มู่เฟิงหัวมีสีหน้าสงบนิ่ง "ข้าทำนายออกมา"
ลู่หมิงอวี่กระตุกมุมปาก: ข้าเชื่อเจ้าผีสิ หลอกข้ามากี่ครั้งแล้ว ยังให้ข้าช่วยนับเงินให้อีก?
ลู่หมิงอวี่ไม่เชื่อ แต่เกาหยุนหลิ่วเชื่อ
นางมองมู่เฟิงหัวด้วยความประหลาดใจ "หมอเซียนมู่ ท่านยังเป็นนักพรตพยากรณ์อีกหรือ? ถึงขั้นบำเพ็ญสามทางเลยหรือ?" ผู้มีความสามารถเช่นนี้ไม่อาจถูกเผ่าปลาหัวโตแย่งชิงไปได้! ไม่มีทาง!
มู่เฟิงหัวตอบตามน้ำ "น้าหกของข้าเป็นนักพรตพยากรณ์ ข้าเรียนรู้ติดตัวมาเล็กน้อย"
ลู่หมิงอวี่แอบกลอกตา หนึ่งส่วนน้อยของมู่เฟิงหัวคือหนึ่งส่วนมหาศาล
เกาหยุนหลิ่วครุ่นคิดในใจอย่างรวดเร็ว แล้วพูดแทรกขึ้นมาอย่างมีลับลมคมใน "หมอเซียนมู่ ยังมีอีกเรื่องต้องบอกท่าน เผ่าปลาหัวโตมีหัวโตมาก ตัวเล็ก ดูไม่ค่อยสวยงาม แถมยังมีกลิ่นคาวค่อนข้างแรง หากพวกมันปรากฏร่างจริงต่อหน้าท่านแล้วทำให้ท่านขยะแขยงหรือส่งกลิ่นรบกวน ก็อย่าแสดงสีหน้ารังเกียจอย่างชัดเจนเกินไป นี่ก็เพื่อมิตรภาพอันดีระหว่างสองเผ่าของเรา"
มู่เฟิงหัว "..." นางรู้สึกว่าเกาหยุนหลิ่วผู้ซื่อตรงอาจเป็นครั้งแรกที่เป่าหูใส่ร้ายผู้อื่น จึงได้ดูไม่ชำนาญถึงเพียงนี้
เกาหยุนฮั่นยืนมองเกาหยุนหลิ่วด้วยความตกตะลึง นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้ยินพี่สาวพูดจาเสียดสีเช่นนี้!
เขาเข้าใจเจตนาของพี่สาวดี พี่สาวพยายามอย่างหนักเพื่อไม่ให้หมอเซียนมู่ถูกพวกปลาหัวโตหลอกล่อไป แม้กระทั่งทิ้งหลักการของตนเอง!
มู่เฟิงหัวสบกับแววตาที่ไม่วางใจของเกาหยุนหลิ่ว พยักหน้า "ท่านมือขวาเกาโปรดวางใจ ข้ามุ่งมั่นในวิถีธรรม ไม่มีใจคิดเรื่องรักใคร่ ต่อให้ภายหน้าจะมีคู่เป็นคู่บำเพ็ญ ก็ไม่คิดข้ามเผ่าพันธุ์ จะเลือกเพียงมนุษย์"
เมื่อได้ยินมู่เฟิงหัวกล่าวเช่นนี้ ใจของเกาหยุนหลิ่วก็วางลงในที่สุด