"ขอบพระคุณคุณหนูมู่!" แววตาที่ฉู่เชียนชวนมองมู่เฟิงหัวในตอนนี้ได้เปลี่ยนไปแล้ว เขาไม่คาดคิดเลยจริง ๆ ว่าปรมาจารย์ค่ายกลที่หามาจากสมาคมพ่อค้าตงจี๋ยังแก้อาคมของกล่องนี้ไม่ได้ แต่มู่เฟิงหัวผู้เคยฟันเขาหนึ่งกระบี่กลับเปิดมันออกได้โดยง่ายดาย
ใช่แล้ว เปิดออกอย่างง่ายดายจริง ๆ ในสายตาของฉู่เชียนชวนและจ้าวผิงถิง มู่เฟิงหัวแทบไม่ต้องเสียแรงเลยสักนิดจึงทลายอาคมนั้นลงได้
จ้าวผิงถิงก็ตื่นเต้นขอบคุณไม่แพ้กัน "ขอบคุณนะคะ คุณหนูมู่ทรงพลังเหลือเกิน ครั้งนี้พวกเราจะได้สบายขึ้นเยอะเลย"
มู่เฟิงหัวโบกมือ "มิได้เป็นไร จงหาคนที่ข้าต้องการให้เจอก็พอ"
"ได้แน่นอน! ได้แน่นอน!" ฉู่เชียนชวนและจ้าวผิงถิงรับปากรัวกันทั้งสอง
มู่เฟิงหัวก้มลงเก็บสมบัติเวทเล็ก ๆ ที่ตกร่วงพื้น จ้าวผิงถิงเห็นดังนั้นจึงรีบกล่าว "คุณหนูมู่ ค่าสึกหรอของสมบัติเวทเหล่านี้ข้าจะเป็นผู้ชดใช้เอง"
ฉู่เชียนชวนก็รีบเสริม "ใช่ ใช่ อันนี้ควรให้พวกเราชดใช้ แม้เรื่องหาคนให้ยังไม่มีแม้แต่เงา แต่ค่าสึกหรอของสมบัติเวทของคุณหนูเป็นของจริงแท้ ขอคุณหนูมู่อย่าปฏิเสธเลย"
มู่เฟิงหัวเห็นทั้งสองยืนกรานจึงไม่ปฏิเสธ ขอราคาทุนจากพวกเขาไป แล้วก็มีความประสงค์จะกลับห้องพักของตนเพื่อพักผ่อน
ไป๋น้อยก็ไม่อยากจากมู่เฟิงหัวเช่นกัน มันบินมาหยุดตรงหน้ากระพือปีกถามว่า "คุณหนูมู่ ไป๋ขอไปเยี่ยมบ้านคุณหนูได้ไหม"
จ้าวผิงถิงเห็นดังนั้นจึงรีบห้าม "ไป๋น้อย ไม่ได้นะ คุณหนูมู่เพิ่งทลายอาคมคงเหนื่อยล้า ต้องพักผ่อน อย่าไปรบกวนนางเลย"
ไป๋น้อยส่ายหัวปฏิเสธทันควัน "ไป๋ไม่รบกวนคุณหนูมู่หรอก ไป๋ไปนั่งเงียบ ๆ ข้าง ๆ ก็ได้" ไป๋น้อยเองก็ไม่เข้าใจว่าเหตุใดตนจึงอยากเข้าใกล้มู่เฟิงหัว มันเพียงรู้สึกว่าสายอากาศรอบกายนางแสนสบาย ทำให้มันหวั่นไหวอยากเข้าใกล้โดยมิอาจห้ามใจ
จ้าวผิงถิงกำลังจะพูดอะไรต่อ แต่มู่เฟิงหัวก็ยื่นมือออกไปคว้าไป๋น้อยมาไว้ในอ้อมแขนแล้ว "ไม่เป็นไร ไป๋น้อยอยากไปเล่นที่ห้องข้าสักครู่ก็ให้ไปเล่นสักครู่ ข้าก็ชอบไป๋น้อยอยู่หรอก ห้องข้าอยู่ติดกับคุณหนูจ้าว มีเรื่องก็เคาะประตูมาได้เลย"
จ้าวผิงถิงมองท่าทางหวังดีวิงวอนของไป๋น้อย สุดท้ายก็ยอมแพ้ "ได้ แล้วก็รบกวนคุณหนูมู่ด้วยนะคะ"