“ไม่ใช่”
หลิวเฟิงส่ายหน้า แล้วร่ายวิชาสำรวจใส่อีกฝ่ายอย่างไม่ใส่ใจ
【ชื่อ】: เฉินเทียน
【เลเวล】: Lv5
【แถบเลือด】: 300/300
【พลังโจมตี】: 45
【พลังป้องกัน】: 40
【ความเร็ว】: 12
เลเวล 5
หลิวเฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อย
คนทั่วไปที่โตเป็นผู้ใหญ่ก็แค่เลเวล 1 แต่เจ้าหมอนี่กลับเลเวล 5 ไปแล้ว
แซ่เฉิน... เขาหรี่ตาลง หรือว่าจะเป็นลูกชายของเฉินเล่ยเจ้าคนแก่นั่น?
“ที่นี่บ้านของปรมาจารย์หลิวไม่ใช่เหรอครับ?” เฉินเทียนชะงักไปครู่หนึ่ง แต่รอยยิ้มบนใบหน้าก็ยังไม่จาง
พ่อบุญธรรมเคยสอนเขาว่า เวลาทำอะไรต้องรอบคอบ และต้องเผื่อทางถอยให้ตัวเองไว้เสมอ
หลิวเฟิงต่อยหมัดเดียวจนพ่อของเขากระเด็นได้ ยังไงก็ต้องไม่ใช่คนธรรมดา มีโอกาสสูงว่าเป็นพวกเดียวกับเขา
ถ้าบุกเข้าไปลงมือเลย ชนะก็แล้วไป แต่ถ้าแพ้ ตัวเองก็ต้องซวยไปด้วย
เพราะอย่างนั้นเขาถึงหอบนมมาสองลัง เพื่อมาหยั่งเชิงดูก่อน
“ใช่”
หลิวเฟิงตอบอย่างจริงจัง “แต่ผมไม่ใช่ปรมาจารย์หลิวที่คุณตามหาหรอก”
“ปรมาจารย์พูดเล่นแล้วครับ”
เฉินเทียนจ้องหลิวเฟิง รอยยิ้มยังคงประดับอยู่บนใบหน้า “ผมได้ยินมาว่าปรมาจารย์หลิวทั้งหนุ่มทั้งหล่อ ทั้งหมู่บ้านนี้ก็มีแค่คุณที่เข้าข่าย”
เขาวางนมไว้ข้างเท้า “ปรมาจารย์ครับ ผมชื่อจ้าวหลง เปิดสำนักมวยอยู่ในตัวอำเภอ ได้ยินว่าคุณมีพละกำลังมหาศาลมาตั้งแต่เกิด เลยตั้งใจมาขอคำชี้แนะสักหน่อย”
“จ้าวหลง?”
หลิวเฟิงหัวเราะเบา ๆ “จะขอคำชี้แนะยังไงล่ะ?”
“ในเมื่อปรมาจารย์มีพละกำลังมหาศาล งั้นคุณต่อยผมสักหมัด ผมจะยืนนิ่งไม่หลบ”
เฉินเทียนสบตากับหลิวเฟิง แล้วจู่ ๆ ก็รู้สึกกระวนกระวายขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ
เจ้าหมอนี่... เคยเห็นหน้าผมมาก่อนหรือเปล่า?
ไม่สิ
เขาออกจากหมู่บ้านหมู่เย่ตั้งแต่อายุสามขวบ ไม่เคยเจอหน้าหลิวเฟิงมาก่อน จะรู้จักกันได้ยังไง