้าไปและกดตัวปลาเป่าชิ่งตนนั้นไว้
ทหารยามนายหนึ่งสบถอย่างหัวเสียว่า "ราชาออกคำสั่งไว้ตั้งนานแล้วว่าเวลาอยู่ในร่างมนุษย์ให้เดินบนบก เวลาอยู่ในร่างจริงให้ไปทางน้ำ เจ้ากล้าฝ่าฝืนกฎของราชา อวดร่างจริงครึ่งหนึ่งบนถนน! ไปๆๆ จับไปขัง!"
ทหารยามอีกนายก็โพล่งขึ้นด้วยความโกรธว่า "ตามกฎหมายต้องขัง 15 วันก่อน ถ้าทำตัวไม่ดีก็ขังต่อไป แถมจะถอนเกล็ดหางปลาของเจ้าอีก!"
เมื่อได้ยินดังนั้น ปลาเป่าชิ่งที่มีหัวเป็นคนก็หน้าซีดเผือดทันที และเริ่มขอความเมตตา "ข้าผิดไปแล้ว ข้าผิดไปแล้ว ข้าแค่ยังไม่ค่อยชิน ท่านผู้ใหญ่ทั้งสอง โปรดยกโทษให้ข้าด้วยเถิด"
ทหารยามสองนายกลับไม่สนใจ เพียงหยิบเชือกมามัดเขา แล้วลากเขาไปไกล
คณะของมู่เฟิงหัวมองดูด้วยความอึ้งตะลึง
ทหารยามที่นำทางให้พวกมู่เฟิงหัว เห็นสีหน้าตกใจของพวกเขา จึงเอ่ยอย่างเขินๆ ว่า "แขกผู้มีเกียรติทุกท่านคงจะมาเยือนเมืองวิญญาณของเราเป็นครั้งแรกสินะ ขออภัยที่ทำให้ทุกท่านขำนะ ราชาของเราได้ออกกฎหมายไว้นานแล้ว เผ่าพวกเราจะเดินบนถนนได้ก็ต่อเมื่อแปลงร่างเป็นมนุษย์เท่านั้น ถ้าอยู่ในร่างจริงก็ต้องเดินทางน้ำแน่นอน ต่อให้แปลงร่างมาเพียงครึ่งเดียวก็เดินบนบกไม่ได้ ต้องไปทางน้ำเท่านั้น"