ฟู่หวยอันไม่คิดว่าสตรีอ่อนแออย่างเจียงหลานจะดื่มเก่งกว่าเขาเสียอีก นางดื่มต่อเนื่องทีละชาม ขณะที่เขาเริ่มมึนงงไปหมดแล้ว แต่นางกลับไม่มีท่าทีเมามายแม้แต่น้อย
ฟู่หวยอันยอมแพ้ ประสานหมัดร้องเรียกนางว่าท่านย่า
เจียงหลานหัวเราะรับคำเรียกท่านย่านั้น
หลังดื่มสุราจบ ฟู่หวยอันก็ประกาศต่อพี่น้องพรรคกระยาจกทุกคนว่า นับแต่นี้เจียงหลานจะเป็นรองประมุขพรรคกระยาจก หากภายหน้าพบเห็นนางในเขตตะวันตก ทุกคนต้องให้ความเกรงใจ
แม้คนอื่นจะมีความเห็นแย้ง แต่ก็ไม่กล้าพูดอะไร
เสี่ยวสือโถวดีใจที่สุดอย่างไม่ต้องสงสัย เมื่อพี่สาวเจียงของเขาได้เป็นรองประมุขพรรค ต่อไปในพรรคก็จะไม่มีใครกล้ารังแกเขาอีก
เจียงหลานไม่คาดคิดว่าผลจะออกมาเช่นนี้ เดิมทีนางเพียงต้องการผูกมิตรกับฟู่หวยอัน เพื่ออาศัยพรรคกระยาจกสืบข่าวหรือปล่อยข่าวบางอย่างในภายหน้า
แต่เช่นนี้ก็ดี ยิ่งกว่าที่นางคาดไว้เสียอีก
จากเขตตะวันตกกลับมายังจวนหย่งอันโหวในเขตตะวันออก เจียงหลานที่ทั่วร่างอบอวลด้วยกลิ่นสุราไม่ได้เข้าทางประตูใหญ่ แต่ปีนกำแพงด้านหลังจวนโหวเข้ามา
เท้าทั้งสองเพิ่งแตะพื้น เงาดำสายหนึ่งก็พุ่งเข้าหานางอย่างรวดเร็ว พร้อมท่าทีดุดัน
มีคนลอบโจมตี!
เจียงหลานไหวตัวว่องไว หลบหลีกพร้อมกับเตะสวนออกไปอย่างแรง เงาดำนั้นถูกเตะจนล้มลงกับพื้น กลิ้งไปสองตลบ
เมื่อมีเวลามองให้ชัด นางก็พบว่าเป็นคนบ้าที่ดูไม่เหมือนคนซึ่งเคยพบก่อนหน้านี้
สองครั้งก่อนที่พบเขา เขาเอาแต่หลบหนี ครั้งนี้กลับลอบโจมตีนาง โชคดีที่นางไหวตัวทัน มิฉะนั้นคงถูกเขากระโจนใส่จนล้มไปแล้ว
เมื่อเห็นว่าลอบโจมตีไม่สำเร็จ คนบ้าก็ลุกขึ้นวิ่งหนี เจียงหลานลังเลอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนยกเท้าไล่ตาม นางรู้สึกอยู่ตลอดว่าเรื่องนี้มีพิรุธ
จวนโหวกว้างใหญ่ แม้จะมีสาวใช้และหญิงรับใช้อาวุโสคอยดูแลอยู่เสมอ แต่บางแห่งก็ยังมีหญ้ารกขึ้นเต็ม พื้นดินขรุขระไม่เรียบ ทว่าคนบ้าผู้นั้นกลับว่องไวราวกับลิง กระโดดไปทางซ้ายทีขวาที เจียงหลานไล่ตามอยู่ครึ่งค่อนวัน สุดท้ายกลับคลาดกับเขาเสียได้